Na de val

Spierpijn. En de rest van de kneuzingen krijgen kleur: op mijn onderarm, elleboog en mijn ribben staan donkere vlekken.

Voor de rest is het een rustige dag. Zoonlief, die nog geen drukke agenda heeft zoals zijn zus, geniet met volle teugen van het "doen waar je zin in hebt". Vertoeft in zijn fantasie. Loopt rond in een slaapkleedje van zus, mét haar hakken. Zet een wasmand op zijn kop. Geeft uitleg over Star Wars. Doet aan pseudo lezen en probeert van alles te ontcijferen. Bekijkt vol interesse het artikel over cleavage in De Morgen Magazine. Converseert erover met papa. En richt zich dan tot mij: "het stuk tussen de borsten dat is 'play beach', mama".

The black hand

Wow. Het is al 31 december. Moet es naar bed toe.

Net nu er buiten een pak sneeuw ligt en de mensen door de straten glibberen, ben ik erin geslaagd om thuis - op mijn sokken - van de trap te glijden. Pijn!!!
Mijn rechterbil is thans voorzien van een donkerpaarse kneuzing ter grootte van een (mannen)hand.

Voor de rest: leuke Neveneffecten vanavond. Herkenbaarheid doet het altijd. We hebben (hier thuis dan toch) ooit wel es met dezelfde ideeën gespeeld maar zij hebben er toch time & material tegenaan gesmeten. Chapeau!

Freezzzz

Yip, op uitstap geweest naar Ketnet Freezzz. Met 6 meisjes en 1 jongen. Deze laatste - zoonlief - kwam mij toe. En gelukkig koos hij voor sport, springkastelen en gamen. Het was niet echt zen, maar het ging opmerkelijk beter dan vorig jaar.

Vetverbrandertje

Vriesweer. Ben een goed uur gaan joggen langs de Scheldearm in Gentbrugge. Tempo, hartslag en ademhaling constant. Mijn lijf jogt. Ik ben ontspannen.

This year's last spinning

Gelukkig was ik er NIET bij toen er vanavond met een rendier diadeem (mét belletjes) van de VTM parade werd gespind. OK, het ging om een éénvrouwsactie, maar toch. Djieezes. What's wrong with you people?

En wat is dat met die mini handdoek die ik toegestopt kreeg? Walter??? Ja, ik heb je zeer lange brief met uitleg gelezen. Kleinere handdoeken om ecologische redenen? My ass! Weet je: ik krijg er die handdoek niet eens rond gewikkeld.

Vermoedelijk was de les van daarnet mijn laatste spinningles voor dit jaar. Donderdag zal ik er niet geraken en zaterdag is er geen les. Zal dus een andere invulling voor mijn volgende sportsessies moeten kiezen. Fitness? Lopen?

Op weg naar huis was het steenkoud. (Waar zijn mijn handschoenen???)

Wat doen we morgen? Nog wat lezen? Nog wat gamen? Nog wat TV kijken? Ja. Ja. Ja.
Rusten. Best wat kids uitnodigen. Zo houden ze elkaar bezig.

Gezellig thuis

Samen spelen. Monopoly (Disney edition mét kasteel) en Lego Star Wars op PS2. Wat een fijne winterige middag.

En in 't stad is er Kerstparade.

(ikke) Zou Bruce meedoen aan de parade?
(W) Hallooo! Het is Vee Tee eM parade.
(ikke) ?
(W) op VTM is het "Familie", geen "Thuis".
(ikke) Oh ... (>_<)

Festen I & II

Part I: hier thuis. Een rustdag tussenin. Part II: in Anderlecht. Vandaag is dus weer een rustdag. W. heeft erge rugpijn, wat voor mij een behoorlijke domper op de sfeer zet.

All booooozy

Doe mij maar 2 Dafalgans :-)

Gisterenavond kwamen de Wimmen met de kids van school. Diede kwam terug van de post-crematie-drink in de Igor. En een paar van hun vrienden waren op weg naar hun huis. En ze crashten allen bij ons binnen. Volwassenen rond de keukentafel. Kids voor de playstation.

Héhé: het is kerstvakantie. Laten we een flesje kraken! En nog eentje. Hey, dat is wel de schuimwijn voor het feest morgen! Wacht: in onze frigo staat er nog een fles open. En we hebben ook nog een fles champagne staan.

(Later) 't Is goed hoor, doe maar open, Wim zal morgen wel om nieuwe flessen rijden ...

Nog later stommelde iedereen naar huis.

Straks hebben we hier familiefeest. Hohoho!

R.I.P. Amber

Vorige vrijdag is Amber gestorven. 26. Kanker. Ik heb Amber niet persoonlijk gekend. Ze was de vriendin van een vriendin. Maandenlang volgde ik het verhaal: hoe het eerst slecht en dan weer beter (genezen?) en dan weer pijnlijk bergaf ging.
Toch schrok ik toen Diede het maandag vertelde: Amber is gestorven. Volgende vrijdag begrafenis...
May you rest in peace Amber.

Verrek(t)

Het is weer vrijdag. Deze ochtend al met naaimachine (in kist) van de donkere trap op school gedonderd. Op tijd de kist losgelaten, dat wel. Maar ik stond toch effe te trillen.

De boodschappen zitten erop. Delhaize was erg, maar hey, ik heb een kalkoen van bijna vijf kilo gescoord.

Ben daarnet in de zetel in slaap gevallen. Geen goed teken.

Om verdere verrekkingen te voorkomen, volgt hier de enige slimme uitleg over hoe stretchen voor een spagaat. OK, je gaat op je rug liggen met je achterwerk tegen een muur (daarvoor moet je je benen in een hoek van 90 graden tegen de muur zetten). Vervolgens laat je je benen openvallen tegen de muur en je blijft liggen. Een kwartiertje of tot je niet meer kunt (omdat het pijn doet, bijvoorbeeld). De zwaartekracht zorgt voor de streching.

Waarom liet ik me - in mijn veertigste levensjaar - deze week al twee keer verleiden tot het meedoen aan spagaatsessies? Ik kan geen spagaat mee. Oefen ook geheel niet. Maar dochter doet het slechter dan ik. En soms ben ik zéér kinderachtig.

:-)

Excuse my French

Victorian London, 1888
Jack the Ripper dwaalt door de onderbuik van de stad. In "From Hell" is het grauwe leven aan de rand bijna tastbaar.
Lesbian Victorian London, the 1890's
Nan Astley werkt kerels af in portieken. Gaat rijke weduwes te lijf met voorbindtools. Haar haar blijft altijd netjes, haar huid stralend. En als ze dan toch een pak slaag krijgt omdat ze brutaal is, duurt het vreselijk lang voor iemand het idee krijgt om haar mooie smoeltje af te wassen. Tipping the velvet: kostuumdrama van het meliger soort. Een beetje te afgelekt naar mijn goesting

FSCK me

Home for the holidays! En 't is nodig.

De filesystems lopen vol. Fragmentatie overschrijdt de treshold. Ik swap moeizaam. Lijd aan memory leaks.

Wil lopen. Lopen. Lopen. Buiten. In de kou. Lopen is als een filesystemcheck. It heals.

Slaaptekort. Niet goed bezig. En morgen die verdomde shopping. En dan kerstfeest. Aaargh.

De kortste dag van het jaar

Winterzonnewende. Ik surf naar tropische oorden ...
Hey! Wat is dit? Wat ziet mijn lodderoog? Een beeld uit Lost?
Neen hoor: Bruce in Pattaya.
Voor de liefhebbers.
:-)

Het leven zoals het VIRTUEEL is

Effe geschrokken toen ik dit las. Het zal me leren.
Watte? Awel, online dingen loslaten over de kinderen.

Op aanraden van "ons" adoptiebureau ben ik daar voorzichtig mee. Nee, ze mogen niet met naam en toenaam op foto. Niet omdat we beschaamd zijn of zo. Maar omwille van de emotionele rust. Twee moeders hebben hun kind afgestaan. Kunnen er naar believen info over krijgen. Maar niet rechtstreeks van ons. En liefst ook niet toevallig op het internet.

Voor de rest babbel ik al zoveel over de kids, dat ik ze bewust uit het bloggen weghou. Ik ben zo fier op mijn (b)engeltjes. Prachtkinderen.

Je kan je ook niet voorstellen hoeveel mensen me vragen hoe dat nu ging, dat adopteren. Er doen de wildste verhalen de ronde. Dat je jààren moet wachten op een binnenlands kind en een vrachtwagen vol geld moet staan hebben, zijn de meest voorkomende misvattingen. Ze kloppen niet, mensen!

Voor wie info wil, geef een seintje. Ik wil er met iedereen over praten. Maar niet via deze weg.

Sugar rush

Een grote doos Celebrations gehad op het werk. NOT good. Sinds de omhulde en gevulde marsepein van de Sint heb ik weer geregeld candy bar honger. Ik eet Frosties als ontbijt. Koop soms een zakje colaatjes. Of een gebakje.

Suiker is een gevaarlijke drug. Met zware gevolgen. Insulineresistentie. Diabetes type 2.

Suiker is een drug. Een van de vele. Naast koffie en alcohol mijn favoriet. Drie keer raden waar ik absoluut verlekkerd op ben. Irish Coffee: YESSSS.

"Goeie intenties?", vroeg Filip me gisteren. Huh?

Ja, ik doe al een tijdje mijn best wat sporten betreft.

Vorig schooljaar heb ik gemerkt dat ik dolgraag loop, maar dat ik niet "diep" genoeg ga en toch meer eet dan ik verbrand. Spinnen vergt meer. Maar toch. Ik mag spinnen tot mijn gat eraf valt. Zo zal het niet lukken. Pfft.

Staan ze niet al héél lang op mijn wishlist, die personal trainer en food coach?

Onder de boom? Met een strikske rond?

No asshole

Soms is het leven simpel. Routine. Werken, gezinsbezigheden en perfect lege ontspanning. Ik lees de Flair, de Libelle, Glamit en De Morgen magazine. Brei wat voor tv. Ga 2 keer in de week spinnen. Rust en regelmaat: ik sla ze niet af.

Om te bloggen is een "standpunt" niet vereist. Als je per se gelezen wil worden, helpt het natuurlijk wel om nieuwsfeiten of software of muziek van spitante commentaar te voorzien. Als.

Opinions are like assholes... everyone's got one. Tja. Soms ben ik major asshole free.

Festen, the pilot

Grondig de living gekuist. Tafels versleurd. Contactdozen verlegd. Nog wat kerstversiering links en rechts. Lichtnet gehangen.

Na de spinning op zaterdagmorgen, hebben we ons in het feestgedruis gestort. Eerst een feestje mét activiteit voor de vriendjes, dan een drink en smikkel voor de afhalende ouders en de volgende dag taart met koffie voor de familie.

En volgend weekend gaat de eerste editie van het familie kerstfeest bij ons thuis door.

- cadeau's gekocht of besteld: check
- bestelling bij de bakker geplaatst: check
- boodschappenlijst gemaakt: check
- schrob, sauna en smeer procedure (voor bruinere blote ledematen) in gang: check
- outfits gekozen: check (euh, enkel voor moeder en dochter)

Heb de laatste dagen zwaar de impressie dat ik niet aan bloggen toekom... tiens.

Lookalikes

OK, dit is erg Deng, maar ik kan er niet aan doen. Iedere keer dat ik die affiche zie, denk ik hetzelfde.

Cry-y-y-y-ing

Huilen. 't Is mijn ding niet. Huilen omdat ik pijn heb, ja. Als ik hard van de trap of fiets donder en weken nadien nog blauwe plekken heb. Onze jongste - toen geen 2 - beschreef een fietsincident waarbij hij (met helm) achterop zat met de woorden "mama huilt". Dat ie zelf gevallen was, was blijkbaar minder verontrustend.

Emotioneel huilen dat lukt niet best. In het beste geval hou ik het een paar minuten vol. Zoals vrijdag, toen alles in de soep draaide. Ik een grote sinaasappeldoos vol boodschappen op een natte parking kieperde en wat later thuis voor de poort in achteruit tegen een andere auto knalde. Stress. Meestal roep en scheld ik. Maar deze keer heb ik effe gehuild. Ik HAAT autorijden.

Gisterenavond heb ik echt zitten snotteren. Voor de buis. Voor Buffy. Omwille van Spike. "Am i FLESH to you?" Ochgottekes Spikey boy...

Zeer opluchtend. Daar ga ik NOG es naar kijken. Héhé!

Ming

Naar aanleiding van Michel's entry.

Steenoud, heeft hier jaren op de muur gehangen. En grappig genoeg is ie verdwenen. Geen idee wanneer en waarheen. Was het tijdens de huisstijl introductie deze zomer? Tja, de mensen zijn gelijk wel content nu ... Ze zeggen zelfs dat de site mooi is. Komen me - keeper of the CSSes - en masse vragen hoe zij hetzelfde kunnen bewerkstelligen... Heb dus mijn handen vol.