There's beefcake in many flavours I guess

Kijk, ik ben heel blij dat hij voor mij uit London een tijdschrift meebracht. De "Elle UK" dan nog wel. Met voor het allereerst een man op de cover! En gelukkig ook veel zomermode, want ik heb het geheel niet voor David Beckham.

David Beckham is ne voetballist. Dat pleit niet voor hem. Toch niet in mijn wereld. Wat ze mij ook zeggen ("dat em niet zo dom is als em eruit ziet"), ik mag er niet aan denken. 
Yikes. Zo nen Johnny. Met dat debiel haar, die blinkoorbellen, collierkes en armbandjes. In mijn gedachten ruik ik al een heel storend stinkparfum voor patsers.

En wat zegt ge tegen zulke gasten?, dacht ik net ...

Wat er vervolgens in mijn hoofd opkwam, bespaar ik u, wegens grof en seksistisch. En ook wel hilarisch... 
Maar toch, niet iets wat mijn tieners thuis willen lezen.

Oh well, the wrong kind of beefcake it is.

Doe mij maar iets meer naturel, à la Jason Stackhouse.
Ik denk dat die naar versgemaaid gras riekt.

Run for shelter and never look back

Kijk nu, de ooit gemiste drakenfilm was gisteren op tv en 'k had hem voor vanavond klaargezet. 'k Had eerlijk gezegd geen idee dat dit een postapocalyptische movie was. Maar Christian Bale én Matthew McConaughey in een film, dat beloofde op zijn minst een Reign of Beefcake, so to say. Jammer genoeg is Matthew's Mad Michael Stipe look niet echt mijn ding. En echt gruwelijk angstwekkend - genre Pitch Black - was het ook al niet.

Tja, waar is de tijd dat postapocalyptic gelijk stond aan lulkoek met een fotogenieke Kevin Costner...

Beefcake en bontjes

Had kunnen lezen, maar ben gisteren toch weer voor de tv blijven plakken. Voor de Ring of the Nibelungs, of all things.

De tijd dat ik mythen en sagen las, ligt alweer enkele decennia in het verleden. In de jaren late jaren 70 was ik verzot op de stripversies van Skandinavische mythes in het Disney magazine. Maar kom, op dit moment ga je mij niet veel zinnigs meer horen verkondigen over Nibelungen en dies meer.

Mijn "sword en sorcery" filmkennis is - op de LOTR na - grotendeels op toeval gebaseerd. Ok, Conan The Barbarian, vond ik verrassend goed. Maar van de meeste ridderromances herinner ik me bijster weinig. In het genre passeerden Robin Hood: Prince of Thieves, A Knight's Tale, The Princess Bride, Excalibur en zelfs Willow de revue.

Van fantasy met draken - het soort met een hoog Rode Riddergehalte - heb ik al helemaal geen verstand. Reign of Fire heb ik gemist en Dragonheart, dat was voor Dennis Quaid zeker?

Ring of the Nibelungs hoort in dat drakengenre thuis. Of er ook maar iets van het verhaal klopt, doet er volgens mij niet toe. Feit is dat de combinatie hunk, vrouw-die-vecht en draak genoeg vurigheid genereert om de kijker 3 uur bezig te houden.




Beefcake en bontjes. Who needs more?

Te weinig pretentie???

Ik lees de krant. Allé, korte stukskes in de krant. De rest lukt niet zo best. Hela: een bespreking van Fool's Gold.

Jaja, ik zag recentelijk foto's van Matthew McConaughey. Vraag mij niet waar. Ik weet in ieder geval dat "Fool's Gold" zijn nieuwste film is.

En wat vindt de Morgen?

Eén ster voor deze 'chickflick'-avonturenfilm. "Te weinig pretentie."

"... Hij is een knappe domoor die alleen goed is in bed en in schatjagen. ... Wat overblijft is een twee uur lang gerekt excuus om McConaugheys torso te kunnen bewonderen."

Euuh... Zal ik alvast online tickets bestellen? Ik hou wel van pretentieloos. :-p