Fight, Flight, Freeze Responses

En, hoe voelt het, vandaag? Euhm...

Frozen, denk ik. 

Always Dream Huge Dreams

October is ADHD Awareness Month. Tijd om eens iets te schrijven dus, ware het niet dat ik al weken volcontinu verzuip en ik nauwelijks tot schrijven in staat ben.

Want ik ben in de periode van half augustus tot eind september HARD doorgegaan. Veel werk verzet. Massa's! Me van alles aangetrokken. Oplossingen uitgedacht. Vooruitgang geboekt op allerlei vlakken. 

En ook: niet te veel bewogen. Meer yoga/lopen/zwemmen geskipt dan gedaan. Zodat het kopke te vol raakte en ik nu - ondanks een paar vrije dagen - met een hoofd vol watte kamp.

Vandaag zit ik alweer uren over te werken. Gewoon omdat ik de dingen die ik binnen mijn werktijd moet doen niet rond krijg. Alles is angstwekkend onoverzichtelijk of ingewikkeld. Ik snap het niet, of kom er niet toe. Met als gevolg dat ik (weer) geen vier vijfden maar 100 procent (of meer) werk en niet genoeg werk maak van die activiteiten (yoga/lopen/zwemmen) die mijn hoofd leeg kunnen maken. Ik voel de afgrond naderen. Ik loop er al 2 weken langs te slenteren - die regen maakt het extra gevaarlijk - en tel af naar de herfstvakantie. 

Daarnet opende ik een mail die er al 2 weken stond - ik vermeed hem bewust  - en die eigenlijk zeer toepasselijk is. Het is de jaarkalender van gespreksavonden rond AD(H)D bij Aandacht vzw.

De gespreksavonden staan ondertussen in mijn agenda. Ik heb ze er 1 voor 1 in geplakt en hartsgrondig gevloekt op de ontbrekende "Voeg toe aan uw agenda" links. 

De eerste is vanavond al, merkte ik op. Niet dat ik er heen ga. Als ik IETS doe buiten lessen voorbereiden zal het veeleer wat "beweging" zijn. Me nog een paar uur op een stoel houden, maakt me potentieel moorddadig. 

Hier zijn ze dus: het lezen waard.

Woensdag 19 oktober 2016 (Brugge)
EMOTIES en ADHD
Mensen met AD(H)D leven intensief. We willen meer weten. Wij haten meer. We rouwen meer. Maar we hebben ook meer lief. Niet alleen allerlei zintuiglijke indrukken worden vrij dwingend en afleidend ervaren, maar ook emoties komen zeer intens binnen. Het is lastig om in die draaikolk van indrukken en emoties de kalmte te bewaren. Dat brengt ons soms in moeilijkheden. We praten deze avond over het herkennen en benoemen van de verschillende soorten emoties. Ook over te heftige, gemengde, tegenstrijdige en andere moeilijke emoties.

Woensdag 23 november 2016 (Gent)
SLAAP en ADHD
Over hoe slaap en AD(H)D elkaar beïnvloeden ... meer bepaald: over het doorbreken van de vicieuze cirkel: slecht slapen geeft meer ADHD-symptomen --> daardoor slapen we slechter --> daardoor meer last van ADHD --> enz. Deze avond gaat over hoe we AD(H)D tactisch kunnen bekampen door onze slaap te verbeteren.

Woensdag 18 januari 2017 (Brugge)
Hoe Zet Ik Mezelf In Gang bij ADHD
Over de begindrempel geraken. In gang blijven. Dit is een steeds terugkerende problematiek bij AD(H)D-ers.

Deze avond bouwen we in Brugge verder op deze boeiende maar te korte avond van vorig jaar in Gent.
Dit thema "in gang zetten" wordt de maand erna vervolgd in: "Tot afwerking komen" wat behandeld wordt in groep Gent op 15 februari 2017.

Woensdag 15 februari 2017 (Gent)
AFWERKEN van dingen en ADHD
Eén van de redenen waarom alle AD(H)D-ers lange TODO-lijsten hebben, is omdat ze sneller nieuwe projecten bedenken, dan dat ze de lopende projecten afwerken. We gaan het er over hebben hoe we daar iets kunnen aan verbeteren...
Deze avond is een logisch vervolg op de avond "Hoe Zet Ik Mezelf In Gang bij ADHD" op woensdag 18 januari 2017 in Brugge.

Woensdag 19 april 2017 (Brugge)
THERAPEUTISCHE GAMES en ADHD
Een avond over welke mogelijkheden "Therapeutische Games" bieden om de obstakels van AD(H)D te overwinnen en een meer bevredigend leven uit te bouwen? We kijken bijvoorbeeld naar games zoals Superbetter en wat we er kunnen mee bekomen.

Woensdag 17 mei 2017 (Gent)
PERFECTIONISME en ADHD
Soms verliezen AD(H)D-ers zich in details en afwerking, en wordt het perspectief van wat er NOG allemaal moet gebeuren uit het oog verloren. Dat is een gevolg van hun gevoeligheid voor indrukken uit het NU: die overstemmen op dat moment alle herinneringen uit het verleden alsook alle plannen voor de toekomst. Tenzij we er iets aan proberen doen. Wat is daarbij zo al mogelijk ?

Woensdag 21 juni 2017 (Brugge)
WETEN en toch niet DOEN door AD(H)D
In tegenstelling van wat sommige (beginnende) therapeuten denken, weten ADHD-ers meestal héél goed wat er nodig is om de AD(H)D effecten tegen te gaan. Wij zijn niet dom. Alleen... het blijkt voor AD(H)D-ers onbegrijpelijk veel moeilijker dan voor neuro-typicals om consistent naar die wetenschap te handelen. Als we ook dat weten ... kunnen we daar dan ons functioneren mee verbeteren?

Always bite off more than you can chew

Wat is er met je?, vraagt hij. Waarom was je zo boos? Twee keer op twee weken compleet door het lint gegaan: waarom? Net op het moment dat ik verkondig dat het goed met me het gaat, dat er eindelijk evenwicht is en dat ik op andermans blog bemoedigende opmerkingen nalaat ...

Ik zit met het CBT boek op schoot en zucht. Waarom? Wat was de trigger? Ik blader door kribbels en FB statussen en zucht nog maar es. "Platgeslagen", "op is op", "braindead", lees ik. Misselijk van vermoeidheid en ter plekke in slaap vallen. Dingen niet meer snappen: het begin van cognitieve uitval. Pijn ook: het komt gelijk niet meer goed met de rechterpols. Ik vrees voor een muisarm en het idee met RSI te moeten leven is niet fijn.

Hoe komt dat nu? Euhm. Efkes veel werk: veel vergaderen, voorbereiden en les geven in de weken na de kerstvakantie, die ik volledig thuis doorbracht. Alles schoot weer in gang. Extraatjes op de planning als de stomatoloog en de operatie, de Murga en het oudercontact. Plus de laatste stuipen van het nieuwjaarsgebeuren. En ondertussen deed ik mijn best om mijn sportactiviteiten weer op niveau te krijgen. Omdat ik ze ABSOLUUT nodig heb.

Tja, moet ik er eigenlijk een prentje bij tekenen? Of is het genoeg als ik toegeef dat ik er weer in trapte, in de valkuil?

Always bite off more than you can chew. Yup.

A simple plan

't Is eigenlijk héél simpel: als ik minder dan 62 kilo weeg, kan ik in AL mijn kleren.

OK, de "hoe vettiger hoe prettiger" eindejaarsperiode ligt nu goed achter de rug en ik hoef geen foie gras, boter en kaas meer. Ook geen Irish coffees. Of hele pakken speculoosjes mét melk. Tot eind januari had ik in geen tijden meer op de weegschaal gestaan: pure denial.

Maar zie: na maanden van "alles te klein" en dus continu in jeans, t-shirts en truien begint het te beteren. Omdat ik meer sport. Niet omdat ik verstandiger eet. Want als de weegschaal me dagelijks 2100 kcal toewijst om even zwaar te blijven als ik nu ben, dan wéét ik dat ik er in slaag om meer in mijn bek te proppen.

Hoe ik dat weet? Omdat ik ooit ondanks regelmatig sporten zowat 12 kilo zwaarder eindigde dan nu, tiens. Nu ja, mijn vreetgedrag is heden ten dage minder een issue als ik uit lopen alleen - dus enkel de NikePlus registraties - op een maand al 6500 kcal extra verbrand. En nu de afstanden langer worden, zitten er al loopjes van meer dan 900 kcal per keer tussen. Yay!

Maar lopen alleen is niet genoeg. Zoals elk voorjaar moet ik mezelf een schup geven. Om terug de raad van Wendy op te volgen. Om terug te keren naar het streefdoel: dicht bij die 62 kilo blijven door gezond te eten, genoeg te slapen en niet te veel te stressen. En da's niet makkelijk. Want gezond koken (I envy Drun), daar heb ik een broertje aan dood.

Om boven mijn bed (en bureau) te hangen:

Overeating can be a symptom of underlying stress. Eating releases endorphins and provides for needed comfort.

Get enough sleep. A shortage of sleep lowers level of leptin in your body, with the result being that you feel hungrier.

I like it hot

Do I need to explain what Hot Yoga is? Well, I'd better. Cause the online info is usually quite biased, all because of Bikram's antics.

1. So, there's a 90 minute sequence of yoga postures - starting out with Pranayama breathing, followed by a standing series, a floor series and finishing with Kapalbathi breathing - which is identical in each class. [Easy peasy, it may seem. Or: boring, if you like variation. Neither is true, as you are the changing factor: your attentiveness - or mindfulness - will vary from day to day, and so will your body.]
   
   
   Copyright bikramyogaforesthill


2. Each time, the teacher talks you through the class. [He or she's never quiet: the very detailed instructions come incessantly and if it weren't for the interjected appreciative words ("you are doing well", "nice pose"), well, a cd player could do the job. Or not?]
3. The glitch is, that it all takes place in a heated, highly humid room. [Think sauna, 'cause that's how it feels once you start moving. ]
4. You start out, in a mirrored room, standing on a towel on a mat and then it gets all sweaty. And by sweaty I mean: more than spinning-sweaty. So not just drops crashing on the wooden floor but actual puddles at the end of the mat. First there's breathing exercises ("to warm up"), next a series of asanas. [Seemingly doable, if it weren't for the pace combined with the heat and the slippery limbs you have by then. And yes, it is hard, balancing on one leg, holding a wet foot against an dripping wet leg. And no, I don't like slippery.]
5. To compensate for the loss of fluids, you get to drink in between - some - poses. Little sips though, as most of the drinking should be done before and after.

Now why would I go through all this 4 times in 5 days? Because I read what's on their site and understood what it was about. It's a unique way to combine cardio, strength & flexibility in one session. And it was kinda fun, once I got over my fears. Karl and Mareike are professional teachers who pay just enough attention too each individual participant. Karl's analysis of my yoga level - after the third lesson - was rather accurate. And oh, like the site, the classes are in English - so it helps to know your body parts in that language. Moreover, the Hot Yoga Gent studio is close enough to my home - getting there in time was manageable - and I liked the place. It's in an old warehouse, nothing fancy, but nice enough. And most of all: even now, after 4 classes, I see & feel the difference. I am way more flexible than a week ago and my skin looks fine! (it never does)

Now what about the fears? Well, the first time my heartrate went up high - over 180 bpm - and though I am accustomed to calm down and cool down, the heat did not exactly permit a speedy recovery. Even lying down I had no control: my heart fluttered and I felt dizzy. Which made me panic, later that night. Having seen too many House MD episodes I imagined clots of blood moving through my veins, bringing me close to a final heart attack. And well, I'd also been stupid enough to Google all possible Hot Yoga risks ... like that you may stretch too far, as the heat permits you to go further without pain. But I soon realised that I was in control, and the next lessons I took care not to try too hard just to please the teacher. And ok, I felt my knees and hips this week, but not in a bad or scary way. Not worse than after a strenuous body pump session or after running 10 km.

So I'm convinced that Hot Yoga could be a nice addition to my weekly programme - if only it weren't that expensive. Maybe it's something to combine with "regular" yoga. I'm sure it would do me good to work on the asanas in a non heated class too.

Who's testing?

I'm a 43 yr old female who's in reasonably good shape. On average I spend 3 to 4 hours on spinning/striding/running (usu. a 5 km lap) /bodypump/Pilates a week. I'm used to monitored workouts (both heartrate and Nike+) as a result of which I am able to tell my heart rate and running pace accurately without monitoring. My blood pressure is just fine and my cholesterol's great. My spinal flexibility usually surprises people: I can easily put my hands on the floor, knees locked, without any warm up. As to core stability, I'm doing quite well: there's muscles under the lard. I've got no medically identified injuries but there's the wear and tear age brings. To run, I wear orthopedic soles. I've got a varicose vein on my left calf (it's been there forever) and my left shoulder is my weak spot. Too much stress and the muscles there freeze & hurt like hell. My hip flexibility is limited, especially on the right side - I am a sucker for sitting cross legged. I'd never realized there was a link between the former until the osteopath suggested it and I'm sure he's right. No (left) shoulder pain equals limited (right) hip movement, I see now. My knees are my age. Not bad, but one has to be careful. The bad: I'm on a few meds and I'm a casual smoker (less than 15 cigs a month, but I smoke). And this very moment I am overweight (BMI 25,20) - I let the "food rules" slip and added some 10 pounds since last July. I need them gone. Quickly. Soon.

Yoga in GENT

Na de vorige BGGD hadden we in de auto een uitgebreide conversatie over yoga in Gent. Want er zijn nogal wat mogelijkheden, en wat de een leuk vindt, is niet noodzakelijk leuk voor de ander. Bij Vooruit waren ze erg te spreken over Eva Kamala Rodenburg. Een bevriende rugby-mom volgt er ook les en is zeer content. Shambho bleek evenzeer te bevallen. En mijn goesting stak weer op om de "markt" in Gent wat verder te verkennen.

Maar eerst iets over mijn "visie" op yoga.

Persoonlijk heb ik niet de neiging om yoga lessen in te delen volgens de traditie (Hatha, Iyengar, Vinyasa, Ashtanga, Prana, Kundalini, Raja etc.) maar eerder op hun invalshoek. En die invalshoek stel ik voor als een continuum van spiritueel over sportschool tot hard cash.

Yoga met een guru, daar heb ik geen ervaring mee. Precies omdat ik zulks als de pest schuw. Maar yoga-met-veel-uitleg, over spirituele kant van de zaak en/of de traditie, dat wel. Het voordeel aan dit soort - in mijn ervaring - is dat het kleinschalig en niet duur is. Meestal rustig en traag, zonder spiegels. Je probeert de asana's volgens eigen kunnen en je wordt een beetje bijgestuurd. De lesgevers geloven in hun "heilzaam" doel en leggen alles goed uit. Soms wordt het iets te zweverig. Maar er zijn ook mensen die het precies daarvoor doen...

Sportschool yoga is vaak "dynamisch". Je leert er series van asana's uitvoeren, meestal aan een bepaald tempo, in een bespiegeld lokaal. Gezien de nadruk toch op meekunnen ligt, zitten er risico's aan vast. Hoe harder het vooruit moet, hoe groter de kans dat je maar wat aanklooit en de asana's vrijelijk interpreteert. Kortom: alles staat of valt met de lesgever. Maar kom, het is in dit soort lessen dat ik al het meest heb opgestoken.

"Hard cash" of "California style" yoga, gaat nog een stapje verder. Hier is gezondheid een commodity die je - tegen een aardige vergoeding - kan aanschaffen. De lesgevers zijn verbonden aan een commerciële organisatie. Ze worden continu bijgeschoold. Het zijn professionals die een kwaliteitsstandaard hanteren. Mensen die na 3-4 jaar yoga ervaring een eigen studio durven opzetten. En hun kunde duur verkopen.

----

Zelf heb ik in de voorbije decennia af en toe aan yoga gedaan. Ik volgde een paar lessenreeksen bij Rob Mostert en de CM en had periodes waarin ik op het juiste uur in den Escape arriveerde om een (power) yoga of Pilates les mee te pikken. Heel soms pikte ik een workshop (Boustany bij Soma) of een losse les mee en een paar keer ging ik op verkenning, om te zien of iets me goed genoeg beviel om het in mijn weekschema op te nemen.

Een ervan was Shambho, waar ik ooit mijn tweede reeks mindfulness volgde. Shambho bevalt me erg: het is er mooi, ze kiezen voor goede lesgevers en de lessen die ik er volgde waren ok. Maar ik raakte er nauwelijks want de uren lagen slecht en het was net iets te ver om vlot heen te fietsen en vooral: Shambho is heel DUUR. Geen optie voor af en toe dus. En al zeker niet interessant in combinatie met een ander sportschool abonnement.

Nu wist ik al een hele tijd dat er in Gent "nieuwe" spelers (Hot Yoga Gent, Studio Groene Vallei en Iyengar Yoga Centrum) opgedoken zijn, maar verder dan plannen om er eens heen te gaan was ik nog niet geraakt.

Tot vorige week! Jaja, ik heb er ondertussen 6 uur hot yoga op zitten. Een verslag volgt ...

Hoard

Wow, zie nu: in Engeland heeft een man met een metaaldetector een schat gevonden. Zomaar 1500 stuks, 5 kilo goud en 2,5 kilo zilver. "The detail on the artefacts (...) is so intricate that one expert cried because she was overcome by their beauty" lees ik ergens. En ik ben er zeker van dat ik ook had gebleit, want die neiging heb ik nog steeds als ik in het British Museum sta. Completely overwhelmed.


De vondst - "the Staffordshire Hoard" genaamd - is groter dan die van Sutton Hoo, waar ik eerder dit jaar toch nog eens ging naar kijken. Want ik heb een zwak voor everything Anglo-Saxon. Yup. Lang geleden - nadat ik ernstig geschiedenis en archeologie had overwogen - koos ik voor taalkunde. Tolkien achterna. En neen, ik ben geen krak in Oud-Engels geworden. Dat was allemaal niet zo gemakkelijk. Maar mocht ik opnieuw beginnen - wetende wat ik nu weet - dan zat ik weer in de Germaanse. En deed ik er vast geschiedenis bovenop. Want hoe dat je het draait of keert: nieuws als dit maakt me blij. Gewoon het idee alleen al, dat al die mensen daar nu op gaan studeren en daardoor het beeld over die periode zullen herzien. Boeiend is dat.

Girl Geeks are Great

Neen, ik kan er niet bij zijn, op beide volgende Brussels Girl Geek Dinners. Jammer. Want ik vind die bijeenkomsten echt fijn.

Ik ben aan de Girl Geeks begonnen omdat ik nogal geïsoleerd door het leven ga EN omdat ik dit jaar ook werk heb gemaakt van een complete loopbaanbegeleiding. Dat leverde een mooi overzicht van wat ik nu eigenlijk graag doe en goed kan en ik ben toch beetje bij beetje aan de werkpunten bezig, onder het motto "Naar een toekomst waar ik meer vanuit mijn hart zal functioneren"

Het voornaamste to do punt is een beetje mensen te leren kennen

• buiten de pure ICT (waar ik nu in zit)
• buiten de methodeschool ouders, die vnl. de "reguliere" culturele sector bevolken

Want: ik heb in de voorbije 20 jaar zo goed als geen toneelstuk of tentoonstelling aangedaan en het zegt me ook niks. Als domoor van dienst heb ik de neiging om onder de tafel te kruipen als ze weer eens over Wayne Traub of Alain Platel beginnen ...

Het is me eindelijk beginnen dagen dat ik voor geen reet vooruit geraak als ik alleen in frustrerende situaties terechtkom, bij mensen die me "raar" vinden omdat ik

• in de ICT werk,
• interesse heb voor alles wat jong & geeky & nerdy is,
• veel online output lever (op blogs en zo meer),
• zeer geregeld sport,
• bezig ben met meditatie en boeddhisme en
• niet om de pot draai als het over neuropsychologische aandoeningen gaat.

Nu heb ik geen enkele neiging om me halsoverkop op "iets anders" te storten. Zo ben ik niet. Neen: gelijk de Cylons heb ik een plan! En daar probeer ik nu - stapke per stapke - werk van te maken zie ...

BarcampGhent2 (2)

Na alle geklus van vandaag neem ik effe de tijd om de slideshare te checken. Er ontbreken er nogal wat, zie ik, maar dat kan nog veranderen hé.

Volgende maakte ik mee:

• Dorien Aerts - "Hoe je vriend of vriendin geekier maken". Eerlijk gezegd vond ik het het stukske dat ik bijwoonde geeuw. Maar ja, wat wilt ge in een huishouden waar dochter van net geen 11 al een eeuwigheid op de hoogte is van wat Dorien vertelt ...
• Litrik De Roy- "I switched to Ubuntu: Why? and How?". Leerzaam en nuttig, hij gaf afdoende argumenten om me te overtuigen dat Ubuntu absoluut een optie is voor mensen als ik die het installeren/upgraden van Windows PC's uit pure ellende opgegeven hebben.
• Clo Willaerts - "24 hours off the grid". Het onderwerp vind ik kouwe kak. Mensen die compulsief jacked in zijn, zijn imho gewoon zielig. Clo is echter super charismatisch en fun, daarom ging ik dus kijken...
  
• Hendrik Dacquin - "Flow in the User Experience". Hoera! Een nieuw woord geleerd: autoletic. Héél interessante presentatie. Ga es op zoek naar een boek van dienen Hongaar zie.
  

Has the large hadron collider destroyed the world yet?

Die Large Hadron Collider, dat lijkt me super boeiend. Maar om het met Bernard Dewulf te zeggen: "ik ben zo'n typisch deerniswekkende alfa die gefascineerd is door bèta, maar er niet het verstand voor heeft."

Parallel Worlds, Parallel Lives staat nog op de hard schijf omdat ik het verhelderend vond. Maar wat quantum mechanics betreft blijft het bij mij toch bij heel vage noties. Neem nu het geval van Schrödinger's cat: ik kan de paradox navertellen, maar of ik er echt iets van snap ...

Voor dummies

Ik ga naar een rockfestival ...


STAP 1: Identificatie
Tegen de mevrouw aan het persloket: "Hallo, ik ben Kat en ik sta op de lijst."
STAP 2: Authenticatie
De mevrouw kijkt op de gastenlijst om te zien of mijn naam erop staat.
Hoera, ik sta op de lijst en krijg dus een bandje.
Het bandje heeft een bepaalde kleur en op het bandje staan een aantal letters. Elke letter stemt overeen met een deel "area" van het festival.
STAP 3: Autorisatie
Als ik op de festivalweide kom, wordt mijn bandje gecontroleerd op kleur.
Als ik een van de afgesloten areas in wil (marquee, persdorp, frontstage, ...) moet ik elke keer tonen dat ik de juiste letter voor de area in kwestie op mijn bandje staan heb.

Duidelijk zo?