The outdoor type

Ja, ik heb begin juli eindelijk een redelijk prijzig technische regenjasje gekocht, zo’n Sprayway Hydrolite in helder turkoois.’t Is een fantastisch ding en het kwam ook ongelooflijk goed van pas tijdens de zomermaanden. Weken later volgden een set "Nilit® polyamide elastaan" winterondergoed en een microfleece jasje; spul wat ze tegenwoordig “base layer” en “second layer” plegen te noemen. Plus knieverwarmers voor op de fiets. Maar wat me het meest bezighield in de voorbije maanden zijn de dingen die ik niet kocht: minimalistische loopschoenen, een Camelbak rugzak en wandel- of "trail" schoenen.

Want ja, ik ben al maanden op die drie aan het studeren. Weet ondertussen dat de Vibram Bikila in maat 38 me precies past. Ken de specificaties van talloze voor Camelbaks “voor dames” uit het hoofd. Heb ook een pak gesprekjes en ongelooflijk veel “reviews” over fancy schoenen achter de rug.

Vanwaar mijn plotse aandrang tot “barefoot” & “trail”? Beïnvloeding van loopsites enerzijds. Maar ook: zin om eens iets anders te doen. Ik hou al altijd meer van aardewegen en Finse pistes dan van beton. Neem me al lang voor om eens ECHT aan wandelen en kamperen te gaan doen. En rond de Oxfam Trailwalker tijd kriebelt het de laatste jaren heel erg.

Ik wil de vrije natuur in!

Dat ik tijdens het lopen naar “Born to Run: A Hidden Tribe, Superathletes, and the Greatest Race the World Has Never Seen” luisterde ik, zal er ook iets aan hebben bijgedragen. Verhalen over ultrarunners op net-geen-blote voeten zijn aanlokkelijk voor stadsmensen, vrees ik zo.

Ik realiseer me echter goed dat mijn ambitie om stevige trektochten te doen enigszins in hetzelfde vaarwater zit als “geregeld eropuit met de koersfiets”. Ik slaag daar maar zelden in. En wat het noodzakelijke “aansluiten bij andere mensen” betreft, tja, da’s nu ook niet subiet mijn specialiteit.

Dus beperk ik me voorlopig weer tot kwijlen over ASadventure brochures. En het maken van extensieve vergelijkende materiaalstudies. Goed spul kost geld. En moet daarom gebruikt worden.

Bovendien ben ik momenteel een klein beetje gehandicapt. Niet echt hard aan het sporten. Tot ik weet wat er precies mis is met mijn arm en nek. Tot ik weet wat ik kan doen om het weer beter te maken. Want te weinig sporten doet mij geen deugd. Het maakt mij ambetant. Ik eet te veel. En slaap nog nauwelijks.

90 minutes (and more)

De laatste weken doe ik anderhalfuur loopkes. Op tijd, niet op afstand. Deels omdat ze er thuis moeten aan wennen dat ik zo lang weg ben. Nu ja, als ik ga spinnen ben ik voor langer weg. Maar dat is meestal 's avonds. En dat zijn ze wel gewend. Twee uur lopen echter, dat moet ik nog proberen. Want 2 spinninglessen na elkaar, da's wel 2 uur, maar ook 2 keer een warm-up en een cool-down.

Vorig zondag was het koud; ik liep met een met lange tight, een compressiehemdje, een buff en een UGent sweater. Dat laatste was een experiment. Ik ben niet snel geneigd om katoen aan te trekken, maar het was zo koud dat ik dacht dat ik niet eens zou zweten. Toch kwam ik terug met een natte mouw, aan de kant van mijn iPod armband.

Wat er mij doet aan denken dat ik eens een echt loopjasje moet aanschaffen. Want mijn dunne fleece vest is OK zolang het droog is, maar als het regent staat er subiet water in mijn mouwen. Ik kan het er gewoon uit gieten. Echt. En het ouwe Aldi loopjasje met de afritsbare mouwen is nog bruikbaar, maar een beetje losjes zo en dat lichtblauw, dat vind ik niet zo mooi meer. Het is ook niet meer waterdicht. Wat me op volgende vraag brengt: hoe doe je dat eigenlijk, met loopjasjes, om ze waterdicht te houden? Want ik was die keer op keer omdat ze kleddernat zijn. Ze gewoon laten opdrogen, da's vies.

Ik liep zondag ook met andere schoenen. 't Was nodig: mijn laatste paar is echt compleet op. Goed dat ik die heel ouwe Saucony's nog staan had. Ze hebben absoluut hun beste tijd gehad, maar de demping is er nog niet helemaal uit. Ik moet er werk van maken, van loopschoenen kopen. Net als van het laten maken van nieuwe loopzolen. Het komt er niet van om die afspraak bij de sportgeneeskunde op het UZ te maken.

Voor mijn verjaardag, denk ik aan een goeie sportbril, om mee te lopen en te fietsen. 'k Heb al eens gekeken en die van Rudy Project staan me wel aan. Zo een model met wisselbare glazen en een clip-on op sterkte.

't Wordt dus tijd dat het solden wordt. Ha!

Imelda (1)

En toen ging ze - ze had precies nog 10 minuten de tijd - toch efkes kijken naar de "nieuwe lading". Vorige keer had ze al een preview gedaan, en nu had hij gezegd: koop er maar een paar hoor. Niet dat ze ooit zoiets zou doen op 10 minuten. Maar nog eens gaan kijken, dat scherpt de honger aan.

De Rossi boots? Neuh. Ik heb al twee paar cowboy style dinges.



De samples van Catwalk, slingbacks met een ronde neus of pumps met een spitse neus? Goeie stuff voor 50 euro. Mooie kleuren ook.


Zie nu: ze hebben een batch Yves Saint Laurent binnen. En ook in mijn maat zit er wat tussen: deze hele hoge sandalen. Effe passen. Wow. Ze voelen ongelooflijk goed aan. Wat een kwaliteit! En wat staat er op de doos? Van 495 euro naar 150 euro. Super. Innit?

Ga er toch eens over nadenken zie.

Shoe Hunt

Oef! Na de Twunch had ik zo'n kleine twee uur de tijd om er eens aan te beginnen, aan de sandalenjacht. Want sandalen moeten het worden. Platte sandalen. Die vast aan de voet zitten. Om veel mee rond te lopen. Voor de Gentse Feesten en zo. Jaja.

Maar platte schoenen - sensible shoes - daar heb ik gelijk issues mee. Niet dat ik er geen heb hoor. Genoeg platte schoenen in huis.

Rubberlaarzen
Havaianas en andere flipflops
Crocs
Yogasletsen
Loopschoenen (3 paar: heel ouwe Saucony's, recentere Nike's en nieuwe Saucony's)
een paar loafers
een paar van dochter geërfde - goedkope - ballerina's
en voor als 't kouder is nog 1 paar bottienen en 2 paar laarzen met zo goed als geen hak.

Platte sandalen? Neen. De niet zo frisse Birkenstocks van toen ik nog buggy's voortduwde terzijde. Maar in ieder geval niks draagbaars, so to say. Mijn vorige paar, leuke Fornarina's, heb ik aan stukken gelopen en weggegooid. Lang geleden.

Het werd dus tijd. Want vorig jaar ben ik er niet in geslaagd. Wel, toch niet in platte sandalen. Maar niet getreurd: ik wou er best tegenaan gaan. Sandalen scoren! En het voordeel van vandaag was, dat ik een concreet gedacht had van welke ik wou. Zelfs wist waar ik ze kon verkrijgen. Maar dat was - door omstandigheden - niet mijn eerste halte.

Neen, eerst liep ik de Post Plaza binnen, hop maar mijn favoriete outlet. En zie nu: er was een lichting Stephane Kélians binnen. Sandaaltjes. Met hak. In de goeie maat. Cute!


En die rode slingbacks vond ik ook niet slecht.





En wacht eens: de Guess by Marciano studded stiletto ankle boot, stond er nog. Enkelbrekend Onverantwoord Hoog. In bruin en zwart. Wel twee bruine rechterschoenen in één doos. (huh?)



En mijn favoriete Sartores ook nog! OK, heel erg plat (!) en enkel voor onder een broek en géén sandaal, maar hey: I just love schoenen waarvan dat ge voelt dat ALLES juist zit ... (en ik kwijl gewoon van merken met laarzen die 850 euro en meer geprijsd staan, shoot me)


En oh, er waren ook nog leuke DNKY flats. Ponyhaar met luipaardprint. En toen moest ik zonodig een Cavalli panterbroek aan. Die goed paste. (Note to self: ik ben echt niet bimbo genoeg for such. Tanning cabines en extensions dringen zich op.)


Om impulsaankopen te vermijden, besloot ik verder te gaan. Efkes - nu ja - de Avance binnen. Er de helft van van het soldenrek gepast maar niet overtuigd. En toen naar mijn ultieme bestemming: de Bocage shop op de hoek van de Lange munt. Want ik zou onderstaande aanschaffen. Zou.


Nu moet ik toegeven, dat mijn keuze geheel visueel was gebeurd. Ik keek en keek en vond ze passen binnen het concept. Vast aan de hiel en zo. Iets waar je zo nodig een spurtje kan mee inzetten. En toch nog fancy.


Maar ze hadden ze niet meer. Ik was te laat.

Dus probeerde ik zowat alles wat er overschoot. En er was helemaal niets wat goed pastte. Want madam is halve maten gewend. De ene waren dus te klein en de andere te groot. En ik vond de leest ook maar niks. En het lakleer had gelijk lijmsporen. En die hakken van plastic: neen hé.

Zonder sandalen ben ik naar huis gekeerd. Een beetje triest. Nee, ik wacht met Birkenstock, Mephisto en Teva. Eerst nog de rest van de Lange Munt. En de Koestraat. En ....

Dit in het kader van mijn lopende "you can never have too many shoes & bags" project.

Golddigger

De Rossi-repairs zijn achter de rug. Ik heb een hele tijd geen schoenen gekocht. Maar de laatste dagen kriebelt het weer. Nu ja, ik hou het vast uit tot de solden. Maar ik ben aan het uitkijken. Naar iets met een lage hak. Sensible shoes. Sandalen? Korte botjes? Misschien moet ik eens geen gouden schoenen kopen. Misschien.

Van links naar rechts: Puma yogasletsen, Giovanni Bellini loafers, platte gladiator sandalen van dochter - maar absolut mijn maat



Van links naar rechts: hele hoge met een stevige hak voor een avondje dansen, Clarks 'Star Struck' wedge sandals, Sergio Rossi silk bronzo slides.

Geen bruine botten!!!

Staat er bovenaan de lijst der gewenste aanschaffen. En dus heb ik ook niet naar zulks uitgekeken. Maar ondertussen draag ik toch meestal een paar bruine, net geen platte laarzen. Omdat dat nu eenmaal het meest praktische is als je 90% van alle verplaatsingen - door weer en wind - met de fiets doet.

Ongelukkigerwijs zijn nu zowel mijn Alberto Fermani botjes als mijn hoge laarzen behoorlijk aan het slijten. Een extra paar nuttige schoenen zou dus welkom zijn.

Tijdens mijn "veldwerk" vind ik het echter zwaar  problematisch om te focussen op sensible shoes. Maar ik deed mijn best. En maakte een shortlist met draagbare dingen die geen bruine botten zijn.

Omdat héél plat volgens mij héél lelijk is - en ook omdat ik er te klein voor ben- vallen ballerina's uit de boot. Platte loafers of moccasins vind ik yikes.  Pumps met een niet te hoge, brede hak zijn "bomma".  En kloshakjes zijn niet kassei resistent.

Hmm... Het zullen dus Mary Janes worden met een niet te breed bandje en misschien een sleehak. Of enkellaarsjes. 

Hmm... Is altijd de juiste kleur sokken dragen - want die zie je bij Mary Janes - haalbaar? 

De favorieten voor 't moment zijn er van Strelli Sport, DNKY en Footnotes. De Nicky Vankets pumps  hieronder, vind ik ook mooi. Ze zitten gemakkelijk. Maar 't is toch een klein hakje hé.Checken, vergelijken, overwegen: wat schoenen betreft valt er altijd wel wat veldwerk te doen.

Shoes always fit

September is the cruellest month. Het is hier stress, stress en nog eens stress. De vaste weekplanning zit er min of meer in en die is haalbaar. Draaglijk. Maar 't zijn de extra's die 't ons lappen. Vergaderingen, info-momenten, kickoffs, een opleidingetje links en rechts: september is er hét moment bij uitstek voor. En gelijk met de school ging ook het nieuwe cultuurseizoen van start. Onze Google Calendar - één of meer kleurtjes per persoon - is bijgevolg een echte puzzel. Iedereen is overbevraagd. Er is geen lol meer aan. Soms lijkt het alsof de 1212 lijn naar W.'s gsm gepatcht is. En dan valt een fiets in panne en dan willen die van Telenet eens komen checken en op den duur heb ik het beestig lastig om mijn hoofd boven water te houden. Neen, dit is geen goed moment om nieuwe strategieën uit te proberen. Ik verzuip.

Te veel.
Gedoe.
Opdrachten.
Verplaatsingen.
Klussen.
Indrukken.

Maar kom, deze middag ben ik even naar de Post Plaza gevlucht. Doelloos. En zie: ze hadden een nieuwe lading binnen. Sergio Rossi. Marc Jacobs. En nog meer. Et voila.


I get something out of them! When I feel bad I like to treat myself. Clothes never look any good... food just makes me fatter... shoes always fit.

In Her Shoes

You can never have too many shoes & bags

Kriebels: de herfstcollecties komen eraan. Ik kijk uit naar de september issues van Elle, Marie Claire & Vogue. 't Wordt ook tijd om eens op te ruimen in het tassen departement. En eens wat spullen weg te doen. Op Kapaza of zo. Om dan wat nieuws te kunnen kopen natuurlijk. :-)))

New bags! Yay!

Geen Valentijnscadeau's, maar wel chance de laatste weken: 1 tas gewonnen en 1 tas ingeruild wegens onvoorziene slijtage. Geen cent uitgegeven en toch twee nieuwe tassen.
Dit in het kader van mijn lopende "you can never have too many shoes & bags" project.