Home for the holidays

"Doe je grote kuis?", vraag ze. Omdat ik een gore kabel met suikertje en lamp zonder kap ontdoe van vettige stofpluizen. 

Thuis zijn en weer mobiel zijn heeft zo zijn charmes. Er is weer tijd om dingen aan te pakken. 

Zoals die smerige kat die sinds kort geregeld binnenshuis pist. De spaarlampen die flikkeren als de lichtschakelaar uit staat. Het afstellen van de chauffage in een huis waar "ventileren" en "verluchten" op de lijst van taboewoorden voor tieners staan. En nog wat dingen die afgewerkt of gerepareerd moet worden sinds de verbouwingen eind 2013.

Comfort casserole

En wat hebt ge de laatste tijd zoal gedaan? Want het is toch geen weer om veel te lopen hé?

Euhm ... Ik heb gebreid, voor de tv en zo. Heb mezelf  leren rondbreien. Met al 3 mutsen als resultaat; één voor mij en twee rugby mutskes.

Ik heb ook eten gekookt. Véél eten. Ovenschotels en zo. Sommige recepten meer dan eens. Met extra porties voor later op de week.

Dit zat er allemaal bij:

• hete bliksem
• groene kool met spek en aardappelen
• clafoutis van zalm en wortelen met puree
• pompoen met paddenstoelensaus
• boudins noirs & boudins blancs truffés, met krieltjes, appelmoes en gestoofde venkel 
• soep met bloemkool en grijze garnalen
• tagliatelle met pompoen en gerookte ham
• wild zwijn medaillons in wijnmarinade met gestoofde roze champignons, gewokte chinese kool met blokje gerookte ham en gestoomde krieltjes
• crumble van kalkoen en pompoen

http://www.nigella.com

Een serieus staaltje huisvlijt, ik weet het. Maar eigenlijk loop ik toch liever hoor. 

New Year's Resolution

Zondag. Voor 18 man. Ik moet er eens aan beginnen. Yep.

Whine and dine

Op afspraak met mensen "gezellig" rond een tafel gaan zitten, of het nu op café is of in een restaurant of bij iemand thuis: it stresses me out of my mind. En het gevolg ken ik: een onweerstaanbare drang om veel te roken en nog veel meer te drinken. To smooth off the edges. And then some more.

Nu ja, problematisch is anders. Want ik vermijd ze gewoon, zulke situaties.

Socializen, het is mijn ding niet. En meestal lig ik er niet van wakker. Maar de voorbije dagen kreeg ik een aantal subtiele signalen doorgespeeld. En daarom wil ik het er eens over hebben. Over uitgaan, uit eten en komen eten.

Het eerste signaal ging over kleding: of ik geen nette jas kon gebruiken, voor wanneer ik eens "weg moest"? En daar wringt het een beetje bij mij. Ik heb massa's "nette" kleding. Zelfs heel wat "party outfits". Maar ik ga gewoon nergens heen. En ik heb al een wollen jas, voor begrafenissen en zo.

Voor de rest van mijn uitjes komt een nette jas niet van pas. Want waar ga ik heen als ik "uit" ga? Naar buurtfeesten, parken en festivals. Openluchtgebeurens, quoi. Plekken waar ik bij voorkeur een jeans aantrek omdat er op de grond of in het gras gezeten wordt. Plekken waar ik effe weg kan wandelen, zonder dat zulks erg opvalt. Heel soms - twee keer per jaar max - ga ik met hubby mee naar een concert. En er staat jaarlijks toch wel één fuif - die van Gentblogt - in de agenda. Om toch eens vaker "uit mijn kot" te komen, doe ik sinds begin dit jaar ook Girl Geek activiteiten aan. Ik hoop maar dat ze me daar proper gekleed vinden.

Uit eten? Euhm: schoolbarbecues, spaghetti-avonden van scouts en rugbyclubs en friet met vol-au-vent gebeurens voor het goede doel, tellen die? (I draw the line at kaas & wijn!) Elke instantie van "uit eten" om gezelligheidsredenen wordt grondig afgewogen. Want ik vind dat niet "gezellig". En ik heb graag het laatste woord over mijn vrijetijdsbesteding. Verder is "uit eten" een utilitair gebeuren: uit eten is elders eten omdat er thuis niet gekookt wordt. Dat kan ook eens met collega's, maar niet vooraf gepland of afgesproken.

Komen eten? Op de spontane, zomerse initiatieven om met de buren samen te koken (think BBQ, pasta of mosselen) en de occasionele logeetjes na, wordt er hier voor het kerngezin gecaterd. No more, no less. Ik zou niet weten wat ik ermee aanmoet, allez, wie ik in godsnaam zou uitnodigen om mij compleet gecrispeerd of enigszins doorzopen mee te maken? Plus: ik heb van thuis helemaal geen "etentjes" cultuur meegekregen. Bij ons kwam er - op Kerst en Nieuw na - niemand eten, terwijl ik bij mijn vriendin Carine geregeld een mooi gedekte tafel zag, wanneer ik de zaterdag na de scouts bij haar thuis passeerde.

Het enige wat ik wel graag doe, is ons (bijna) jaarlijks tuinfeestje rond Hemelvaart. En dat doe ik geheel alleen.

Maar het is niet omdat ik het zo goed als nooit doe, dat ik het niet kan, mensen ontvangen. U weze gewaarschuwd. Als het effe moet, steek ik héél schoon Vlaanderen de loef af.

Fris!

Thuis kopen we zelden frisdranken. Bruis en plat water en magere melk: meer vind je hier niet. Heel soms een paar brikken sinaasappelsap. En al de rest is strikt gereserveerd voor feestjes.

Buitenshuis ben ik een cola drinker. Doe mij maar Cola light (zelfs lemon) of Cola Zero. Of Pepsi Max, als er niets anders is. Red Bull (light) lust ik ook. In de Foodmaker drink ik wel eens Tao met gember. En deze zomer dronk ik soms eens Bionade.

Van de rest blijf ik af. Ben me te accuut bewust van het suikergehalte van frisdranken.

Sportdranken als Aquarius vind ik verwerpelijk: dat is voor marathonlopers en topsporters. Niet voor sukkels als ik die met één fleske een nuloperatie maken van het uur dat ze hebben gezweet.

Water zonder kleur maar met smaakskes (genre Vitalinea) vind ik meestal vies. Uiteindelijk komt het erop neer dat je leert om nog maar enkel (ge)zoet spul te drinken. En dat is niet slim hé. De Glaceau drankjes - gevitaminiseerd water - zitten in deze categorie. De smaken zijn ok. De presentatie zeker. Ik vind het moedig dat het erop staat, bij de voedingswaarde, maar het deed me toch effe slikken toen ik zag dat 1 flesje (500 ml) goed is voor (gemiddeld) 25% van je dagelijkse suikerverbruik. Nu ja, ik hoop dat het aanslaat, met alle campagnes en zo, maar ik ga het niet in huis halen. Denk de voorbije dagen ook iets te vaak aan Fruitopia & Limón&Nada. Whatever happened to those two?

Housekeeper

't Is zondag en de schooljaar routine begint er weer in te komen. Wasgoed sorteren, van alles opruimen, stofzuigen, strijken en subiet eten koken. En dan hopelijk nog wat tijd om een stukske te lopen, voor ze terugkomen van het pretpark waar ze met W. en oma heen zijn.

En dan na het eten een beetje naaiwerk en wat lezen en House M.D. op tv. Dat zou het moeten worden. Als ik nu niet voor dit scherm blijf plakken.

Moms on the Net

En terwijl ik toch nuttige instructies geef: "the net is not just for techno geeks with spreadsheets". Clo kwam er mee op de proppen. En ik snap net zo min als haar waar het op slaat. This can't be serious, can it?

Much

Twee Battlestar afleveringen, twee weken Louis Louise, een paar boeken waar ik net weer vooruitgang in boekte en héél véél inspiratie ... een pak briefkes en blaadjes vol gekribbeld in de voorbije weken, allemaal aanzetten tot blogposts waar nog niets van is gekomen...

Zou ook wel iets over London willen schrijven (want daar zat ik vorige week).

Heb door mijn trip ook heel wat "achterstallige" feeds/mails/tweets staan.

En oh, al die foto's, die moet ik nog opladen...

En ik heb ook nog huiswerk. Voor mijn coaches. Genoeg om me een tijdje zoet te houden.

En 't is al een heel eind druk op het werk.

Maar kijk, subiet komen ze hier thuis. Ik ga maar es soep maken zekerst?