Posts tonen met het label lezen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label lezen. Alle posts tonen

dinsdag 25 februari 2014

Rejection-sensitive dysphoria (RSD)

Rejection-sensitive dysphoria (RSD)? Had ik nooit van gehoord. Maar ik ben additudemag genegen en googelde vol interesse verder, ook al kon het stuk in kwestie best wel een verdoken reclame voor medicijnen zijn.

Blijkt dat het fancy label door ene Dr. William Dodson in gebruik werd genomen en buiten zijn geschriften nergens opduikt. Maar het idee, wat hij met die RSD bedoelt, dat lijkt steek te houden.

Voor mij was het weer een aha-erlebnis. En ik zie dat de mensen die ermee aan de slag gingen, rake dingen schrijven. Larry Letich's verhaal en dat van zijn patiente, bijvoorbeeld, zijn er twee waar ik nog op terug zal komen. Lees ze eens, zou ik zeggen.

maandag 4 april 2011

Told you it was just a scratch, got cross you didn't offer morphine

"Juliet Naked" uitgelezen. Binnen 48 uur. In grote lappen door dus.

Het was van "How to be Good" geleden dat ik iets van Nick Hornby las en - hoewel ik dat boek toen aan heel wat mensen doorgaf - heb ik na dit laatste weer compleet hetzelfde rotgevoel. 't Is altijd hetzelfde met Nick Hornby. Je denkt dat het grappig gaat worden. Omdat je zo'n mensen kent, die waar hij over schrijft. Van die obsessief-compulsieve muziekliefhebbers. De "kenners". Gasten met alle Dylan bootlegs en zo. Het soort waar je thuis samen hard mee kan lachen. Omdat ze "erger" zijn dan de man des huizes. Omdat ze alle gevoel voor proportie kwijt zijn.

Maar het wordt geheel niet zo grappig als je het wel wou. Het verhaal verliest spanning.  En heel goed geschreven is het ook niet. Plus: het einde is teleurstellend. No closure. Ergerlijk. Vind ik toch.

Misschien is dat het wat ie wil zeggen: "real life knows no closure"? Of - zoals in "How to be Good": de uitkomst van relationele perikelen is vaak weinig fraai. Zeer pragmatisch. Teleurstellend.

Ik weet het niet. 't Is alleen zo dat naar mijn gevoel, een verhaal - of het nu de roddel bij de koffie is of een boek - meestal "afgerond" wordt. Met feiten. Conclusies. Niet vaagweg met wat "random afterthoughts" lijken.

Ik denk dat het verhaaltechnisch fout zit. Niet dat ik geen afwijkende vormen ken of verdraag maar dit heeft alles weg van een "normale", klassieke roman. A story. Iets waar je dus een echt eind aan verwacht. Positief of negatief, het maakt niet uit. Gewoon, iets waar je bij denkt: ach zo, zo kan het dus aflopen... En niet: oh jee,  gaat dit nog ergens heen of heb ik wat gemist?

maandag 2 augustus 2010

These are your holidays: read!

Een paar dagen geleden kreeg ik ergens volgende vraag toegesmeten:

Which Book Recommendation Service Is Best?
- Shelfari
- LibraryThing
- Amazon
- GoodReads
- GetGlue
- Other

En toen begon ik domweg te kijken waar ik nu zoal op ingeschreven was en welke lijsten daar zitten. En kwam ik tot de conclusie dat ik eigenlijk feitelijk geheel geen "Recommendation Service" vandoen heb. Want ik weet zelf wel wat ik wil lezen. Ik lees ook geregeld krantenbijlages over boeken. En het duurt een eeuwigheid eer ik een (non-fiction) boek uitgelezen krijg.


Ergens herinnerde ik me een "Books" tab op Facebook en ja, daar bleek LivingSocial achter te steken, met mijn "collectie" die vrij goed up to date was. Niet moeilijk, want er is in de laatste zes maanden niet zoveel veranderd. Ik heb er dus rap mijn verjaardagscadeau's - Watchmen & de Sookie Stackhouse box - en Boudica - meegebracht van de rommelmarkt - aan toegevoegd, en de status is weer compleet in orde.

Maar, euh, hoe zit het nu met dat lezen? Wel: ik doe voort. Vooral in The Ancestor's Tale - en ja, dat is non-fiction, hoe raadde u het. Ik ben er al maanden in bezig en zeul het overal mee, want het leest goed in stukskes, en ik vind het echt een van de betere dingen die ik ooit gelezen heb. Dit ligt me en ik ga zeker nog Richard Dawkins lezen. En ik ben er bijna: nog eens stukske prokaryotes en het zit erop. Wat u best weet: mijn achtergrond in wetenschappen is nihil. En daar heb ik dus nu wat spijt van zie. Van het gemis aan biologie en zo meer. Vond ik het moeilijk? Neen: toen ik 5 minuten geleden op de Nederlandstalige wikipage keek was ik wel verwonderd over de vertalingen, maar ik heb me niet te veel afgevraagd of ik de benamingen allemaal wel kende. Zal ik het kunnen navertellen? Niet helemaal vrees ik. Maar ik heb er toch een hele hoop dingen uit bijgeleerd. En da's zowat my main mission in life; dingen bijleren.

De andere 2 waarin ik bezig ben zijn Graham Parker's Carp Fishing on Valium een boek dat ik qua Engelse woordenschat echt wel complex vond. Raar. Wolf Hall daarentegen, leest vlot weg. Het gaat bovendien over een periode - Tudor England - waar ik een zwak voor heb. Ik heb het jammer genoeg al een eind geleden opzij gelegd en zal dus best eens wat terugbladeren.

En de rest, daar moet ik nog aan beginnen. Maar het lukt wel.

Misschien moet ik eens een Vampire Week(end) inlassen. Met acht Sookie Stackhouse novels en zeven seizoenen Buffy ben ik vast een eindje héél erg zoet.

Getver. I'm soo into fangs these days.


vrijdag 17 juli 2009

Why I love "Life After God"

"After we got settled into our room, the big drama was that we forgot your Dr. Seuss book back at the Chicken Shack in Merritt. You refused to settle down until I told you a story and so I was forced to improvise in spite of my tiredness, something I am not good at doing.

...

So then you wanted to hear about another animal, and so I asked you if you'd ever heard of Squirrelly the Squirrel, and you said you hadn't. So I said, 'Well, Squirrelly was going to have an exhibition of nut paintings at the Vancouver Art Gallery except...'

'Except what?' you asked.

'Except Mrs. Squirrelly had baby squirrels and so Squirrelly had to get a job at the peanut butter factory and was never able to finish his work.'

'Oh.'

I paused. 'You want to hear about any other animals?'

'Uh, I guess so,' you replied, a bit unambiguously.

'Did you ever hear of Clappy the Kitten?'

'No.'

'Well, Clappy the Kitten was going to be a movie star one day. But then she rang up too many bills on her MasterCard and had to get a job as a teller at the Hongkong Bank of Canada to pay them off. Before long she was simply too old to try becoming a star--or her ambition disappeared--or both. And she found it was easier to just talk about doing it instead of actually doing it and...'

'And what,' you asked.

'Nothing, baby,' I said, stopping myself then and there..."

Douglas Coupland, Life After God

maandag 25 mei 2009

Drugs & child abuse - yeah yeah

Het voorbije lange weekend, genoot ik van:
De eerste twee vond ik héél sterk ... en ja Lisbeth Salander drijft me richting Bodydesign
De derde, tja, nogal typisch California, hé
En de vierde, daar ben ik niet goed van. Offensive: ja. Funny: tja... De "prescription drug" lijst in de lyrics is een - herkenbare - giller. Maar voor de rest zit ik niet subiet mee te brullen.

Enne: Kids heb ik opgenomen. Voor later op de week.

donderdag 5 juni 2008

Your Brain

Niet dat ik al meer dan één boek op mijn leeslijst heb weggewerkt. Want ondertussen ben ik naar de bib geweest, alwaar ik een stapel serieuze boeken - onder andere dat van Sienaert - oppikte. En momenteel ben ik aan het audiobook luisteren en raak ik niet voorbij de dagelijkse stroom kranten, tijdschriften en ongeadresseerd reclamedrukwerk. ;-)

Maar dit lijkt me wel iets voor op mijn wishlist.


That is: voor als ik die uit de bib uit heb EN erin slaag om ze tijdig terug te brengen.

Soms kots ik van self-help books. De herkenbaarheid is meestal groot, maar het advies - op dat van Kathleen Nadeau na - is vaak verre van uitvoerbaar. Maar dat zal dan wel aan mij liggen zeker?

zaterdag 16 februari 2008

Bookz

Voila, de eerste lijst

  • Things the grandchildren should know - Mark Oliver Everett (W. las hem uit in Parijs)
  • The Time Of Our Singing - Richard Powers (gekregen van schoonbroer met Kerst)
  • White Teeth - Zadie Smith (was overweldigd door haar On Beauty)
  • Notes on a scandal - Zoë Heller (ik heb al wel de dvd goedkoop zien liggen en als ik die eerst bekijk kom ik vast niet meer aan lezen toe)
  • How to be Good - Nick Hornby
  • Boeddhisme voor Dummies (in stukskes van 5 minuten voor ik inslaap)
  • Elementaire deeltjes - Michel Houellebecq (vond het goed en was tot halverwege geraakt en toen tja, niks meer. Ben ondertussen geheel de draad kwijt, dat wordt herbeginnen. Hier zit ook wel een beetje "moet je gelezen hebben" pressure bij, wat ik liever vermijd.)