All for science (3)

Beste, Wij vernamen dat u eerder al deelgenomen heeft aan onderzoek rond ADHD aan de universiteit van Gent. Heel binnenkort starten wij een nieuw onderzoek op en we vroegen ons af of u eventueel interesse heeft om opnieuw deel te nemen. Het onderzoek heeft als doel meer zicht te krijgen op de onderliggende verklaringsmechanismen van ADHD. Meer bepaald willen we de relatie tussen hersenactiviteit en bepaalde cognitieve functies zoals aandacht, gedragsremming, omgaan met fouten, ... nauwgezet bekijken. Deelnemen aan de studie houdt in: het uitvoeren van een aantal computertaken waarbij zo snel en nauwkeurig mogelijk dient gereageerd te worden bij het verschijnen van bepaalde stimuli (vb. pijltje links links pijltje rechts rechts etc...) op het scherm. Tijdens dit gedeelte van het onderzoek zullen een aantal elektroden op het hoofd worden geplaatst door middel van een soort badmuts. Dit is uiteraard geheel pijnloos. Deze elektroden registreren de hersenactiviteit en helpen ons een duidelijker beeld te krijgen van welke delen van de hersenen actief zijn voor, tijdens en na het uitvoeren van de taken. Zo kan worden nagegaan hoe het gedrag op bepaalde taken te koppelen is aan wat er gebeurt in het brein. Verder zal gevraagd worden enkele vragenlijsten in te vullen die ons helpen een aantal kenmerken in kaart te brengen. Tevens zal een korte intelligentietest afgenomen worden (indien dit niet recent gebeurd is). Uiteraard zullen de persoonlijke gegevens die we verzamelen volledig vertrouwelijk worden behandeld en niet aan derden ter inzage worden gegeven. Het onderzoek neemt ongeveer 3 uur in beslag, inclusief pauzes. Een financiële beloning (van 15 euro) is voorzien.

Volgende week is het zover. Ik kreeg ondertussen weer een grote envelop met een stapel vragenlijsten toegestuurd. Zal me dan maar eens bezighouden met invullen zeker? Dan doe ik nog iets nuttigs. Alé uppe...

Gelukkig zijn het niet allemaal moeilijke vragen. Huh huh.

All for science (2)

Vanochtend nog een ADHD vragenlijst doorlopen met een onderzoekster van de UGent. En mijn "punten" van de vorige keer te horen gekregen.

Voila, mijn IQ tikte af op 133. Eén puntje minder dan op mijn 15de. Oud worden, hé.

En ja, ik erger me steeds meer WILD aan uitspraken als "uw intelligentie heeft u gered". (Voor alle duidelijkheid: de vriendelijke onderzoekster said no such thing!)

Gered van watte? Van de goot? Van een tijdige behandeling en de nodige zorgen?

Tja, ik ben gefrustreerd. Omdat mijn energie grotendeels uitgaat het bijeenhouden van mijn gedachten. En ik dus nooit meer dan middelmatigheid bereik. Maar voor de rest gaat alles goed. Dank u.

All for science (4)

Gisteren nam ik voor de derde keer deel aan het ADHD onderzoek aan onze Alma Mater. Een klein verslagje dus.

De badmuts met elektroden vond ik niet erg. Het duurde wel een dik kwartier eer de bazaar goed zat en de interferentie (zichtbaar op het volgscherm) verdwenen was.

De computertaken waren van het soort dat elk weldenkend mens doet doorslaan. Een foutloos parcours was geen optie, en dat hebben ze me ook bevestigd toen ik erom vroeg. Na elke test moest ik onmiddelijk schriftelijke feedback geven, o.a. over de gepercipieerde moeilijkheidsgraad en mijn frustraties bij de uitvoering.

Om te beginnen mocht ik voor elk van de 4 proeven de "how to" van het scherm aflezen. Wat nogal vervelend bleek, want zonder rilatine kan het een hele tijd duren eer ik een ietwat complexe uitleg van 10 lijnen gesnapt heb. Héél confronterend. De eerste keer was ik er behoorlijk ondersteboven van, weet ik nog. Deze keer zei ik gewoon: dit lukt slecht, mensen. En toen hebben ze me geholpen en de boel deels voorgelezen. En voor de eerste test mocht ik de oefening vooraf 2 keer doen.

De tests zelf: het kwam erop neer om snel en correct één van 2 van een rood stickertje voorziene toetsen op het klavier in te drukken; de "F" stond voor links en de "J "stond voor rechts.

En toen kwamen er "stimuli" over het scherm gedanst:

1. pijltjes (druk links als het pijltje naar links wijst, rechts als het naar rechts wijst)
2. nog es pijltjes
3. driehoeken (druk links als de punt naar beneden wijst, rechts als de punt naar boven wijst)
4. bolletjes en kruisjes, met een interval van 10-12 seconden (druk links bij een bolletje, rechts bij een kruisje)

Het lijkt poepsimpel, maar was het niet. Elk testje duurde naar mijn aanvoelen een dikke 10 minutens. Lang! En in tegenstelling tot bij games, werd er geen enkele feedback (genre: u heeft xx punten) gegeven.

Ik weet ook niet of onderstaande condities in het testprotocol zaten, maar ze zijn het vermelden waard.

• Neem de tests af in een klein lokaal dat met een wastafel voor het haar, 2 tafels met een computer op, een viertal stoelen, de elektroden bazaar en 3 personen behoorlijk VOL zit.
  
• Neem de tests af in een lokaal waar de ramen zich in een strook vlak tegen het plafond bevinden. Zodat de testpersoon gedesoriënteerd raakt en alras het idee krijgt zich in een kelder te bevinden.
• Zorg ervoor dat de binnentemperatuur tegen de 30 graden aanligt. Zodat de testpersoon af en toe vreest in te dommelen.

Ik was eigenlijk ook blij dat ze me zegden dat ik er op elk moment mocht mee stoppen; paradoxaal genoeg was dat de reden waarom ik doorbeet.

Enne, met de opbrengst, ben ik achteraf subiet naar de coiffeur gecrosst. Die aan 't Zuid. Waar ge u voor 15 euro kunt laten fatsoeneren.

All for science (5)

Rond nieuwjaar, in de bus, een enveloppe van UGent. Handgeschreven. Tiens? Een nieuwjaarskaartje thuis? Hmm. Toch maar niet opengedaan, ik herkende de afzender niet.

Ja, ik laat mijn post vaak liggen en door iemand anders openen. Net zoals ik - als het effe kan - zo min mogelijk de telefoon beantwoord.

Wat bleek: het was helemaal geen wenskaart. Nope. "Betreft: Verslag onderzoek ADHD bij volwassenen 2009", las ik. "Een overzicht van uw persoonlijke resultaten op alle vragenlijsten". Aha. Dat dus. Nog niks over het EEG-gedoe, stond erbij, "gezien het onderzoek nog lopende is".

Vijf bladzijden dus, met tabellen. Per vraag wordt de score weergegeven ten opzichte van het gemiddelde bij de andere deelnemers. Ik hoop maar dat het een representatieve groep was, want wat ik lees zegt me redelijk weinig en het ziet er bovendien op sommige punten inconsistent uit.

Heb ik inconsistent geantwoord? Geen idee. Ligt het aan de andere deelnemers? Wie weet? Nu ja, het verslag is geklasseerd bij de rest van mijn testresultaten en ik zal de shrink een kopietje geven. Misschien raakt hij er wijs uit.

Who cares anyway.

Symptomen en remedies

Het zou een rustige week worden, dacht ik. Wegens vooraf vrijaf voor Dies Natalis, een kinderloos wellnessweekend en dan dochter weg op schooltrip. Toen de mevrouw van het ADHD onderzoek belde zegde ik OK, ik heb tijd voor u. Toen ik een online OU opleiding kon volgen, aarzelde ik niet om mij in te schrijven.

En vervolgens liep er een en ander in 't honderd. De wellness werd gecancelled. Niet door ons. Hun kamers ware blijkbaar nog niet in orde voor de brandweer. Er ging nog iemand dood in zijn familie. Zoonlief die het hele weekend van hot naar her reisde was op maandag echt ziek. Mocht naar de dokter. Dus ik nam noodgedwongen de namiddag vrij. De Belgacom mailbox van groottante was voor de zoveelste keer op sterven na dood en ik kreeg hem niet vermaakt. Het telefonische interview - all for science, dat weer - bleek een hele boterham. Een massa vragen over aandachtstekort, hyperactiviteit en impulsiviteit, de klassieke symptomen dus, die ik moest beantwoorden "alsof ik geen medicatie nam". En ik besefte dat er toch wel een groot verschil zit tussen zonder en mét. In die mate dat ik nu best kan lachen met al de ellende waar ik constant tegenaan liep.

Ouder en wijzer? Misschien.

Veeleer: me zeer bewust van wat ik doe, zou kunnen doen, en niet doe. Het sporten gaat redelijk, hoewel ik de 5-6u per week van 2010 op dit moment niet haal. De mindfulness, dat lukt niet. Zeer ironisch is dat ik op een week tijd minstens drie mensen overtuig om dat hele goeie boek, The Mindful Manifesto, te lezen of gelijk een 8-weken cursus te volgen bij Breathworks. Omdat ik erin geloof. Het werkt. Zelfs W. zat deze week een hele dag in een David Dewulf voor UGent Mindfulness opleiding. Maar zelf slaag ik er niet in. Te moeilijk. Het vergt te veel aandacht en te veel discipline. Ik kan het niet alleen. Dat vooral. Nu ja, voor de rest verdien ik vast prijzen voor therapietrouw.

Ik stond vandaag ook met mijn fiets zonder remmen voor de deur van fietsenmaker, en die was gesloten. En hij ging naar de derde begrafenis-met-maaltijd op een maand tijd - eerst zijn vader, dan een tante en dan een oom. Het kruipt in de kleren.

Het was geen rustige week. Soms lijkt het alsof we al maanden van noodgeval naar noodgeval hobbelen. Maar dan bedenk ik me dat ik toch iets meedraag uit "Entering Emptiness" de bijna 8 uur durende Free Buddhist Audio reeks die ik op continue repeat staan heb.

Nothing is permanent. Nothing persists. 

There is just change.

All for science

Heb gisteren deelgenomen aan een wetenschappelijk onderzoek, in ons eigenste UZ. Mocht er - gespeend van visolie en rilatine - een heleboel testen afleggen. De ene al wat confronterender dan de andere. Het punt was, dat ik geen blaadje papier mocht gebruiken en dan blijk ik niet in staat te zijn om meer dan 3 factoren in een vraagstuk te absorberen. Maar kom, mijn IQ is nog eens op de goede oude manier vastgesteld en ik heb begrepen dat het best ok was. Wel niet in de Michel range vrees ik, maar kom. Ik ben benieuwd naar het resultaat.

Voor de rest kwam ik ondertussen dit filmpje tegen - hola pola: zo gehandicapt ben ik nu ook niet hé!