Shrink shortage

De Standaard schrijft:

Ondanks de beleidsinspanningen van de afgelopen jaren kan nog altijd maar aan de helft van de jongeren die dringend nood hebben aan ernstige psychiatrische en psychologische begeleiding, hulp geboden worden.

Het zal je kind maar overkomen...

Was het gepland om de Te Gek!? bijlage aan dit nieuws te koppelen?? Beetje vreemd al je 't mij vraagt. Als je streeft naar een positieve en correcte beeldvorming ten aanzien van personen met problemen op het vlak van geestelijke gezondheid, helpt het volgens mij niet echt om erbij te melden dat die van geluk mogen spreken als ze een hulpverlener te pakken krijgen.

Nu ja, correct zal het wel zijn. En een beetje cynisch. Huh huh. De Standaard toch.

Even after the Hellmouth was closed, you could still hear it screaming

Vergaderd in 't rectoraat, op de terugweg naar de Sterre geluncht en dan van DICT naar Saunate voor de Flair Detox actie - of all things. Een algenwrap ruikt naar een smerige golfbreker. Maar kom, 't is wel relaxing. Met de auto terug naar Gent centrum. Zoon afgehaald. Pokemonkaarten gekocht. Thuis een hap gegeten.

Ergens rond 19u15 geheel toevallig naar VT4 gezapt waar "The Zeppo" speelde. De laatste minuten: Xander in de kelder met de tijdbom, Buffy, Giles en Willow rond de tafel en Cordelia die niet weet waar ze het heeft.

Dochter-terug-van-muziekles begroet, zoon in bed gestopt en met frisse tegenzin mijn spinningspul bijeengeraapt. Te voet naar den Escape. Een uur Spinning Basic. Te voet naar huis. Behoorlijk opgepept. Yay!

En sinds 19u15 vraag ik me af: is de Hellmouth nu dicht of niet?

Het ging vandaag beter. Da's al iets.

I will go down with this battlestar

Ok, dit is corny big time. Maar het biedt troooost ...



en goesting in een nieuwe tattoo...

Welcome to Duloc!

Met de vroege Krokusvakantie in het verschiet hebben we met ons vieren samen overlegd. En vervolgens hebben we een trip naar The Magic Kingdom geboekt. Yeah right!

Is het te snel gegaan?

Freya op tv.
"Is het te snel gegaan?", vraagt Phara.

Tja. Freya woont niet meer in onze straat. Maar 't is niet da'k ze mis of zo. Ik ben niet zo zot van mensen die - of het nu en publique is of niet - een compleet instabiel bestaan ontvouwen. Het jaagt me enigszins angst aan.
Not good. Brrr.

Maar kom, wie ben ik, natuurlijk.

Never better

Al weken depressief als de pest. Maar kom, het lag in de lijn der verwachtingen: what goes up, must come down. Het was te voorspellen dat ik ook de andere kant van mood curve zou doormaken. En dat het SSRI-loos wel eens lelijk kon worden.

Yip, het is geen fun. Alles is behoorlijk donker en uitzichtloos. Maar ik herhaal mijn mantra: Observe the wave, don't ride it. For what it's worth.

Just going through the motions

Every single night
The same arrangement
I go out and fight the fight
Still I always feel
This strange estrangement
Nothing here is real
Nothing here is right

(Once More With Feeling)

Mensenkater

Wie bekend is met Cordelia kent de strip misschien.
Te veel geluisterd. Te veel gepraat. Oh nee. Oh nee. De mensenkater komt eraan
Ik vind hem reuze grappig, want zo waar.

Vertel mij niks over mensenkaters, ik weet er absoluut alles van. En het verbaast me nog steeds hoe mensen communicatievaardigheden - "het goed kunnen uitleggen" - verwarren met sociale vaardigheden. Het is niet omdat iemand extravert is of zonder schroom voor een publiek praat, dat die persoon er genoegen in schept dat te doen, right?

Maar kom, vandaag maak ik me niet druk. Voorlopig ben ik mensenkaterloos. Rejoice!

Mixed & mingled

Van de Sterre naar het Pakhuis naar Faim de Toi naar het Oeverloze Eiland. Het was vooral berekoud. De kussen en wensen zijn gedeeld en ik ben ontstellend ok thuisgekomen. De tweede keer al dit jaar!

Het zag er nochtans niet goed uit vanochtend, na een nacht vol boze dromen en de wekker op (half) zeven. Heb me dan maar met wat Eels opgevrolijkt. Blijkt te helpen. ;-))

Jour de fete rulez

Zeven jaar (en een half !)

Heb de voorbije dagen redelijk wat tijd gespendeerd met zoonlief en dat was leuk. Samen raften en biken op de PS2, samen naar de dokter, samen helpen uitpakken (B. is eindelijk verhuisd) en samen Shrek 3 bekeken.

Voor de vakantie had zoon het lastig: het einde van het eerste trimester was zoals altijd erg zwaar. Maar de hoest en de vermoeidheid zijn aan het wijken en er komt een groter, slimmer en mondiger kind tevoorschijn.

Life is full of interruptions and complications

Gelukkig komt in de Post Plaza af en toe een verse lading Sergio Rossi's binnen.

Xmas takes its toll

Zelden zoveel uitgeblusten gezien in de spinning. En ik was er niet bij. Qua energie gaat het goed. Maar de rest. Oh, de rest...

Er is niet veel om happy over te zijn. Ben zo disconnected als wat en dat werkt mijn naasten serieus op de zenuwen. De tijd glibbert voorbij en ik heb er geen vat op. Ik zit aan de keukentafel en drink de zoveelste kop koffie. Ruim wat op. Erger me aan de resterende rommel. Vul de afwasmachine. Maak ze leeg. Ga effe online: 117 mails om te lezen, 705 feeds. Begin er niet eens aan. Vul de wasmachine. Maak ze leeg. Ik zit aan de keukentafel en drink de zoveelste kop koffie. Blader in reclamefolders. Vermijd alle telefoontjes. Zit 's avonds neer en kijk tv - naar wat er speelt, en dat is in het beste geval CSI - want ik denk niet dat dit het moment is om nog aan een film te beginnen ... Ga naar bed omdat mij gezegd wordt dat het tijd is. Word wakker van een hoestend kind. Maak me zorgen: misschien moet ik met hem naar de dokter? Ik zit aan de keukentafel en drink de zoveelste kop koffie. Mensen komen langs en er volgt niks wat een conversatie benadert. Waar zou ik het in godsnaam over kunnen hebben?

Ja ik ben vervelend zo. Emotionele leegte sucks big time. Ik word er behoorlijk moedeloos van.

Boxing day

Het tij keert, de vakantie krijgt vorm. Maar het blijven heel erg angstige dagen. Nekpijn, stresspijn, onrust.

Ik werd losgelaten: de weken mét voedings- en gewichtscontrole en een regime van 2x spinning, 2x yoga en 2x lopen - het summum van structuur - liggen achter mij. Ik moet het zelf doen nu. Er is geen steun. Ik moet zorgen dat ik correct eet en afdoende sport. En dat in een periode van overdaad, met het hele gezin thuis. Pfft.

Heb zo het idee dat ik er geheel niks van bak. En binnenkort weer moddervet zal zijn. Maar wel strak - ik was bijna vergeten hoe efficiënt Fabrice martelt. Was ook in geen jaren om 6 uur 's avonds naar een Body Sculpting en BBB geweest. Tu m'as manqué, Fabrice ;-)

Damn, 't zijn donkere tijden.

If you fail to plan, you plan to fail

Na weken van te weinig slaap, uitputting en nergens tijd voor, de aanvang van de schaatspisteweken en dagen vol heerlijke vrieskou zijn we de vakantie ingerold ... zonder enig plan. Met een gevoel van paniek in het achterhoofd: als er niks vaststaat, ben ik een vogel voor de kat. Want ik heb structuur nodig. Ik wil weten wat me te doen staat. Niet zomaar opstaan en hopen dat het losloopt, met the family en het eten en de noodzakelijke lichaamsbeweging. Onzekerheid maakt me kribbig. Zal ik er nog aan toe komen om die geheel onbelangrijke shoppingtrip te ondernemen? Raak ik nog bij de coiffeur en laat ik mijn oren opnieuw doorsteken? En hoe ga ik in godsnaam mijn toerkes rond de Watersportbaan en de yoga- en spinninglessen coveren???


Tot nog toe is alles goed verlopen. Familiefeestje, inkopen, schaatsen en Ratatouille kijken met het gezin. Maar een vakantie als deze is geen rustmoment. Way too much insecurity.

Maandagavond in Gent

In de Grade gepamperd aan 100 per uur. Ga subiet eens in de goodie bag kijken zie ... En foto's dat er genomen zijn. Binnenkort op deze site ...

Foto's afladen

Hé hé, wie heeft deze gemaakt? Zoonlief, vermoed ik.

Barre tijden

Het zat me de voorbije dagen niet mee: ik liep de muren op van ambetantigheid. Te veel gedoe aan mijn kop en geen greintje moed meer. Lopen, vliegen, smijten zonder einde in zicht. En vooral véél goesting in al die dingen die ik niet mag eten.
Maar kijk, Wendy heeft me opgevrolijkt. En het resultaat op de weegschaal was buiten verwachting. Oef. Het is fijn om een mooie BMI te hebben ;-)

The Power of Cool

Tiens, een smske.
"Check De Standaard Magazine p.28"
Ja dat zal niet voor vandaag zijn...

Of toch ... effe online gekeken. En gevonden.


Gosh Josh!
Misschien moet ik toch maar eens werk maken van Lost op DVD.

Rugbydag

Het programma was niet mis:

• Minibikkels (U7), Superbikkels (U9) en Bikkels (U11): Jeugdtoernooi in Gent vanaf 10h
• Sinterklaasfeest: hij komt, HIJ KOMT in de feestzaal van de GRS, Vissersdijk 1 te Gent!!
• Nationale damesploeg speelt op ons veld een oefenwedstrijd tegen Nederland, ko 15h30

En we hadden een drankkraampje gepland met de ouders. Maar gisterennacht - de regen kletterde op het dakraam - zag ik het helemaal niet meer zitten om een hele dag in een tent langs het veld te staan. Met nat en koud in gedachten legde ik stapels reservekleding klaar.

En kijk, vanochtend scheen de zon. En waren er ook stukken rugbyveld die niet onder water stonden, zodat onze kids relatief droog konden spelen.

Het werd een lange dag op de Blaarmeersen, van 9 tot 6. Matchen werden gespeeld. Ouders moedigden aan. Koffie, cola, pils en glühwein, tomatensoep made by Souperette en hotdogs vonden gretig afname. De jongsten speelden in de namiddag binnen en kregen een geschenk van de Sint. De oudsten gingen op in de internationale wedstrijd. Vrouwenrugby in een modderpoel: uit de commentaren bleek dat de interesse van heel wat mannelijke toeschouwers hierdoor nog iets meer aangescherpt was.

Foto's werden gemaakt (ik was mijn toestel vergeten in de ochtendrush) en AVS kwam filmen. En de eerste druppel regen viel pas toen alles opgeruimd was.

Voila, zo moet dat zijn, een geslaagde rugbydag.