Wachtkamer

Daar zaten we dan, met ons drietjes, op maandagavond. En de lijst zat vol: je kon na ons geen plaatsje meer krijgen bij de dokter - of je kon blijven wachten tot 's avonds heel laat...

Dochter is ziek bij groottante. Met keel- en oorontsteking. Zoon snottert. Ik hoest en snuit en sleur me door de dag. Zolang je niks moet uitsteken is een zware verkoudheid draaglijk. Maar ik heb wel wat te doen zo ...

Dolly

Man, man, man. Het was van in 1978 geleden dat Dolly nog in deze contreien was. En ik moet zeggen: ze kan er wat van. Een echt showbeest.

Islands In The Stream is mijn all time favorite!

Heerlickheijd

Van Gent naar Zwolle voor Dolly Parton: moet kunnen. Maar dan wel in Dolly "leave no rhinestone unturned " stijl: dus mét overnachting in de Heerlickheijd van Ermelo, waar ik na een superbe ochtendlijke sauna- en zwembeurt en een kopieus ontbijt, nog effe fris-roze als een biggetje van een tijdschrift geniet.

Start to ...

De laatste dagen kijk ik onderweg van en naar het werk mijn ogen uit. Hordes lopers langs de Visserij. (Mensen, waarom lopen jullie in de stad met die smog?) Peletons fietsers op blinkende bikes, in vol ornaat.

En gisteren aan de Lidl een ware stormloop op de wielerspullen. Ik snapte al niet wat al die mannen (een paar in een pak, wat geheel vreemd aandeed) om 5 voor 9 voor de winkeldeur stonden te drummen, tot ze zich op de bakken vol fietscomputers, outfits, helmen, zadels en tassen stortten.

Oh ja, ik heb immens veel zin in buiten fietsen en buiten lopen en (buiten) zwemmen. In echt trainen. Voor een stadsloop of een koerske of zo. Of de Mont Ventoux. Maar wanneer ga ik dat doen?

That's the question!

Until my head explodes

Neen, het gaat niet goed met mij. Omdat de stress accumuleert en er momenteel zo goed als geen uitlaatkleppen zijn. Ik lijd aan en onder aandachtstekort.
Maar! Het gaat beter dan vroeger: ik ben gestopt met mezelf de schuld te geven. De adembenemende drukte in mijn hoofd is er gewoon, ik maak ze niet. En ik probeer veel minder om "grip" te krijgen op al die zaken die toch maar voorbijwaaien. Alleen slaag ik er niet in om hulp te vragen wanneer die nodig is. Jaja, ik hou mijn hoofd boven water. Dat doe ik al altijd. Maar spartelend, dat wel.

Snotkop

Al heel de week een snotkop. Gelijk de meeste kinderen, merk ik. Van wie zou ik die hebben? Van kusgrage zoon die al weken snottert, snuift, kucht, hoest en piept? Soms verga ik van medelijden als ik hem bezig zie en hoor. Het is zo'n beer van een kerel die nooit ziek genoeg is om thuis te blijven. Hij speelt buiten, zwemt, klimt, gaat rollerskaten en op rugbytraining alsof er niks aan de hand is.

Dramatiek

Zoon is van het expressieve soort. Dansen, zingen, rappen en van die coole moves maken. Ik kan er soms verwonderd naar zitten kijken. Van wie heeft hij dat?

Gisteren - in een ZEER boze bui - riep hij : "en gij, gij breekt mijn hart, gij fuck-you-bitch".

OK, het is niet wat je wilt horen van een 6-jarige. Maar de manier waarop! De dramatiek! Die gast moet toneelspelen, denk ik dan.

Fill in the blanks?

But that's all I recall
And when I woke up in the hall
I was alone and softly groaning
And I'd lost my keys and lost my phone

And I wondered what I did or said
That I might soon regret
It was the night I can't remember
With the girl I can't forget

Ga ik uitvinden waar mijn jas is? En hoe ik de hak van mijn dure Sergio Rossi's brak? Nu ik weer eten kan binnenhouden zie ik de absurditeit van de situatie in. Ik vrees alleen dat ik het nu wel verkorven zal hebben bij de sympathieke mede-sporters. Mensenlief, het is niet alsof ik regelmatig zo iets uitsteek hé!

Sunday!

Met zoon & dochter en vriendjes met hun ouders naar de opendeur van de diergeneeskunde. Want onze papa werkt daar! En ze kennen het daar! Cool!
De rondleiding begint zoals altijd bij de fertiliteitskliniek voor grote huisdieren. Ik weet wat er komt en zie de sommige bezoekers effe slikken bij de demonstratie van tools voor sperma-extractie en het de-keizersnee-bij-de-koe filmpje. Onze de basisschoolgangers vinden het allemaal even boeiend. Bloed en zo. En echte kalfjes en koeien en paarden. En super veel skeletten in het museum. Tegen dat we de hele faculteit rond zijn - en dat aan kindertempo, is het goed 3 uur later. Tijd om naar de Steiner-natuurmarkt te verkassen. Ook daar liepen we buurtbewoners en klasgenootjes op het lijf en wat het heerlijkst was, is dat de mama's toch effe met een koffietje buiten van de zon konden genieten.
Voila, het gebraad zit in de oven. Het gebroed komt straks naar binnen. Eten. Bad. Bed. En het weekend was plezant met dat lentezonnetje.

Eject

Een feestje! Oh wat had ik zin om uit te gaan. Om Djenab te zien en te kletsen. Om te dansen. Ik had er echt goesting in. Maar ik was overmoedig. Verkoos te negeren dat de combinatie medicijnen + alcohol erg onvoorspelbaar is. Sloeg vrolijk een paar glaasjes bubbly achteruit. En weet voor de rest niks meer. Blackout. Stom stom stom.

Hubby vroeg of ik al iemand belde om uit te vinden wat er gebeurd is. Maar daar wacht ik effe mee. Vandaag was ik van corvee met de kids. Ik hou me overeind, maar tot nog toe heb ik nog geen glas water binnengehouden.

Dorst. Drinken. Eject.

Rewind tot the early nineties

Toen ik nog voor deze firma werkte, waren mijn teamgenoten zeer vaak met public sector projecten bezig. Voor de rijkswacht, voor het onder tussen opgeheven ONL en ook voor justitie. 98% van de collega's van toen zijn ondertussen, net als ik, elders aan de slag. Ik kan me niet voorstellen, hoe het er nu is. Maar leuk zal het wel niet zijn, vrees ik.

Mismanaged anger and rage is the major cause of conflict in our personal and professional relationships.

At work, not zen

Ola pola, ik kom op het werk en ook hier zit het er bovenhands op. Heb al tegen 3 mensen geschreeuwd en het is nog geeneens middag! Way to go girl! Ik ben in topvorm. :-)-8

Ga me nog maar eens op mijn text sizing probleemkes in css smijten zie. Hihi, een zeer toepasselijke quote hier: if I was really zen I wouldn't write a stylesheet.

Anthony junior

Kind schop boekentas in de auto. "Eeej, bitch"
Moeder: "hela, zeg jij bitch tegen mij?"
Kind: "Maar nee, het was tegen mijn fucking boekentas!"

Zucht.

Go slayer go ! (Vampires beware)

Buffy's vampierenmes brengt verzamelaarster voor rechter

Caroline B. (39) uit Vlamertinge wou haar collectie rond Buffy the Vampire Slayer absoluut aanvullen met het 20 centimeter lange mes waarmee Buffy de vampieren te lijf gaat. Voor het mes met bijpassend voetstukje betaalde ze ongeveer 200 euro, maar ze heeft haar bestelling nooit gezien.
De douane nam het mes in beslag, en nu wordt de vrouw ook nog vervolgd voor de correctionele rechtbank van Ieper voor het invoeren van een verboden wapen.

meer ...

Vampiermes van Buffy is verboden wapen! De boete is niet mals.

Fat girls need love too

Dinsdagavond, Escape: 25' body coach, 60' spinning, douche-sauna-douche. En in het passeren eens op de weegschaal. Lap. Terug bij square one. Niet verwonderlijk, want de voorbije 14 dagen heb ik stress en energietekort met vreetbuien en snelle suikers bekampt.

Emo-eten: wat doe ik eraan? Feit is, dat ik er op mijn eentje niks van bak. Tja.

Lazy, stupid or crazy ?

Om mijn voorgaande entry wat kracht bij te zetten: de voorbije weken verschenen er een paar interessante artikels in Vacature. Op de redactieblog kan je reacties lezen...

• ADHD op het werk
• Hoe baanbrekend is een psychiatrisch verleden?

Anniversary

Neen, niet de Herald of Free Enterprise.

Eén jaar geleden nam ik een "spring break" in Sint Kamiel. En ik ben verdomde blij dat ik dat deed. Want nu wéét ik eindelijk dat het niet mijn schuld is, als ik weer al mijn energie opdoe aan "gewoon voortleven". Mensenlief, ik doe het meer dan gemiddeld goed. En deze blog gebruik ik veel te vaak om te klagen & zagen. Voila.

Slow

Very low on energy. Of beter: ik geraak geheel niet in gang de laatste dagen. Soms de hele dag niet. Soms pas na 18u. Soms al eens na de middag. Koffie helpt niet. Rilatine ook niet. Buiten lopen wel. Frisse lucht.

Maar ja, ge kunt mij moeilijk heel de dag op straat parkeren, hé. ;-)

Er zal wel een chemische reden voor zijn. Ik probeer om me er niet al te druk in te maken, maar dat valt niet mee. Het moet vooruit gaan, mijn leven, en dat doet het geheel niet. Ik val gewoon ter plekke omver. Ben moe, suf, sloom. En daardoor onuitstaanbaar.

Mocht ik slimmer zijn, ik zou er eerder over communiceren. Maar "het gaat niet" zeggen, gaat bij mij met een heleboel gruffiness gepaard. Ik wil niet slap zijn. It is so not me.

Ik ben een Starbuck, een Dernhelm, een Zoe, een Buffy. I kick ass. :-)

Maar nu even niet ;-)

Piss me off (a how to)

Agenda's, filofaxen, een pda, yahoo calendar, google calendar en stapels notaboekjes: al heel mijn leven voer ik een ongelijke strijd tegen de chaos in mijn hoofd. Lijstjes. Structuur. Houvast. Weten wat er me te doen staat. Waar en wanneer.

Je raadt het al: ik ben niet erg flexibel. Wanneer de planning niet in mijn handen ligt, doe ik niet moeilijk. Maar als het om afspraken gaat die ik maak, heb ik graag dat die gerespecteerd worden. Of dat ik tenminste verwittigd word wanneer iets anders dan voorzien eraan komt. Onnodige veranderingen in mijn dagstructuur leiden tot verwarring en (veel) stress.

Daarnet was het weer zo ver: geen spinning combo, maar een gewone les. Terwijl ik donderdag de gelegenheid tot combo achteloos aan mijn neus voorbij liet gaan. Kijk, daar wordt ik nu ambetant van. Verdomme.