"Al doende" start in september!

Omdat ik alweer 3 maanden thuis zit (ziekteverlof) en er geen sprake meer is van enige zorgcontinuïteit, zou ik graag weer de DGT oppikken. Daarom: is er plaats in de komende modules?

Je hoofd niet laten hangen hé!!

Momenteel valt het mee hoor, maar met wat aandacht en ondersteuning gaat het zoveel beter - en buiten de therapeutische context vind ik die niet echt, met alle gevolgen van dien... Ik wil wel, maar er is weinig begrip voor mijn "conditie". Tot voor kort was ik degene die altijd aan de kar trok en nu rijd ik me - tot verwondering van alle "omstaanders" - steeds sneller en vaker vast. Het is ook niet aan mij te zien hé. En ik heb toch wat te snel geloofd dat het met medicatie en opleidingen allemaal best "handelbaar" zou worden. Terwijl ik eigenlijk wel besef dat de ADHD al van mijn kindertijd aansleept en dat het vat nu echt leeg is. Vrij confronterend allemaal. 'k Stond deze week voor een analoge klok en was niet in staat om het uur te lezen. En als ik werk en (veel) meer stress ondervind vallen mijn leervermogen en kortetermijn geheugen gewoon uit.
Maar kom - ik zie uit naar de DGT omdat ik daar het gevoel had dat het bij mij nog allemaal niet zo erg was ;-) En dat ik niet alleen ben, met mijn "psychische aandoening".

Spring break

Ups & vooral downs de laatste weken. Niks welomschreven. Wat stress en wat gedoe, meer is er voor mij niet nodig. Maar kom, de krokusvakantie is begonnen.

Dochter is een weekend naar mijn Franstalig petekind. En ik had een energie opstoot: de spinning was a piece of cake, ik kon een halve kilo extra gewicht nemen en thuis ben ik aan het tuinieren geslagen. Potten uitkeren. Harken. Naar de Hubo om potgrond.

Om 18u met W. en zoon naar Komkommertijd. Lekker vegetarisch. En dan een lange "speel"wandeling door het stadscentrum.

Gisteren heb ik de tweede Gentblogt verjaardag geskipt. Oh ja, ik denk wel na over het feit dat ik "sociale contacten" moet onderhouden, maar in de praktijk slaag ik er niet in. Ik mis de Mindfulness en de DGT, maar nu ik weer meer werk is er gewoon geen tijd voor. Tja.

Vanavond, op onze wandeling mensen op een terras gezien. Zijn ze eigenlijk verdwenen dit jaar? Ik vrees van niet. Quite an inconvenient truth.

No social butterfly (2)

Het is beestig druk maar nu ik weer volop gecoached word, steek ik echt wel een tandje bij om te werken aan de heikele punten (voor de ADHD leek: de afkorting is VALS, voor Vriendschap, Administratie, Lezen & Sport). Voor mij persoonlijk is er voornamelijk werk aan de winkel voor de eerste twee...

Want een sociaal leven IRL, euhm, daar ben ik niet echt sterk in. Over het algemeen ben ik opgelucht als ik me na alle "verplichte" interactie terug kan afsluiten van externe prikkels, als daar zijn: medemensen.

"Eenzaat" is het woord dat hubby durft te gebruiken. Buiten de werkuren zal u mij niet vaak in gezelschap aantreffen. Ofwel ben ik thuis met de mijnen, ofwel heb ik de mijnen op sleeptouw. En dat is het zowat. De schoolpoort en de kant van het rugbyveld zijn - ik geef toe - omwille van de onvermijdelijke small talk, bij tijden een beproeving. Ja, ik kom zéér geregeld uit mijn kot om te sporten, maar ik ga naar de les voor de les, spreek er met niemand af en blijf ook niet plakken voor après sport gezelligheid. Het komt erop neer dat ik buiten de mijnen, de collega's, mijn dokter en mijn coaches verdacht weinig mensen "toelaat". En dat is niet goed voor mijn "welbevinden", zegt men mij. Jaja.

Nu is het niet alsof ik met mijn DGT module "intermenselijke vaardigheden" onder de arm op pad trek, maar ik doe er tegenwoordig toch iets aan. Als deel van mijn persoonlijk "kom uit uw kot"-project betrad ik in de voorbije maanden de sociale arena van een barcamp, een 'Happy UGent Hour', een Gentblogt fuif, een Twunch, een Facebookparty en zowaar 2 BGGDs. En dat allemaal zonder noemenswaardige mensenkaters! Ik heb zowaar het gevoel dat ik mezelf aan het overtreffen ben.

Tja, geen wonder dat ik geen tijd meer heb om te bloggen. ;-)

Slow down

Nog 3 keer mindfulness, nog 4 keer DGT. En dan laat ik het allemaal efkes rusten. Want ik probeer weer "uren voor mezelf" bij te maken, voornamelijk door te weinig te slapen en door afspraken af te zeggen - zonder nieuwe te maken. En het stomme is, dat ik tijdens de "extra" tijd geheel niet rustig ben. Plus: er staan weer een paar mensen "on hold" omdat ik de moed niet vind om terug te mailen/bellen/SMSen. Onderhoud je relaties, leert men mij. Ha!

Zal ik alvast de mensen bedanken die me ondanks alles blijven contacteren? Bij deze: DANK U voor uw aandacht.

I'll get back to you ;-)

Nieuw! Jaar!

Vier keer gaan schaatsen, één keer gezwommen, met de kids of course. Alleen bij het klimmen in Bleau heb ik niet meegedaan. Mijn week vakantie zit erop. Morgen (euh vandaag al, zie ik) begint het werk met een receptie in de Aula.
Goeie voornemens? Euhm.
Mijn nieuwe (mindfulness en DGT-)vaardigheden goed benutten. Het leven voor de mensen rondom mij - en voor mezelf - draaglijker maken. En 15 kilo afvallen. Echt. Het moet. There's no way back. Aan al wie mij steunen wil ... ik heb jullie nodig!

Ventileren

De DGT zit erop. Vreemd. Ik zal de groep missen. De "therapie talk" van mensen die de hulpverlening zo goed mogelijk proberen te benutten. Ik heb bijgeleerd. Ik weet nu hoe ik moet stilstaan en nadenken over wat er wringt. Ik weet dat ik moet "ventileren". Spreken over wat er hoog zit. Maar of ik het ook doe? Huh.

Intermenselijke ...

Hup, naar de DGT. Vaardigheden leren. Hup. Zet jezelf in beweging. Nu.

In behandeling

Hoe het met me gaat? Druk druk druk. Want ik werk elke voormiddag. En heb wekelijks een heel aantal uren "ondersteunende" activiteiten op het programma. Maar al bijeen ben ik eindelijk tevreden met de hulp die ik krijg, ook al heb ik het allemaal weer zelf moeten organiseren.

Ik beschik dus over:
- een mindfulness trainer
- twee DGT trainers
- een Pesso therapeute
- een huisdokter
- een psychiater
- een sociaal assistent in de rol van ADHD coach

Voila, er is een bende (voornamelijk schoon en jong) volk met mij bezig. En dan had ik het nog niet over "mijn" osteopate, yoga juf en spinning leraar ...

Arbeit macht frei

De laatste weken waren vrij hectisch. "Alles" moest natuurlijk nog op de laatste stek geregeld worden, met enige drukke, volle dagen tot gevolg. Maar er zaten ook aangename zaken bij als een sessie holistic pulsing, een avondje uit voor onze veertiende huwelijksverjaardag, een afspraak met Charles en een knipbeurt. Gedaan met de paardestaarten. Kort haar, by Gino!

En ja, ik ben sinds vorige maandag terug aan het werk. Elke voormiddag. Het valt mee. 's Avonds heb ik Mindfulness en DGT en spinning. En elke dag een klein uur meditatie oefening. Ik doe mijn best om genoeg te rusten en niet te stressen. Mijn Google calendar, die kan ik niet meer missen.

Werk eraan! Nu!

Om de dip waar ik me sinds begin augustus in bevind enigszins te verhelpen, ben ik gisteren eindelijk naar de bib gestapt, om therapeutisch/informatief leesvoer.
Wat voel ik eigenlijk? en Emotioneel in balans bracht ik mee om de laatste DGT module wat uit te diepen. ADHD bij volwassenen en ADHD bij vrouwen zijn dan weer puur ter informatie.

Eigenlijk heel verwonderlijk dat ik - met het internet als mijn voornaamste levensruimte - tot voor kort ver weg bleef van sites en boeken over ADHD. Misschien leer ik nu pas aanvaarden dat "het" er is. En wat belangrijker is: leer ik nieuwe strategieën om het er in de toekomst iets beter van af te brengen. Want het is balen. I can tell.

Levensbeheersing

Vorige woensdag was dit het onder werp van de DGT training. Kopiëren en op de frigo plakken mensen: het volgende geldt voor iedereen!

Levensbeheersing is het verminderen van emotionele kwetsbaarheid. Hoe beter je lichamelijke verzorging, hoe minder emotioneel kwetsbaar je bent.

1) Het is belangrijk dat je lichamelijke kwalen behandelt.
2) Zorg voor een evenwichtig eetpatroon.
3) Vermijd stemmingsveranderende middelen zoals alcohol en drugs.
4) Zorg voor een evenwichtig slaappatroon.
5) Doe aan beweging.
6) Bouw beheersing op (als je alleen dingen doet die je al makkelijk kunt, vergroot dat je beheersing niet)

Voor zover ik zie heb ik vooral - en zware - problemen met puntje 2. Bij al de rest kan ik slechts bevestigend knikken.

Huiswerk

Voor "Al doende" (de DGT training) heb ik wekelijks een huiswerkopdracht. Niet altijd makkelijk, maar ik doe mijn best. Want het is allemaal interessant. En zinvol. Werkbaar zelfs. Ook in het dagelijkse leven pas ik toe wat ik leer. Meer nog: ik ging al naar de bib en zocht extra boeken, die ik nu vlijtig lees.

Zoals "Ontspannen kun je leren" van John R. Harvey, dat ik net uit heb. Ik heb vroeger al het één en ander over dit onderwerp gelezen en dit is gewoon het beste wat er te vinden is. De inhoud sluit ook erg goed aan bij wat in "Al Doende" wordt geboden. Denk dat ik het ga kopen, het staat alvast op mijn wishlist. Voor de rest lees ik over Zen-meditatie, Pilates en Yoga. Later meer daarover...

Wat me nogal tegensteekt zijn de dagboekkaarten, die ik zou moeten invullen. Cijfers in kottekes zetten om aan te duiden hoe het leven verliep: da's hoegenaamd niks voor mij! Mensen: ik schrijf! Boekskes en schriftjes en blogs ten over. Er vloeit heel wat (virtuele) inkt.

Subiet ga ik op mijn fiets springen: hop hop naar J., mijn "begeleider". Die jammerlijk gefixeerd is op dagboekkaarten. Zal ik hem tot betere gedachten brengen? Of teleurgesteld naar huis keren, zoals de vorige keer?

We zien wel. ;-)

St Elsewhere

Een nogal shaky avond op de DGT training. De module "emotieregulatie" is ongemeen boeiend.

Goh ja, het gaat wat beter met mij.

Ik werk eraan.

Bye bye Camiliby

Geen 28 days maar 6 werkweken. Ook geen Viggo Mortensen for that matter ;-) Maar kom. Ik ben terug thuis. Uitgerust. Gediagnosticeerd. Op weg naar beter. Met medicatie. En een DGT training op woensdagavond.