Gatver (1)

Wat krijgen we nu? Geen spinning want Paul is ZIEK. Tja. Dan maar eens zien wat die New Age Step voorstelt.

28 days

Na Meet Joe Black dé film die ik in de laatste jaren toch steeds opnieuw bekijk als ie op de buis komt.
* Viggo!
* Loudon Wainwright!
* Steve Buscemi!
* Alan Tudyk!
Verslaafden ondereen...

Big fun. Net als Revenge gisteren. Ow, de Kevin Costner in zijn jonge jaren! Deze keer niet op de achterbank maar in de driver's seat. ;-)

De laatste loodjes

Einde van het schooljaar: de agenda loopt vol met oudercontacten, sleepovers, feestjes, optredens en braderijen. We ruimen op voor de vakantie. De oude fietsen zijn gewassen en we kijken uit naar een nieuwe, liefst één met vlammen.
Het terras is ebaygewijs voorzien van teak stoelen en opa heeft de tuin grondig aangepakt, zodat we weer wat zonlicht zien.
De kids zijn - typisch voor dit moment van het jaar - doodop maar tegelijk erg actief. 's Avonds spelen ze (roller!)basket op de koer. Zoon droomt van hockeypucks en van surfen. Nog 10 dagen en het is vakantie.

Dagkliniek

Zoonlief z'n oren zijn "genezen". Trommelvliezen voorzien van diabolo's en poliepen uit de neus gehaald. Onder volledige verdoving. Dat aspect was nogal eng voor mij en W. Heb bijna de hele dag in de kliniek gezeten. Zoon was kalm en flink. Zag het als een "belevenis". Met wat pijn, maar ook véél ijsjes. En twee nieuwe waterpistolen en de DVD van Shark Tale. Zoon maalt niet om pijn. En wij zijn blij dat alles goed verliep.

Avoid avoidance

We zijn nog niet op die bladzijde waar er staat: "vermijd vermijding". Maar ik dacht er deze middag aan, toen ik een bende collega's ontwaardde. Niet dat ik panikeerde, maar ik kon er evenmin mee om. Ben sinds begin maart niet meer op het werk geweest en heb alle contacten - dus ook dit, zorgvuldig vermeden.

Voor de rest een schitterend weekend. Deze ochtend zowaar 1 km schoolslag gezwommen (als ik mijn baantjes goed geteld heb). Met A.P.E. gloves. Goed voor de armspieren doch niet bevorderlijk voor een correcte zwemtechniek. Volgende keer zonder dus.

Buy them Tomahawks!

We zijn het al gewoon op zaterdagochtend: een goeie spinning combo om de dag te starten. Derde keer dat ik de Tomahawk bereed. Fantastische bike! Aarzel niet Walter: dit is em, de nieuwe spinning bike. Want de ouwe zijn aan vervanging toe, en dit is het model dat alle testers zien zitten. Een fiets die zoveel beter instelbaar is! Die "voelt" als een gewone fiets - met een ketting. Als ik nu op een van de ouwe bikes rijd, merk ik pas hoe "raar" ik zit.

Voor de rest ben ik in de buurt aan het komen van wat ik vroeger tilde. Ik heb geen idee hoeveel de bar weegt, maar er zit tegenwoordig 3,5 kilo op, nu OOK voor de biceps oefeningen. I've come a long way. Hop naar de 4 kilo. En wie denk dat ik nu bodybuildersproporties heb, moet ik teleurstellen. Daarvoor train ik lang niet vaak genoeg. Mijn volume bestaat niet uit spieren. Tja, we zijn weer bij puntje 2, niet.

These days I'm a winner

Gisteren op uitnodiging naar een "Wellness Event" in het SMAK. Helemaal alleen. Had geen 20 cent bij (!) en was te laat / te lui om nog langs de bancontact te gaan. Maar ik profiteerde van 1 glas champagne bij het binnenkomen, een hot stone massage, een glas champagne van een vriendelijke zaalwacht die me met een leeg glas zag staan, een manicure beurt en de hoofdprijs van de tombola: een grijze design pouf van Quinze en Milan! Vervolgens nog een verwenpakket (staaltjes van producjses en een blikje Tao) in het naar huis keren. De pouf moest ik vandaag ophalen want ik was met de fiets. Ze zullen mij nog weerzien, bij bodybasics. :-))))
I'm a winner, no?

Levensbeheersing

Vorige woensdag was dit het onder werp van de DGT training. Kopiëren en op de frigo plakken mensen: het volgende geldt voor iedereen!

Levensbeheersing is het verminderen van emotionele kwetsbaarheid. Hoe beter je lichamelijke verzorging, hoe minder emotioneel kwetsbaar je bent.

1) Het is belangrijk dat je lichamelijke kwalen behandelt.
2) Zorg voor een evenwichtig eetpatroon.
3) Vermijd stemmingsveranderende middelen zoals alcohol en drugs.
4) Zorg voor een evenwichtig slaappatroon.
5) Doe aan beweging.
6) Bouw beheersing op (als je alleen dingen doet die je al makkelijk kunt, vergroot dat je beheersing niet)

Voor zover ik zie heb ik vooral - en zware - problemen met puntje 2. Bij al de rest kan ik slechts bevestigend knikken.

Car boot sale

Ben nu ik thuis ben met succes spullen aan het opruimen. Brol moet weg, en wat kan dienen wordt tweedehands aangeboden. Ben al een leren jekker, een pak kinderkleding en een lessenaar armer. Omdat ik mensen aansprak. Maar ik slaag er niet in om er werk van de maken om alles te fotograferen, te wegen en op ebay te zetten. Terwijl er nog prachtstukken op een nieuwe eigenaar wachten ;-)

Als deze design ipod in ear headphones die na een eerste test in de kast bleven liggen. Ik maak de oortjes schoon en de prijs is overeen te komen.

En misschien zet ik es wat foto's op Flickr. Reuse, reduce, recycle reject: mijn motto verdient wat meer praktijk!

(Almost) cut my hair

Het is af. Zijn haar. Want hij wou het. En hij heeft het geregeld met Martine.
Vorige vrijdag kwam hij thuis met de boodschap dat zijn haar af moest. Want "ze" hadden gelachen en gezegd dat hij een meisje was. De "Tom Petty" look waar hij al maanden naar streefde, moest eraan geloven. Want zijn haar kon al in zijn mond (de maatstaf voor "lang" haar), maar hij wilde niet meer uitgelachen worden. Tja.
Zondag probeerde ik hem te paaien. Liet zijn veel te lange frou frou recht afknippen. Zodat hij weer zag. Want er gel insmeren en het opzij kammen bleek niet haalbaar voor mijn vijfjarige. Maar het was niet genoeg. En hij was al bij Martine - een parkbuurvrouw die ooit voor kapster leerde - geweest om af te spreken.
En plots stond ie daar, dinsdagavond: hij was gaan spelen in het park en kwam terug met een korte coupe en een handvol wit haar. W. was licht in shock: we hadden inderdaad niks geregeld. Maar hij wel hoor, met zijn zus. En hij was content.
En mama? Die stopte de witte haren in een potje. En zag dat het goed was. Hij ziet er knap uit. Wat meer asblond nu, zonder de witte plukken.

Ja, mijn kinderen zitten op een methodeschool en nemen zelf initiatief. ;-)

Blankenberge

Heb ik energie te veel? Euh... neen.
Feit is dat ik me, ondanks de angstige twijfels maandagnacht, op dinsdag toch flink genoeg voelde om de "dag aan zee" aan te vatten. De spullen lagen van tevoren klaar, het lunchpakket werd met vereende krachten gesmeerd en toen de jarige Diede belde, waren we paraat. Met onze bende (twee mama's en vier kids) stapten we naar het Dampoortstation. Op naar Blankenberge. Omdat dat gewoon makkelijk is: het station ligt dichtbij de dijk.
En het werd een meevaller. Ok, het was bewolkt voor 14u, en er lagen veel kwallen. Maar daar trokken ze zich niet te veel van aan. Zoonlief heeft meer dan een uur in de branding gespeeld. In zijn zwembroek. Terwijl de andere 3 een trui of jas boven hun (opgerolde) broek aanhadden.
Zoon wil tegenwoordig "surfer" worden. Hij heeft er de looks voor, met zijn wit haar en mooi bruinend vel. En hij heeft het nooit koud. Op den duur werd ik toch ongerust want voor ons was het toch erg frisjes. Maar neen: geen klappertanden, noch blauwe lippen. Ik zie hem later een expeditie Robinson winnen. Survival. Dat is wel zijn ding.
De zon kwam er later door. Ze hebben met de gocarts gereden, de Pier afgewandeld en een ijsje gegeten. Met uitzondering van dochter, die wou een worstebroodje. En op de heel erg volle trein naar huis speelden ze kaartspelletjes.

En thuis had W. de all time favorite "drie lagen" klaargemaakt. Allemaal samen aan tafel op onze koer. De spinning 's avonds heb ik geskipt. Ik sliep al.

Feestjes en afterdrinks

Het pinksterweekend was fijn en zeker actief, toch naar mijn huidige normen. Het begon met een stevige spinning combo, en vervolgens was ik even kinderloos: zoon bij vriendjes, dochter op een feestje. En hubby? Tja, die zat op Pinkpop, natuurlijk. Heb wat boodschapkes gedaan en met een mede-moeder in het Baudelo park op een bankje bij de speeltuin zitten kletsen. Daarna de kids opgehaald in de goeie volgorde, om op de "afterdrink" op een zonnig terras aan de Achtervisserij te blijven plakken.

Zondag in de - evenzeer zonnige - namiddag een eerste verjaardag met feest en BBQ.

Maandag thuis, in "ons" park - met ons allen. Oef.

Google Analytics

Yes! De mail kwam een paar dagen geleden eindelijk aan. 1 juni leek me een goeie startdatum, ik heb de zaak dus opgestart. En nu nog al die boel eens lezen...

Films

1. The Matrix Reloaded
De eerst Matrix film heb ik een tweede keer bekeken omdat ik er me niks van herinnerde. Ik gaf hem het voordeel van de twijfel. Want het idee is goed hé. Dat we allen ingeplugd zijn in de matrix. Ik ben nogal zot van Gibsons Neuromancer. Dat het leven zoals we het meemaken virtueel geconstrueerd zou zijn. Nice! Plato en zijn grot, anyone? Maakte me niet druk over de zogezegde non-acting van Keanu. Keanu is gewoon ne schone jongen, ok. Maar het tweede deel - de Reloaded dus - is er compleet over. Nonsens, mensen! Mythologische namen en christelijke symboliek sloegen rond mijn oren. Het is een knip en plakfilm met een scenario van niks. Ik kijk uit naar de derde. Tot em op tv komt, bedoel ik. Erger kan het niet worden. Of toch?

2. Signs
Eikes. Slecht! Waarom krijg ik bij het aanschouwen van Mel Gibson het gevoel dat alle morele dilemma's al opgelost zijn voor de film halverwege is? God saves all! Surely. Ik had toch wat beters verwacht van M. Night Shyamalan.

3. Shaun of the Dead (op DVD)
Wel, dit is een fijne film. Grappig! Zombies zijn altijd fun.

Ziekteverlof

Gisteren nog een hele maand bijgekregen. Ik snap het. Maar moet ik het ook uitleggen aan de rest van de wereld? Zoiets van: neen, neen, dit is geen vakantie voor mij. Ook al spendeer ik het overgrote deel van mijn tijd als huisvrouw en moeder-aan-de-haard. Dit thuis zijn is nodig.

De verkoudheden, keelontstekingen, grieptoestanden en rugperikelen die ik op één jaar in de Gentse blogs aantref vullen me met medeleven. Mensen, zorg voor uzelf, wil ik dan zeggen. Laat het niet zo ver komen! Want kijk: ik ben nooit "ziek". Allé, toch niet fysiek ziek. Het valt niet mee om dit uit te leggen.

ADHD, tiens. Een depressie, oeioei. Dialectische gedragstherapie. Ola, een psychiatrisch geval!!!

Kan het zijn dat er mensen bang voor mij zijn nu? Ik vrees ervoor.

"I am a victim of bad ideas"

Slogan, aan raam op de Lousbergskaai. Clarification anyone??

Zoezie de poezie

Zazou is een leuke rosse pluizebol van een kater. Hij zit weer op mijn schoot te spinnen dat het geen naam heeft. Kwa rust valt ie erg mee, maar hij is dan ook nog piepklein. Eten, slapen en wat verkennen: dat is het zowat. En af en toe eens ergens afkletsen, door achterwaarts de salonafel te verlaten bijvoorbeeld. Dom! Maar niet bang: hij schrikt van harde geluiden maar blijft te plekke en gaat een paar seconden later dichterbij kijken. Wat pleit voor hem. Angstige katten zijn in dit gezin niet op hun plaats, vrees ik. Hij huilt ook niet 's nachts als ik de keukendeur dicht doe en is niet rancuneus als er met kinderlijk enthousiasme ietwat te wild met hem wordt gestoeid. Neen, Zazou is cool!

Hey there people...

I'm Bobby Brown ...

Zappa vandaag, en er werd luidkeels gezongen bij het opstaan, tot ongenoegen van dochterlief. Bij mij zitten de lyrics van Sheik Yerbouti - de enige Zappa plaat die ik ooit kocht - er nog stevig in. Vorige week stond ik nog Flakes te zingen, nadat ik een flard hoorde op de radio.
Niet dat ik meega vanavond. Ik was er wel bij in Gent in 1988. Toen Frank nog leefde. En het was groots, maar ook stomvervelend. Want zo'n diehard Zappa fan ben ik nu ook weer niet. Al die ellenlange solo's. Geeuw. Jantje, mijn kotgenoot in de Takkebosstraat, liet zijn eten om Zappa platen - toen nog op vinyl - te kopen. Dag en nacht weerklonk Zappa in de kamer onder mij. Zou Jantje er vanavond bij zijn?

I wonder wonder wonder wonder ...

Sporty spice

Bijdraaien!
En nog!
En nog!
En nog!
(enzovoort)

Vorige dinsdag ben ik es wat dieper gegaan in de spinning: ik heb wat meer "bijgedraaid". De souplesse, dat gaat al lang goed, en klimmen gaat eigenlijk best, zolang het niet tegen "dubbel" tempo is. Want dan raak ik uitgeput. Mijn hartslag stijgt en ik ga door mijn mond inademen. Zelfs zonder Polar weet ik redelijk goed wanneer ik de 170 bpm benader. En dan vertraag ik, want ik sport "verstandig". Ik ga niet in het rood.

Verder in de les lukte er meer dan verwacht: dat is zo. Een goed teken. Woensdag had ik kuitpijn. En mijn knietjes hadden afgezien. Maar het zal me betere benen opleveren.

Zaterdag spinning combo. Wat gaat er moeilijk? Mijn tempo behouden. Wanneer precies?
- uit het zadel met een zwaardere weerstand, tegen dubbel tempo
- uit het zadel freezen tegen een stevig tempo
Mijn recuperatie duurt te lang naar mijn goesting. En eigenlijk doe ik voor de rest geen krachtoefeningen voor mijn benen. Ik voel mijn benen: eerst de quadriceps, dan de kuiten. 24 uur nadien voel ik ze nog, maar op een "goede" manier: gespannen, niet pijnlijk.

Zondag een halfuur zwemmen. Met het lange weekend was er opmerkelijk minder volk en ik kon zowaar 34 baantjes afleggen, ononderbroken en zonder al te veel botsen! OK, mijn schoolslag is nog niet veel zaaks en ik moet de stap naar "vuil" water zetten. Maar met dit weer zie ik me niet naar de Blaarmeersen te trekken.

In het teken van mijn pogingen tot mindfulness, sleur ik volgende boeken uit de bib met me mee:
- Pilates + Yoga van Jill Everett
- Body Control Pilates van Lynne Robinson & Gordon Thomson

Bij die tweede heb ik in de Blokker een DVD gevonden, en ik heb al een eerste Pilates sessie achter de rug. Best leuk. Net als yoga, vergt dit concentratie. Focus. Iets wat ik waar ik vroeger in de yoga lessen niet echt in slaagde. Tegenwoordig lukt het beter en dat vind ik fijn. Ik let beter op mijn ademhaling. Hou mijn rug "neutraal". Jammer dat de power yoga en pilates in den Escape op onmogelijke uren zijn. Thuis oefenen is niet mijn gewoonte, maar ik doe mijn best om naast mijn stretching routines iets nieuws in te voeren. Grondoefeningen: I love them.

Voor de rest kijk ik met een beetje afgunst naar Lien, die het toch maar weer klaarspeelde, die 20 km van Brussel. Had ik mezelf vorig jaar niet beloofd om dit jaar deel te nemen? Ja. Was ik ook niet van plan om me voor te bereiden op de sprinttriathlon? Euh ja.

Tja, het leven had wat anders in petto voor mij :-)

Common knowledge in Gent

Er deze middag stond nogal veel volk in de rij aan de Panos in 't Zuid dus liep ik effe ter verstrooiing de H&M binnen. Om aan een kassa geconfronteerd te worden met een bekend gezicht. "Je t'adore" was mijn eerste gedacht. Iets onbestemds doch songfestival related. Niet dat ik het mens voor de rest kon thuisbrengen. Voor hetzelfde geld leek ze alleen op iemand die ik al op tv zag.
Uren later - aan tafel - vertelde ik bovenstaand verhaal. En ik werd op gelach onthaald.
- Hoe? Gij wist dat niet "La Sakhra" in die H&M werkt!
- Euh? La Sakhra???
- Allé, dat weet iedereen in Gent toch.... ;-)

Kijk, dat gebeurt niet veel, dat ik zulke boeiende zaken van Wim moet vernemen. Hij wist zelfs nog precies wie het hem gemeld had. Shit zeg, ik ben niet meer mee wat de populaire cultuur betreft. Het zijn toeren!