A lo largo de la atalaya

Heb na season 1 geen Prison Break meer gezien. Ok, het zijn schone gasten, Wentworth Miller en co. Maar ze zoeken het wel echt heel erg ver scenariogewijs, neen?

Wes Craven does Dracula

Niet het soort van film waar ik wakker voor blijf. Gewoon een stukske kijken tot Nathan Fillion in beeld komt zal volstaan, denk ik. Until I find Serenity, of zo. ;-)

En ja, lap, hij heeft een priesterboordje om. Reminds me of the good old Buffy times

Schoolkamperen

Ja, ik zag ze, aan het Trappenhuis. En aan de Oogappel zitten ze ook. Mét BBQ, hoorde ik aan de muziekschool.

Fijn dat we niemand moeten inschrijven dit jaar. Stel je voor dat je 4 dagen aan de schoolpoort vast zit om je kind een plek dichtbij huis te bezorgen. Pfft.

Het waarom

Waarom wordt Anakin slecht, mama?

Fear and anger lead to the dark side.
Het is gewoon boeddhisme.
Angst en woede. Wat anders?

Failed I have, zegt Yoda.
Anakin brandt in de lava.
Luke en Leia zien het licht.
Darth Vader ademt.
Amidala sterft.
"its seems in your anger you killed her"

Dochter durft de film niet te bekijken. Haar kleine broer kent geen angst. Hij snapt het al lang. Het is niet zwart-wit, maar grijs.

Track your run!

De zon komt door de wolken en ik ben op zoek naar goed beschreven looproutes, met straatnamen en afstanden en zo. Bij voorkeur in de buurt van Rozebroeken (tussen de Antwerpse en de Dendermondsesteenweg) waar ik geregeld domweg kleine toerkes loop omdat ik niet in staat ben om een route te onthouden.
Ik kan wel kaartlezen hé, maar mijn werkgeheugen is slecht en een traject moeten onthouden, leidt bij mij tot regelrechte paniek. Wat ik liever vermijd.

Maar kom, niet getreurd: desnoods loop ik met een papierke in mijn hand. Of vraag ik iemand mee die wel 2 straten verder kan denken.

Zoeken doe ik hier en hier. Alwaar ik een account heb.

12 mei: stadsloop

Haha! Blijkbaar zijn er heel wat mensen van plan om mee te doen, want deze week had iedereen het erover. Op school. Op het werk. Bij de spinners. Leuk, want zo kan ik af en toe afspreken om buiten te lopen.

Het wordt vast tijd om in te schrijven, want de 20 km van Brussel waren in no time volzet ...

Hup hup hup

Vorige week een hele week niet gelopen. Zowaar 225 minuten op MyAsics overgeslaan. Mijn looppartner was ziek en ik bleef zondag lekker binnen, de hele dag. Dinsdag ben ik weer in gang geraakt: yogales, trilplaat, 5 km op de band. Maar ik blijf moe. Sleep mezelf voort. Is dit nu voorjaarsmoeheid?

Waar blijft de lente?

Wie schudt mij wakker?

Verwent mij?

Please?

Way to go Wendy!

Iedereen die bij ons informeerde hoe we "het" deden, die kilo's eraf krijgen, hoorde het al: de begeleiding is cruciaal. Niets werkt zo goed als een deskundige, positieve ondersteuning.

Wij zijn content. Jaja, we kunnen weer in onze trouwkleren. :-) Een beetje reclame mag dus wel.

Nog één weekske en "onze" diëtiste Wendy, gaat van start met een eigen zaak, DIEETCENTRUM EQUIVIVRE in de Albertlaan 58 te Lochristi.


En voila, ze heeft er al de online gazet mee gehaald.

Jedi Academy

Wat ik vooraf las deed me het ergste vrezen: de tentoonstelling zou te klein, te kort en te duur zijn. Maar dat was helemaal niet het geval. We waren met ons allen (2 klein, 3 groot) toch meer dan 3 uur zoet. Geregeld onder de indruk van hoe ze het allemaal gebricoleerd hebben bij ILM. En de Jedi Academy was een succes!

N'sightelijk purper

Mijn favoriete Saucony's zijn op aan 't geraken en vandaag besloot ik om de queeste naar nieuwe loopschoenen tot een goed eind te brengen. Met mijn gepersonaliseerde sportzolen bij de hand, zocht ik een paar dat vast aan de voet zit, met een goeie "cushioning" en indien mogelijk, een te doene look. Schoenen voor de "recreatieve loper" ook: met mijn trainingstempo en -frequentie hoef ik geen spul voor geroutineerde marathonlopers.

Na een grondige studie en vergelijking bleven er een 5-tal paar over om te passen, en onderstaande schafte ik aan. Nike Air N'sight III heten ze, en op de doos staan de kleuren White/Blck/Silv. vermeld. Alsof ze bij Nike door hebben dat het vreselijke purper niet echt een aankoopsargument is. De andere paren - toch wel mooiere exemplaren - waren te smal of te breed of te laag. Ik koos dus voor wat het best zit. En heb dus opnieuw een paar "lelijke" loopschoenen. OK, ze zijn niet zo erg als de Saucony's. Maar toch: paars is niet mijn kleur.

Loopschoenen zijn gelijk altijd lichtjes afzichtelijk. Ik vraag me af waarom.
Maar kom, de loopschoenen zijn van mijn sportspullenlijstje: ik vond wat ik zocht.

You are receding

Alles gaat zijn gang, maar dat is het zowat, de laatste weken. Fysiek ben ik er goed aan toe, 'k heb vorige week naast de yoga en de spinning zowaar één keer 8 km en één keer 10 km gelopen en gisteren volgde ik de hele dag een workshop bij Robert Boustany.

Maar mijn geheugen laat me voortdurend in de steek. Het overzicht is compleet ribbedebie. Ik moet inspanningen leveren om me de dagplanning in te prenten. Laat staan dat ik weet wat er me op weekbasis te doen staat. Ik zombie van plaats A naar B. Drijf geregeld af een dissociatief moment. Zie mezelf verdwijnen in de verte.

Op zich is er niks ergs aan dat wegglijden naar prikkelloze oorden, maar het is niet geheel onschuldig: een mens moet oppassen, op de fiets en zo ... En ik moet werken. Output leveren. Met mensen omgaan. Kinderen bijstaan. Boodschappen doen. Koken. Wassen. En nog veel meer zo van die dingen...

Omdat ik mij van de risico's bewust ben, ben ik al dagen extra panicky, zo van: gaat het lukken? Ben ik in staat om mezelf bijeen te rapen voor wat ik moet doen? Zal ik de weg vinden? Zal ik er op tijd geraken? Zal ik al mijn spullen meehebben? Breng ik deze keer alle boodschappen mee?

Niet dat ik al steken heb laten vallen. Maar het zit me niet mee voor 't moment. En dat is balen. Jaja.

There is no pain, you are receding.
A distant ship's smoke on the horizon.
You are only coming through in waves.
Your lips move but I cant hear what you're sayin.
When I was a child I caught a fleeting glimpse,
Out of the corner of my eye.
I turned to look but it was gone.
I cannot put my finger on it now.
The child is grown, the dream is gone.
I have become comfortably numb.

Du(r)f denken

De tijd dat ik omvergeblazen werd van studentikoze flauwekul ligt alweer eventjes achter mij. Maar kijk zie, W. is wel grappig. Zeker nu hij 22 kilo lichter is dan op die foto.

Someone to break the spell

Op de middellange termijn planning (de persoonlijke, van thuis) staan nog steeds dezelfde zaken als vorig jaar en dat is behoorlijk confronterend. Ik raak geen stap vooruit. Trappel ter plaatse en zelfs dat kost me momenteel te veel energie. Things start to slip. Ik zie het met lede ogen aan.
Rondom mij is iedereen ziek, ongelukkig, boos of gewoon lastig ...

What was I thinking?

Everything I see is broken
There's no water in the well
Oh wont't you please send me
Someone to break the spell?

Movie nite tonite

Proficiat! Jij hebt een duoticket gewonnen voor de avant-première van '27 Dresses'! Flair nodigt jou en een vriend(in) uit om op 26 februari in Kinepolis Gent mee te kijken naar deze heerlijke romantische komedie.

Voila. De babysit is besteld.

En nu ik eraan denk: deze zomer - één dag voor mijn verjaardag - trouwt mijn broertje. Op een plek als deze is kan ik best wel in een jurk verschijnen, ain't it?

Ha! Iets om naar uit te kijken. Waar gaan we dat schrijven? Ik word zowaar optimistisch ... ;-)

Balen

Wat is er aan de hand? Het lijkt wel of alle structuur ver zoek is. Te veel last minute wijzigingen en negatieve berichten. De administratie is in geen weken gedaan en ik krijg de rommel in huis niet onder controle. Bergen papier om te klasseren. Strijk met hopen. Klusopdrachten waar ik niet aan kan beginnen.

Alles torent boven me uit en ik loop vast. Stilstand. Ergernis.

Niemand helpt. Want ze denken al weer een tijdje dat het "goed" gaat. Dat alles vlotjes loopt.

Alsof ik nog nooit heb laten weten dat schijn bedriegt.

if you haven't tried, you haven't lived.

Corny big time: ik zit weer voor Meet Joe Black. Who'd have guessed.
Tja. Innocent wonder and pure joy en de schouders van Brad Pitt die met zijn hand in zijn manchet blijft steken.

Swoon. Snotter.

Het mag ook es hé.

Drugs, drugs, drugs!

Gisterenavond laat nog naar de opgenomen Panoramareportage "Iedereen aan de Rilatine" zitten kijken. Eerlijk gezegd had ik me aan een hoog "Drugs, drugs, drugs!" gehalte verwacht, maar dat viel nog mee. Meer zelfs: ik heb bijgeleerd over rilatine in combinatie met sport.

Want ja, ik neem 20 tot 30 mg per dag. Ik heb mijn voorschrift verkregen na diagnose door een echte shrink en het doorlopen van een testbatterij, dus dat zit snor.

Rilatine maakt me "helderder". Het laat me toe om te filteren, te selecteren in de veelheid van impulsen die op me afkomen; het verlaagt mijn irritatiedrempel. Zonder rilatine waad ik geregeld door een soep van impressies. Loop ik verloren. En eindig ik wel eens in een bell jar experience (yep, een dissociatief moment)

Ik ben dus pro omdat het mijn levenskwaliteit aanzienlijk verhoogt. Bijvoorbeel bij autorijden: Rilatine stelt me in staat om naast het rijden zelf ook de bestemming (vrij cruciaal, no?) en de route te onthouden en de bijgeluiden (radio, passagiers) te verdragen. En ik kom niet verkrampt van achter het stuur. Dat is héél wat, weet u?

En ja, met rilatine gaat spinnen opmerkelijk beter. De reportage maakte me wel duidelijk dat sporten mét, niet de goeie keuze is. Ik zal er dus op letten.

Dented

Er zijn zo van die dagen dat ik een schup onder mijn gat verdien.
En hem aan dan mezelf toedien.

Maar vandaag ga ik er head up high weer tegenaan. Voila. En gij nu.

Grrrmphh

Cancellation day! Vandaag zegde iedereen zijn afspraken met mij af.

Ik loop bijgevolg zo f*cked up as can be. Het wordt tijd dat ik zoals deze mevrouw zelf eens mijn gebruiksaanwijzing online zet.

Grrrmphh!


Moet sporten. Nu!

Van proberen kan je leren

Zei de ene 7-jarige tegen de andere. En hij gleed met zijn skateboard de glijbaan af.

Appels en peren, boeren en boerinnen

Of ik genoten heb van cataract, hoor ik in de verte. F*ck, da's wel een ziekte, hé.

En neen, ik kijk niet. Ik luister mee. En zelfs dat valt me tegen: ik hoorde deze week geen vervormde kinderstemmen.

Griezel gruwel, Vlaamse boerendrama's. Miserie miserie, gedomme.

Shooting Stars

Terug van de "finissage" mét frietkot en band. Ik wil die foto van E. van Koen.

... will be used against you in a court of law

Het staat al een paar dagen op de site van De Morgen "Profielen op Facebook of MySpace kunnen argument voor rechter zijn". Jaja. Het zal wel. Moet ik me nu zorgen maken?

Euh, ik google mezelf geregeld (en ook u!) en kijk wat ik verzamel. Thuis- of mailadressen? Telefoonnummers? Namen van partner & kids? Deelnames aan wedstrijden? Lidmaatschappen? Sportprestaties? Niet afgeschermde foto's?

Sommige van mijn collega bloggers leiden een very well documented & opiniated life online maar ik heb toch de neiging om er een beetje de rem op te zetten.

Heb ik mezelf tot nog toe online geïncrimineerd? Op foto's van mij in absoluut onflatteuze mom wear, drentelend door een pretpark na, denk ik van niet. OK, ik geef me bloot door te zeggen hoe het is om als volwassene met ADHD te leven. Maar da's niet iets wat ik mijn werkgever wens te onthouden. Het is er, ik moet ermee leven en doen alsof het er niet is heeft me tot nog toe al genoeg ellende bezorgd. Vindt u mij daardoor een nutcase? Good for you!

Mijn ranzige, infantiele of venijnige kantjes zult u niet googlen, vrees ik. En als ik mijn uitspattingen (euh, die van in de jaren tachtig, weet u nog?) wil documenteren, schrijf ik toch beter een boek, gelijk Pepijn? :-))

Teenager

Zondag rustdag. Veel water drinken (verder sigaretten en alcohol wegspoelen) en beetje yoga (nog spierpijn van gisteren), een lui warm bad en ... dochter komt volledig in het zwart de badkamer binnen.

• Mama, ben ik gothic?
• (wat heb ik gemist?????) Waar ga je heen dan?
• Met papa naar die receptie straks.
  
• Oh, ja ...

Even later staat ze zich - met mijn zwarte ballerina's aan - voor de spiegel te inspecteren. Geen hoge staart meer als gewoonlijk maar het haar los.

Teenager. Right?

Partypics!

Marijke, Kat, Hendrik
Originally uploaded by Michel Vuijlsteke

Yip, pics van 3 jaar Gentblogt. Er werd over getwitterd vandaag. En D. was er als de kippen bij met een complimentje.

Merci hé.

Bookz

Voila, de eerste lijst

• Things the grandchildren should know - Mark Oliver Everett (W. las hem uit in Parijs)
• The Time Of Our Singing - Richard Powers (gekregen van schoonbroer met Kerst)
• White Teeth - Zadie Smith (was overweldigd door haar On Beauty)
• Notes on a scandal - Zoë Heller (ik heb al wel de dvd goedkoop zien liggen en als ik die eerst bekijk kom ik vast niet meer aan lezen toe)
• How to be Good - Nick Hornby
• Boeddhisme voor Dummies (in stukskes van 5 minuten voor ik inslaap)
• Elementaire deeltjes - Michel Houellebecq (vond het goed en was tot halverwege geraakt en toen tja, niks meer. Ben ondertussen geheel de draad kwijt, dat wordt herbeginnen. Hier zit ook wel een beetje "moet je gelezen hebben" pressure bij, wat ik liever vermijd.)

Listmania

Moet eens lijstjes maken van

- wat er op mijn "nieuwe" iPod moet komen
- welke films in huis ik nog wil bekijken
- welke boeken in huis ik wil lezen

Lijstjes helpen. In de eerste plaats omdat ik niet zo best onthoud. Maar nog veel meer omdat ik dan kan schrappen. Elke keer er iets geschrapt raakt, krijg ik toch het idee dat het leven vooruit gaat.

Geen al te Boeddhistische instelling. I know.

Die digitale TV helpt ook al niet: om de haverklap staat de schijf vol met films die ik wel eens ga bekijken. As if. ;-)

A Pat On The Head For Me

Buiten het vergeten van de voorschoolse "bijles" liep gisteren alles erg vlot. Hoera! En hoewel ik er erg aan twijfelde om de virtuele contacten om te zetten naar real life, stapte ik rond een uur of 9 toch naar Au Bain. En ja, er waren bekenden. En wow, ik heb nieuwe mensen ontmoet. Heb ook gedanst. Ben zelfs naar de Vlasmarkt afgezakt in de vroege uurtjes. En geheel wakker en alert doch met pijnlijke voeten - te lang op hakken gewandeld - thuisgeraakt. Waar de-man-die-4-keer-Neil-Young-zag-in-1-week juist gearriveerd was.

Voila: een sociaal leven! ROTFLOL

En nu ga ik me klaarmaken om te gaan spinnen zie ...

Voor tv

Met de Mac op schoot. Zappend tot ik op CSI botste. De laatste dagen overschrijd ik mijn 8 online uur per dag met gemak. Maar kom, het is niet dramatisch. Heb ook boodschapkes gedaan en de kids van school afgehaald. En ben gaan spinnen, dinsdag en vandaag.

Met al het Valentijngedoe ben ik toch een beetje shaky. Wat moet ik nu weer voelen? Twijfel of ik wel helemaal alleen naar de Gentblogt fuif zal gaan. We zien wel. Morgen wordt een erg drukke dag. Ik hoop maar dat ik de wekker hoor, want normaal is W. degene die opstaat en koffie brengt.

New bags! Yay!

Geen Valentijnscadeau's, maar wel chance de laatste weken: 1 tas gewonnen en 1 tas ingeruild wegens onvoorziene slijtage. Geen cent uitgegeven en toch twee nieuwe tassen.
Dit in het kader van mijn lopende "you can never have too many shoes & bags" project.

Stray gloves season

Ongelooflijk veel verloren handschoenen op de weg de laatste dagen. Op het traject thuis-werk, een goede 4 km maar, zag ik er gisteren minstens 4 liggen. Tja, de zon scheen extra hard en dan zijn we blijkbaar minder begaan met handschoenen wegstoppen. We aten gisteren ook buiten en ik kon er best een zonnebril bij verdragen.

Vanochtend vertrok ik zonder handschoenen en dat heb ik me beklaagd: het was berekoud, en in de namiddag was het nog kouder. Het gebeurt niet vaak dat ik koude voeten heb, maar nu heb ik ijsklompjes.

Vriest het? Op de fiets voelt het toch zo aan.

Back on track

Vakanties en "rare" weken zijn mijn ding niet. De autist in mij flipt wanneer de vaste weekplanning wijzigt. Twee spinning combo's, één loopbeurt en één yogales heb ik gemist. En die probeer ik nu te compenseren. Ik bulk nog steeds van de goede voornemens. Zeul mijn nieuwe boek mee en neem me voor om met Wendy af te spreken.

Mediocrity

Kreeg gisteren een doordenker mee naar huis.

Wat stoort me het meest? De middelmatigheid van mijn rendabiliteit of de middelmatigheid van mijn resultaten?

Het laatste vrees ik: om iets bovengemiddelds af te leveren moet ik 500% geven. En dat kan ik niet meer.

Maar kom, ik ben bereid om erover na te denken. ;-)

De Neil!

Hoera hoera, ze zijn tot in Brussel achter de tourbus gereden en hebben een gesprek gevoerd met de Neil! Proof: 3 gesigneerde cd's.

De Neil Young week is alvast goed begonnen. ;-)

(update) W: "er stond een rij aan de mannentoiletten en niet bij de vrouwen"

Callsign Apollo

Driewerf hoera: een nieuw applicatieplatform komt eraan.
Na Minerva en Athena, krijgen we nu ook Apollo !!!

But what's with the really lousy icon?
Is it bird? Is it a plane? Is it a party hat?

Oh oh! Bring on the REAL Apollo. Please!

Forever Young!

W. gaat deze week 4 keer naar Neil Young. Yep, 4 keer: maandag Antwerpen, dinsdag Antwerpen, donderdag Parijs, vrijdag Parijs.

;-)

Just like we dreeeaaamed it ...

Toegegeven, ik keek er niet naar uit, naar de Disney experience. Maar kijk zie, de zon scheen en de lucht was blauw (cerulean!) en er was ook niet te veel volk op donderdag en vrijdag zodat de wachtrijen aan de attracties vaak héél kort waren. Dus viel het al bij al wel mee.

Dochter produceerde zonder aarzelen een mondje Frans of Engels. En zoon bewees voor de zoveelste keer dat "zelfredzaamheid" zijn middle name is. Want die jongen heeft iets waar wij al jaren grijs haar van krijgen: in mensenmassa's voelt hij zich als een vis in het water . Dus verdwijnt hij uit het zicht en komt hij wat later terug. Dat weten we nu, na toch wel een paar boeiende Gentse Feesten. We panikeren niet meer. Hij vindt ons terug. En toont ons vervolgens de weg naar de dichtstbijzijnde wc. Of naar een leuke shop propvol merchandising.
Verder heeft hij een zwak voor uniformen en naamplaatjes: die mensen verdienen een praatje, vindt hij. Dat ze een andere taal spreken, ontgaat hem compleet. Het doet er ook niet toe, denk ik.

W. had het continu over "crowd control", de Disney specialiteit bij uitstek. Je ziet inderdaad nooit hoe lang een wachtrij is en je wordt aan alle kanten gedirigeerd, nu eens door characters, dan eens met muziekjes. Voor je het door hebt, loop je precies die kant uit waar ze je heen willen. Très efficace! Very efficient!

De leukste ride?
(zoon) It's a small world! Hij bleef er inderdaad gewoon plakken. The biggest risk you face here is getting that song stuck in your head. It can drive adults crazy ...
(dochter) Buzz Lightyear Astro Blasters

En ik hou van Sully.

Unsteady

Please. Please. Please.

Zet me een halve dag samen met een kind dat het geluidsvolume van een brandweersirene als conversatietoon aanhoudt en ik lig in brokken. Hoe kon ik trouwens ooit zo stom zijn om te geloven dat ze geen ruzie zouden maken, zo gezellig samen thuis.

Disney, my ass. I bail out.

Sick bay

In de kerstvakantie was zoon paraplu. Een paar weken geleden ging W. onderuit en in de week voor de vakantie had dochter klachten waarvan we dachten dat ze snel zouden overwaaien. We waren mis. De koorts en landerigheid zijn geweken, maar wat in de plaats kwam was geen beterschap. Nu zit ze met een erg vieze hoest en een pak medicijnen om de bijverschijnselen van de virale aanval wat te verzachten.

En ondertussen tellen we af naar Disneyland Parijs. Nog 3 dagen. Ik hou mijn hart vast.

Ook ik heb een drupneus en dikke oogskes. Desondanks klokten D. en ik vanavond op 30' af bij ons toerke rond de Watersportbaan. Ik had nochtans het gevoel dat ik maar wat aan het hossen was. Maar nee. We zijn goed bezig. Jaja.

Welcome To The Suck

Jarhead uitgekeken. Vond em goed. Heel bevreemdend. Desert Shield en Desert Storm vanuit het standpunt van een marinier scherpschutter die in al die tijd geen gericht schot lost. De absurditeit van tijd verdoen in de woestijn en een oorlog die zo kort is dat je al chance moet hebben om er wat van mee te maken. Heel anders dan Three Kings. Ga het boek van Anthony Swofford lezen, denk ik.

Jake Gyllenhaal is ook hier een "troubled young man", maar deze keer van het uiterst gespierde soort. Man, man, die zal wat afgetraind hebben voor deze rol. (Of was het een stand in?)

I wanna believe

Kreeft 22/6 - 23/7
Een onverwachts compliment over je werkzaamheden dat jij deze week krijgt, stimuleert je tot nog hogere prestaties. Je drijft jezelf echt tot het uiterste. Het geeft je een geweldig goed gevoel, maar pas op; je kunt dit niet eeuwig zo volhouden.

"The true art of memory is the art of attention"

Het virus dat deze week de heer des huizes velde heeft mij niet ongemoeid gelaten. Maar dat zit me niet dwars. Wat me wel dwars zit, is dat ik weer erg gestresseerd ben. Mijn eetschema ligt op apegapen. Mijn nagels sneuvelen. Logisch: deadlines zijn gezet. Het werk moet geleverd worden. Maar ondertussen lijd ik aan memory leaks. En dat haalt me onderuit.

Geen retentie. Wat ik lees of doe blijft niet gemakkelijk plakken. Ik werk dus in cirkeltjes: uiteindelijk raakt het opgeslagen, maar tegen dan heb ik het talloze keren opnieuw bekeken. Ben niet dementerend of zo. Het ligt ook niet aan "ouder worden", vrees ik. Het is gewoon al heel mijn leven zo. Niet werken haalt de stress weg, maar maakt het niet beter.

Ik functioneer uitstekend. Maar iets bijleren: ho! Ik wil het. Ik geloof dat ik het kan. Ik beloof het te doen. En ik doe het ook. Maar het vergt zo veel energie en die heb ik steeds minder te geef. Hoezeer ik het met de mij typerende overmoed negeer, mijn geheugenkaart is kapot. As said before: de dag dat men mensen van usb slots voorziet, sta ik op de eerste rij ...

Frigging inadequacy. De kloof tussen wat ik denk te kunnen en wat er uiteindelijk uitrolt is zo groot, dat ik er meestal liever niet bij ben.

Le nouveau iPod est arrivé

Na ettelijke weken getreuzel en talloze uitstapjes naar de FNAC (met onder andere de "muziekmuts" als zoethoudertje) ging de kogel door de kerk: de nieuwe iPod is in huis.Voila:

• een zwarte 160 gig iPod classic voor papa
• een witte 60 gig iPod with color display voor mama
• een roze 4 gig iPod nano (Second Generation) voor dochter
• een witte vintage (!) 10 GB touch wheel iPod voor zoon

Hier vindt u een prentje van al die modellen. De eerste drie docken of aan de MacBook of aan de wekker of aan de stereo. En onze vintage, die maakt gewoon gebruik van een laadkabel.
Ze doen niet kinderachtig ze, Freddy & Jason , weet W. me te melden

Methylphenidatum please

Hele rare dag. Werd deze ochtend maar niet wakker en had het héél lastig. Mijn neurotransmittersysteem haperde. Aan en af ging het, van behoorlijk helder naar niet in staat om te lezen (da's altijd schrikken: naar een blad kijken en heel effe niks kunnen ontcijferen). Ook met registreren van wat er tegen mij gezegd werd, liep het mis, maar gelukkig was dochter als backup geheugen in de buurt.

Ben doodop, terwijl ik gisteren in topvorm was en voor vandaag een loopsessie plande... Pfft. Soms snap ik er niks van. Ik doe gewoon mijn best en toch slaat het genadeloos toe.

Het *IS* haar

De cd Neil Diamond - Hot August Night ligt al een paar dagen naast de MacBook. En ik vroeg me al de hele tijd af of de donkere vlek in de opening van Neil's jeansjasje al dan niet een T-shirt was. Want het ziet er harig uit. Daarnet heb ik de Liner Notes eens uitgevouwen, en ja hoor: hij draagt geen T-shirt. Het is een borstmat van jewelste. Eeeew!

The dysfunctional family car

Jaja, met de Simpsons affiches spreekt Renault de kids aan. Maar ook papa is eens naar de nieuwe Kangoo gaan kijken. Om het Simpsons cadeautje op te pikken: in ons geval 2 koffiemokken en niet The Simpsons Movie.

Onze gele "soepkamionet" a.k.a. "de rijdende vuilbak" is ondertussen 9 jaar oud en niet geheel gebruiksvriendelijk meer. Maar tegenwoordig doen we 80% van alle verplaatsingen met de fiets. Het is dus niet echt nodig om een nieuwe auto in de garage te staan hebben. Het zou wel leuk zijn natuurlijk. Maar der zijn nu eenmaal andere prioriteiten...

Copyrighted by Waz

Motherhood

Gisteren hoorde ik een gast het woord milf gebruiken - over een actrice - en vreemd vreemd - het woord horen bracht me even van mijn stuk.

Tiens tiens. Blijkbaar heb ik toch taalkundige gevoeligheden. Over het moederschap dan nog. Een oud zeer.

Het eerste wat bij me opkwam was: milf is beledigend voor vrouwen die gebaard hebben. En daar ben ik niet bij. Technically speaking I am not a mother. Hoera dus: deze denigrerende term kan gewoon nooit op mij slaan.

Maar ik ben natuurlijk wel een moeder. Graag zelfs. En ik laat me in dezelfde context - de fysieke aantrekkelijkheidsgraad van filmsterren bepalend - ook wel es niet geheel politiek correct uit.

So what.
Inderdaad.
So what :-)))

Eels time!!

I luv Eels. Mark Everett schrijft machtige teksten. Wel van het soort waar ik beter van wegblijf als ik zelf niet helemaal vrolijk ben. Maar kom, vandaag kan het.

Op de iPod vanochtend onderweg: EELS with strings - Live at Town Hall

Sinds vrijdag in huis:
Sinds vandaag in huis
Voor het boek moet ik wel wachten tot W. het uit heeft. :(

Goals

Had ik al vermeld dat er op het gebied van "lopen" ofte "joggen" een doel is gesteld?

Voici op MyAsics: Het doel van je training is de 10 mijl in 1 uur hard te lopen en 40 minuten. Voor wie niet zo sterk is in conversies: dit komt dus overeen met 16,1 kilometers.

Voila, dat wordt het dus. Samen met buurvrouw D. ga ik mijn limieten verleggen en voor het eerst de 10 km overschrijden. Hard lopen is er voor ons wel ietwat over. Laten we zeggen dat joggen een gepastere term is. Aan 10 per uur lopen is voor ons ok. Nu toch nog ;-)

Wie weet krijgen we tegen 20 april meer ambitie. Maar ik denk het niet. We houden ons gewoon aan die datum, kwestie van een concreet doel te hebben.

Can't slow down

Heb genoeg geslapen, ben gaan zwemmen met de kids, heb een stukske gelopen en heb heel wat tijd in de keuken doorgebracht met eten koken en eten voorbereiden voor een paar dagen.

Debbie en Nancy staat op. En straks kijkt W. naar Katarakt, de meest deprimerende serie ooit. Hohoho, die vervormde kinderstemmen toch.

Ben behoorlijk moe en daardoor toch iets minder "gedreven" dan gisteren, maar het is duidelijk dat mijn mood is omgeslaan.

You see I (can't slow down)
Got to keep movin' baby (can't slow down)
No I (can't slow down)
Oh (can't slow down)
Got to keep movin' on, oh baby.

Volwassen word ik nooit!

En volwassen word ik noooooit, bleirt het op de achtergrond. Yep, Ketnet. 6tien heet het. En het gaat over een swami. Interesting stuff.

Ondertussen kook ik avondeten. En vraag ik me af wat ik ga doen. Want ik heb heel veel goesting om eens uit te gaan. Om te dansen. Yeah!

Online presence

Het was lang geleden, maar voila, ik denk dat ik ze nu toch allemaal eens overlopen heb vanavond. Google, Blogger, Picasa, Orkut, MyYahoo, Yahoo 360°, Flickr, Youtube, Simpy, del.icio.us, Wists, MySpace, Facebook, LinkedIn, Plaxo, Hyves, Netvibes, Vox, Protopage, Twitter & Tumblr: ik zit ongeveer overal bij. En ik heb een OpenID Identity. Dat allemaal voor mijn persoontje in real life. Het virtual me hobbyproject ligt alweer héél lang plat.

Na talloze profielbladzijden (vul ik iets in? wil ik iets kwijt?) kreeg ik steeds meer de neiging om ongein in te vullen. Maar kom, ik heb het niet gedaan. Zo ben ik niet.

Die profielen, die zijn soms wel erg gedetailleerd. En gelukkig afschermbaar (dat hoop ik toch) voor het grote publiek. Maar toch ... waarom zou ik mijn "sexual orientation" invullen en die dan alleen voor mijzelf zichtbaar zetten? Voor in 't geval dat ik vergeet van welk walletje ik eet? Ja, het zijn handige tools, ik zeg het u.

Nu nog mijn Holy Grail of Synchronization afwerken en ik ben geheel GEORGANISEERD! Yay!

Hoe gaat het ermee?

Ben moe, en heb - eikes - wallen onder mijn ogen. Viel gisteren in slaap op de stoel bij de kapper. Hatelijke kapsel tot gevolg. Doet me denken aan mijn communiefoto's.

Maar kom, de vraag alleen al doet deugd - toch als ik het gevoel krijg dat ze gemeend is. En dat gevoel had ik. Zucht. Somebody cares ....

Vanavond eerst shrink en dan spinning, which was kinda fun. Shrink is ne goeie gast. Wat jong en zo - toch voor iemand die er geneeskunde plus een specialisatie op zitten heeft - maar ok. Hoe langer ik erheen sjees, hoe meer ik het belang van ventileren (shrinkspeak!) inzie. Het is gewoon fijn om er alles uit te gooien en met een gerust hart af te rekenen. Wie zei daar dat ik niet erg sociaal bekwaam ben? Betalen voor een luisterend oor heeft iets. Definitely.

De spinning was efficiënt - nu ik minder weeg kan ik gewoon beter mijn best doen om mijn conditie te verbeteren - en ik heb het gevoel dat ik eindelijk aansluiting vind bij de dames onder de douche. Zo blijf ik al eens kletsen. En vraagt er al eens iemand: Hoe gaat het ermee?

Het is dus heus niet allemaal kommer en kwel these days. Toch niet de hele tijd. 'k Ben zelfs beetje bij beetje al mijn accounts in orde aan het zetten. Niet dat ik ooit iets met al mijn social networking doe. Maar het moet geen zootje worden hé.

Ploned

The good
"Onze" site is eindelijk een Plone site! De champagnekurken zouden u om de oren moeten vliegen. Ik zou een gat in de lucht moeten springen van contentement ...
Maar eigenlijk ik ben gewoon opgelucht dat het ondanks alles toch is gebeurd. Goed dat we een subcontractor hebben gevonden. Goed dat iemand de energie had om eraan te werken.

The bad
Het heeft véél te lang geduurd. Toen we in februari 2003 met de site startten, moest het héél rap gaan. Plone lag nog in de wieg. We kozen voor Zope CMF, maar zagen dat er nuttige zaken zaten aan te komen. Features die het ons makkelijk konden maken. Want met 2 mensen een site van die omvang opzetten en runnen was niet evident. Na de eerst ploneconf in Wenen (september 2004!) was het geheel duidelijk: naar Plone migreren was niet enkel wenselijk, maar voor ons nodig. Want tal van zaken die we zelf dienden aan te pakken, bestonden ondertussen ready-made. En de community was er toen al een om u tegen te zeggen.

The ugly
Het portaalteam is er geblutst uitgekomen. De site, mijn baby, is al lang mijn baby niet meer.
Ik verhuisde recent naar de afdeling gebruikersondersteuning. Hoe het met mijn co-worker gesteld is, lees je hier.

Gonna get me a little oblivion

De poetsvrouw is ziek. Ze belde gisterenavond. Oef. Dat wil zeggen dat ik het opruimgebeuren (met alle gezaag tegen mijn huisgenoten die nog steeds driekwart van hun hebben en houden om het even waar droppen) voor één keer zo kan laten.
Zal ik wat bijslapen? Yip. Da's een goed idee. Een rilatineloze slaapdag - mijn boodschappenlijst is miniem deze week en ik heb nu toch al wat solden gezien ...
En wie weet slaag ik vandaag ook in mijn account-opkuis uit te voeren. Nadat ik geslapen heb, that is.

Dus ging ik liggen en zette ik effe House of Flying Daggers op. Niet dat die slaapverwekkend is, maar tv kijken helpt me om mijn hoofd leeg te maken. En yip, na een tijdje was ik rustig. Ik stopte de film en viel in slaap. En toen ging de telefoon...

Uiteindelijk heb ik de hele film gezien en ook nog een stukje van Jarhead. En heb ik tussendoor beetjes geslapen. Maar niet echt veel. Het stemt me niet direct vrolijk dat ik de onrust niet meer weg krijg.

Shrink shortage

De Standaard schrijft:

Ondanks de beleidsinspanningen van de afgelopen jaren kan nog altijd maar aan de helft van de jongeren die dringend nood hebben aan ernstige psychiatrische en psychologische begeleiding, hulp geboden worden.

Het zal je kind maar overkomen...

Was het gepland om de Te Gek!? bijlage aan dit nieuws te koppelen?? Beetje vreemd al je 't mij vraagt. Als je streeft naar een positieve en correcte beeldvorming ten aanzien van personen met problemen op het vlak van geestelijke gezondheid, helpt het volgens mij niet echt om erbij te melden dat die van geluk mogen spreken als ze een hulpverlener te pakken krijgen.

Nu ja, correct zal het wel zijn. En een beetje cynisch. Huh huh. De Standaard toch.

Even after the Hellmouth was closed, you could still hear it screaming

Vergaderd in 't rectoraat, op de terugweg naar de Sterre geluncht en dan van DICT naar Saunate voor de Flair Detox actie - of all things. Een algenwrap ruikt naar een smerige golfbreker. Maar kom, 't is wel relaxing. Met de auto terug naar Gent centrum. Zoon afgehaald. Pokemonkaarten gekocht. Thuis een hap gegeten.

Ergens rond 19u15 geheel toevallig naar VT4 gezapt waar "The Zeppo" speelde. De laatste minuten: Xander in de kelder met de tijdbom, Buffy, Giles en Willow rond de tafel en Cordelia die niet weet waar ze het heeft.

Dochter-terug-van-muziekles begroet, zoon in bed gestopt en met frisse tegenzin mijn spinningspul bijeengeraapt. Te voet naar den Escape. Een uur Spinning Basic. Te voet naar huis. Behoorlijk opgepept. Yay!

En sinds 19u15 vraag ik me af: is de Hellmouth nu dicht of niet?

Het ging vandaag beter. Da's al iets.

I will go down with this battlestar

Ok, dit is corny big time. Maar het biedt troooost ...



en goesting in een nieuwe tattoo...

Welcome to Duloc!

Met de vroege Krokusvakantie in het verschiet hebben we met ons vieren samen overlegd. En vervolgens hebben we een trip naar The Magic Kingdom geboekt. Yeah right!

Is het te snel gegaan?

Freya op tv.
"Is het te snel gegaan?", vraagt Phara.

Tja. Freya woont niet meer in onze straat. Maar 't is niet da'k ze mis of zo. Ik ben niet zo zot van mensen die - of het nu en publique is of niet - een compleet instabiel bestaan ontvouwen. Het jaagt me enigszins angst aan.
Not good. Brrr.

Maar kom, wie ben ik, natuurlijk.

Never better

Al weken depressief als de pest. Maar kom, het lag in de lijn der verwachtingen: what goes up, must come down. Het was te voorspellen dat ik ook de andere kant van mood curve zou doormaken. En dat het SSRI-loos wel eens lelijk kon worden.

Yip, het is geen fun. Alles is behoorlijk donker en uitzichtloos. Maar ik herhaal mijn mantra: Observe the wave, don't ride it. For what it's worth.

Just going through the motions

Every single night
The same arrangement
I go out and fight the fight
Still I always feel
This strange estrangement
Nothing here is real
Nothing here is right

(Once More With Feeling)

Mensenkater

Wie bekend is met Cordelia kent de strip misschien.
Te veel geluisterd. Te veel gepraat. Oh nee. Oh nee. De mensenkater komt eraan
Ik vind hem reuze grappig, want zo waar.

Vertel mij niks over mensenkaters, ik weet er absoluut alles van. En het verbaast me nog steeds hoe mensen communicatievaardigheden - "het goed kunnen uitleggen" - verwarren met sociale vaardigheden. Het is niet omdat iemand extravert is of zonder schroom voor een publiek praat, dat die persoon er genoegen in schept dat te doen, right?

Maar kom, vandaag maak ik me niet druk. Voorlopig ben ik mensenkaterloos. Rejoice!

Mixed & mingled

Van de Sterre naar het Pakhuis naar Faim de Toi naar het Oeverloze Eiland. Het was vooral berekoud. De kussen en wensen zijn gedeeld en ik ben ontstellend ok thuisgekomen. De tweede keer al dit jaar!

Het zag er nochtans niet goed uit vanochtend, na een nacht vol boze dromen en de wekker op (half) zeven. Heb me dan maar met wat Eels opgevrolijkt. Blijkt te helpen. ;-))

Jour de fete rulez

Zeven jaar (en een half !)

Heb de voorbije dagen redelijk wat tijd gespendeerd met zoonlief en dat was leuk. Samen raften en biken op de PS2, samen naar de dokter, samen helpen uitpakken (B. is eindelijk verhuisd) en samen Shrek 3 bekeken.

Voor de vakantie had zoon het lastig: het einde van het eerste trimester was zoals altijd erg zwaar. Maar de hoest en de vermoeidheid zijn aan het wijken en er komt een groter, slimmer en mondiger kind tevoorschijn.

Life is full of interruptions and complications

Gelukkig komt in de Post Plaza af en toe een verse lading Sergio Rossi's binnen.

Xmas takes its toll

Zelden zoveel uitgeblusten gezien in de spinning. En ik was er niet bij. Qua energie gaat het goed. Maar de rest. Oh, de rest...

Er is niet veel om happy over te zijn. Ben zo disconnected als wat en dat werkt mijn naasten serieus op de zenuwen. De tijd glibbert voorbij en ik heb er geen vat op. Ik zit aan de keukentafel en drink de zoveelste kop koffie. Ruim wat op. Erger me aan de resterende rommel. Vul de afwasmachine. Maak ze leeg. Ga effe online: 117 mails om te lezen, 705 feeds. Begin er niet eens aan. Vul de wasmachine. Maak ze leeg. Ik zit aan de keukentafel en drink de zoveelste kop koffie. Blader in reclamefolders. Vermijd alle telefoontjes. Zit 's avonds neer en kijk tv - naar wat er speelt, en dat is in het beste geval CSI - want ik denk niet dat dit het moment is om nog aan een film te beginnen ... Ga naar bed omdat mij gezegd wordt dat het tijd is. Word wakker van een hoestend kind. Maak me zorgen: misschien moet ik met hem naar de dokter? Ik zit aan de keukentafel en drink de zoveelste kop koffie. Mensen komen langs en er volgt niks wat een conversatie benadert. Waar zou ik het in godsnaam over kunnen hebben?

Ja ik ben vervelend zo. Emotionele leegte sucks big time. Ik word er behoorlijk moedeloos van.

Boxing day

Het tij keert, de vakantie krijgt vorm. Maar het blijven heel erg angstige dagen. Nekpijn, stresspijn, onrust.

Ik werd losgelaten: de weken mét voedings- en gewichtscontrole en een regime van 2x spinning, 2x yoga en 2x lopen - het summum van structuur - liggen achter mij. Ik moet het zelf doen nu. Er is geen steun. Ik moet zorgen dat ik correct eet en afdoende sport. En dat in een periode van overdaad, met het hele gezin thuis. Pfft.

Heb zo het idee dat ik er geheel niks van bak. En binnenkort weer moddervet zal zijn. Maar wel strak - ik was bijna vergeten hoe efficiënt Fabrice martelt. Was ook in geen jaren om 6 uur 's avonds naar een Body Sculpting en BBB geweest. Tu m'as manqué, Fabrice ;-)

Damn, 't zijn donkere tijden.

If you fail to plan, you plan to fail

Na weken van te weinig slaap, uitputting en nergens tijd voor, de aanvang van de schaatspisteweken en dagen vol heerlijke vrieskou zijn we de vakantie ingerold ... zonder enig plan. Met een gevoel van paniek in het achterhoofd: als er niks vaststaat, ben ik een vogel voor de kat. Want ik heb structuur nodig. Ik wil weten wat me te doen staat. Niet zomaar opstaan en hopen dat het losloopt, met the family en het eten en de noodzakelijke lichaamsbeweging. Onzekerheid maakt me kribbig. Zal ik er nog aan toe komen om die geheel onbelangrijke shoppingtrip te ondernemen? Raak ik nog bij de coiffeur en laat ik mijn oren opnieuw doorsteken? En hoe ga ik in godsnaam mijn toerkes rond de Watersportbaan en de yoga- en spinninglessen coveren???


Tot nog toe is alles goed verlopen. Familiefeestje, inkopen, schaatsen en Ratatouille kijken met het gezin. Maar een vakantie als deze is geen rustmoment. Way too much insecurity.

Maandagavond in Gent

In de Grade gepamperd aan 100 per uur. Ga subiet eens in de goodie bag kijken zie ... En foto's dat er genomen zijn. Binnenkort op deze site ...

Foto's afladen

Hé hé, wie heeft deze gemaakt? Zoonlief, vermoed ik.

Barre tijden

Het zat me de voorbije dagen niet mee: ik liep de muren op van ambetantigheid. Te veel gedoe aan mijn kop en geen greintje moed meer. Lopen, vliegen, smijten zonder einde in zicht. En vooral véél goesting in al die dingen die ik niet mag eten.
Maar kijk, Wendy heeft me opgevrolijkt. En het resultaat op de weegschaal was buiten verwachting. Oef. Het is fijn om een mooie BMI te hebben ;-)

The Power of Cool

Tiens, een smske.
"Check De Standaard Magazine p.28"
Ja dat zal niet voor vandaag zijn...

Of toch ... effe online gekeken. En gevonden.


Gosh Josh!
Misschien moet ik toch maar eens werk maken van Lost op DVD.

Rugbydag

Het programma was niet mis:

• Minibikkels (U7), Superbikkels (U9) en Bikkels (U11): Jeugdtoernooi in Gent vanaf 10h
• Sinterklaasfeest: hij komt, HIJ KOMT in de feestzaal van de GRS, Vissersdijk 1 te Gent!!
• Nationale damesploeg speelt op ons veld een oefenwedstrijd tegen Nederland, ko 15h30

En we hadden een drankkraampje gepland met de ouders. Maar gisterennacht - de regen kletterde op het dakraam - zag ik het helemaal niet meer zitten om een hele dag in een tent langs het veld te staan. Met nat en koud in gedachten legde ik stapels reservekleding klaar.

En kijk, vanochtend scheen de zon. En waren er ook stukken rugbyveld die niet onder water stonden, zodat onze kids relatief droog konden spelen.

Het werd een lange dag op de Blaarmeersen, van 9 tot 6. Matchen werden gespeeld. Ouders moedigden aan. Koffie, cola, pils en glühwein, tomatensoep made by Souperette en hotdogs vonden gretig afname. De jongsten speelden in de namiddag binnen en kregen een geschenk van de Sint. De oudsten gingen op in de internationale wedstrijd. Vrouwenrugby in een modderpoel: uit de commentaren bleek dat de interesse van heel wat mannelijke toeschouwers hierdoor nog iets meer aangescherpt was.

Foto's werden gemaakt (ik was mijn toestel vergeten in de ochtendrush) en AVS kwam filmen. En de eerste druppel regen viel pas toen alles opgeruimd was.

Voila, zo moet dat zijn, een geslaagde rugbydag.

Squeeze

In afwachting van de osteopatische aanpak, knijp ik em. Mijn Shambho/Tao polyurethaanschuimen stressball. Tiens tiens, ik heb minder pijn. Blijkbaar valt er toch iets aan te doen.

Nu nog een powerball om preventief te oefenen. Want die is er nog steeds niet. Hint?

I’m more impressionable when my cement is wet

Wakker geworden met Billy Bragg live. Ergens hoorde ik hem een vraag stellen over bovenstaande.
En lap dan bots vandaag ik op




Coincidental? Genereer ik weer links? Is the universe speaking to me? :-P
Of ben ik gewoon goed gezind?
Euhhhm... Het zou dat laatste wel es kunnen zijn. :-))

No pulling, no tugging

Heb vanochtend een oude jeans - maat 38 - aangetrokken! Yay me!

Now sing!

Yummy soon!

Advent! Nog 4 weken ... jaja, ik ben nogal Christmassy van aanleg. Niet dat ik me aan familiale gezelligheid verwacht of zo. Ik hou gewoon heel erg van huiselijkheid en gezelligheid. Van midwinter, kerstversiering, kaarsen, vuurkorven, de geur van eten en whisky.

Hoor dat es: Drawer sachets fragranced with a luxurious blend of bitter orange spicy clove cinnamon eucalyptus and pine richly enhanced with a subtle blend of sweet juniper. Dàt klinkt aanlokkelijk!

Waar heb ik die haardvuur DVD weer gelaten? Enne: sinds vandaag hebben we digitale tv. Vlak voor de kerstfilms eraan komen. Misschien moet ik gewoon eens in de zetel gaan liggen, in plaats van als een gek rond te crossen. Want ik overtref mezelf weer these days, in zoveel mogelijk in één dag proppen. Zonder tijd te maken voor meditatie.

Niet goed bezig! Aftellen naar de Kerst is niet de juiste strategie.

Note to self: ik moet "in het nu" blijven. Right?

Welcome back (2)

Maandag op kantoor

(beschuldigend) hebt gij look gegeten?

(ikke, verbaasd) euh, neen ...

ik werd onpasselijk
...
ge weet toch dat ik allergisch ben aan parfum?

(ikke) neen, maar ik kan er wel rekening mee houden ...

Even later ging de man naar huis - zonder dat trouwens aan mij te melden.

Et voila, zo jaag ik mijn collega's op stang.

Of is het omgekeerd??

Weekendkrant

De Morgen: check
Het Nieuwsblad: check (dank zij zo'n gratis promo, want dit is de naam krant niet meer waardig)
De Standaard: vergeten kopen. En ik wou nochtans dat lampje. Anyone?

TV-gids

Gatver. De Humo site ligt plat! Geen snelle tv-gids! Zal dan maar de krant pakken.

Schouderklopje?

Ouch.

Het schijnt dat het al te zien is dat ik weer in mijn ouwe kleren pas.
Maar blijkbaar durft er niemand iets te zeggen. Zie ik ziek uit of zo?

Harder, Faster, Stronger

Wachten heb ik geleerd. Want dat kon ik niet. Ooit was mijn hartslag in rust 104. Wachten was een beproeving. Maar ik heb ze leren doorstaan, de ellenlange powerpointpresentaties, dokterswachtkamers en kassarijen. Met pen en papier, een gameboy, iPod of gsm leerde ik om te verdwijnen. Spelend of muziek beluisterend. Kribbelend in mijn boekske of op een stukske papier.

Lijstjes van
dingen die ik nog moet doen,
dingen die ik nog wil doen,
dingen die ik wil hebben,
dingen die in mij opkomen.

Opschrijven geeft structuur. En maakt geheugenruimte vrij. Héhé!

Waar ik nog altijd niet mee omkan zijn obstakels onderweg. Belemmeringen. Fiets- en andere sloten, handschoenen, rugzakken, mutsen, oorpluggen en al die zaken die mij afremmen wanneer ik nu onmiddellijk weg wil. Als die mij tegensteken geef ik er nogal snel een lap op. Letterlijk. Zo heb ik vandaag de sleutel van mijn kantoor ongeveer in twee geplooid terwijl ik aan de deur van het fietskot stond te prutsen. Vraag me niet hoe ik het deed. Het ging niet rap genoeg, da's al wat ik weet.

Ik rijd nauwelijks met de auto want bij files besterf ik het nog steeds. Trams en bussen doen het op dat vlak niet beter. Maar weet je, op mijn nieuwe Freelander rij ik makkelijk 40 per uur. En da's heerlijk.

nor de wigwam me peter pornostar

Neen, ik ben geen chauvinist. En ja, ik ben behoorlijk anglofiel. Ik weiger carrément om naar Vlaamse films te kijken. Vlaamse rock of pop of comedy of om het even wat: meestal besterf ik het van plaatsvervangende schaamte. Ik vermijd. Waarom loop ik dan in godsnaam al 2 dagen volcontinu naar Fixkes te luisteren???

Ik heb erover nagedacht. Het is niet omwille van de nostalgie. Ik lig niet wakker van mijn of andermans Glory days.

Dit is het wel:
- de stem van Sam Valkenborgh
- de melancholie
- de stevige scheut testosteron.

Om dezelfde redenen hou ik ook van Counting Crows. En van Freebee. Voila.

Nu ga ik een film opzetten zie

Oef. Tijd om uit te blazen van de koers van de dag. Hittepitje in de nek. Ingesmeerd met Weleda olie en spierbalsem, met pyjamabroek, warme sokken en een sweater warm uit de droogkast. Het zit erop voor vandaag. Het gaat redelijk goed met me. Alleen mijn zwakke plek - trapezius, links - is weer geheel in panne. Alle stress verzamelt zich op die plek en ik heb pijn pijn pijn. In de bodypump en de yoga trek ik scheef. Tijd om naar de osteopaat te gaan.

Moet een afspraak maken.
Moet een afspraak maken!
Moet een afspraak maken!!!

Jaja, tot nog toe redde ik het zonder pijnstillers.

Counterclockwise

Ik jog terug geregeld. Daarnet een zoveelste rondje rond de Watersportbaan. Counterclockwise. Blijkbaar is dat niet de courantste looprichting maar als ik mijn toer omkeer voelt dat niet goed aan. Weird.
Soms gaat het goed en heb ik veel zin in een tweede rondje. Soms zit het tegen. Te warm met die regenvest. Klutsende sleutels. Oortjes die uitvallen. Mijn lompe vintage iPod die het meestal op 3/4 van de afstand begeeft en enkel met een reboot weer wakker te krijgen is. Maar kom: ik loop. En die 5km doen me niks.

Music at work

Héhé, nieuw kantoor. Op het gelijkvloers, vlak bij de ingang en de keuken. Met de deur wijd open en toch redelijk wat passage op de gang. Maar het valt mee, ik heb er tot nog toe (na 3 dagen, that is) geen last van. Zelfs de radio op de achtergrond is draaglijk: ik kan er compleet abstractie van maken. Heb daarnet toch effe geluisterd. Aha, het is 4FM. Had er geen idee van.

I’m Mrs. ‘You want a piece of me?’

Werkweek 2 is aan de gang. Méér mensen in mijn dagelijkse leven - ook in het vorige weekend - dus méér vragen. Om te luisteren, om af te spreken, om dingen te doen. Buitenshuis ben ik zorgvuldig. Ik let op. Thuis wil het iets minder lukken: ik ben véél te explosief.

Vorige week zomaar een hele dag zonder bodily anticipation doorgemaakt. Ik besef het en kan er niks aan doen. Mrs. Lompigheid op stap: bijna 3 keer met de fiets tegen een auto gecrasht en tientallen mensen in het passeren een stamp verkocht. Gelukkig gebeurt dit niet zo vaak meer. Yoga helpt :-))

Ik ben de godganse tijd bezig met het afremmen van de ontremming, snap ik nu. En dat maakt me moe. Maar als ik ermee stop, is het ook niet leuk meer. Havoc is the word which comes to mind.

(op de iPod, on repeat)

I’m Mrs. ‘You want a piece of me?’
Tryin’ and pissin’ me off
Well get in line with the paparazzi
Who’s flippin’ me off
Hopin’ I’ll resort to some havoc
And end up settlin’ in court
Now are you sure you want a piece of me?
(You want a piece of me)

Vintage haarspeldjes: Intertoys Volderstraat 17 Gent

Rrren jjje Rrrot!

Werkweek 1, een overzicht

Maandag
ok: tijdig vertrokken thuis
ok: kids afgehaald aan school

vergeten: tweede rilatine

misgelopen: te laat vertrokken van kantoor

Dinsdag
ok: tijdig vertrokken thuis
ok: tijdig vertrokken van kantoor
ok: spinning les

vergeten: tweede rilatine
vergeten: opladen iPod
vergeten: shaker

misgelopen: sleutel fietsslot gebroken, heb slot moeten doorknippen
misgelopen: te laat voor welverdiende yoga les
misgelopen: geen achterlicht mee 's avonds, bel is van fiets gedenderd

Woensdag
ok: tijdig vertrokken thuis
ok: naar medische controle in UZ
ok: zoon naar bijles brengen/halen, met dochter naar kapper

misgelopen: te laat vertrokken van kantoor
misgelopen: tot een stuk in de nacht opgeruimd voor de poetsvrouw

Donderdag ("vrije" dag)

08:00 poetsdienst
11:00 sociaal assistente: administratie opvolgen
12:30 BOODSCHAPPEN
15:40 afhalen kids aan school
20:30 Spinning + Combo

misgelopen: aanvangsuur spinningles is NIET 20u WEL 19u30
misgelopen: achterlichtje is van fiets gevallen


Vrijdag
misgelopen: te laat vertrokken thuis (niet veel, maar kom ...), vervolgens op alle afspraken te laat gearriveerd...
meeting met afdelingshoofd, dokter, lunch, diëtiste, toertje rond Watersportbaan gelopen in gietende regen, snack met hele gezin, dochter (op tijd!) naar de muziekschool gebracht

Return of the drill instructor

Zie mij hier nu zitten met mijn dikke sjaal rond mijn nek-die-al-pijn-deed. But hey, I feel wonderful! Ben er tegenaan gegaan.

Jaja, motivatie is een lastig item voor de gemiddelde adhd-er. Da's de reden waarom ik graag gedrilld word.

Conditie

De herfstvakantieweek heeft mijn sportactiviteiten op een laag pitje gezet en in de komende weken zal ik erg op mijn strepen moeten staan om aan mijn gewenste sporturen te geraken. Hoe donkerder de dagen, hoe meer tijd er gaat naar gezelligheid en sociale bezigheden. Dingen waar ik net véél sport moet tegenover stellen. Kwestie van het niet te besterven van de stress.

Mijn conditie is niet zoals ik het wel zou willen, hoewel ik in de voorbije maand veel verschillende lessen heb gevolgd, als daar waren: Vinyasa Yoga, antroposofische Yoga, NIA, Pilates, Aquagym, Body Combat, Body Pump, Bodysculpting en Spinning (Combo). En dan heb ik nog wat gezwommen en ook een beetje gelopen. Eigenlijk ben ik content, want afwisseling doet goed. Ik weet nu welke spieren ik niet aanspreek als ik enkel spinning en combo doe. Ik weet dat de Body Pump een uitstekende aanvulling is. Ik weet dat mijn heupflexoren niet erg soepel zijn en dat ik mijn enkels, knieën en lage rug voel bij al dat grondwerk. Maar al die lessen liggen op "moeilijke" uren. Dus keer ik naar mijn spinning routine. En met de spinning als referentiepunt, brengen de "zachtere" lessen geen zoden aan de dijk.

Mijn uithoudingsvermogen kan veel beter; fietsen en lopen aan een lage intensiteit vormen geen enkel probleem - duursporten liggen mij :-)) - maar een paar minuten dubbel tempo uit het zadel en madam moet puffend gaan zitten ... Als mijn hartslag de 165 overschrijdt, hou ik het niet lang vol. En dat was ooit anders.

Qua kracht ben ik erop achteruitgegaan, 'k zou er best wat toestellen en trilplaat tegenaan gooien zodat ik de drill op zaterdag beter doorsta.

Qua lenigheid gaat het goed. Niet dat de lotuszit in zicht is - en mediteren met pijn is me eigenlijk te hoog gegrepen. Maar er zit evolutie in, en da's toch al wat.

De 10 dagen Shambho-op-proef waren leuk, maar de praktijk wijst uit dat ik er nauwelijks geraak. Het is te ver en de lesuren passen niet. En voor relaxatie alleen (sauna, hammam, relaxwaterbedden, voetmassage enz.) is het toch quite expensive. Jammer.

Als ik de weekplanning bekijk zou ik best elke dag "iets" doen. Mijn verplaatsingen doe ik met de fiets, dus dat zit snor. Zonder me aan een strak schema te houden zou ik de spinning best aanvullen met lopen, eens een yoga DVD opzetten of thuis op de trimfiets rijden. Met zwemmen en schaatsen met de kids. Eigenlijk zoek ik weer ondersteuning omdat ik zelf zo weinig volhoud. Silly me.

Grrmph

Hoe gaat het ermee? Beter?, vraagt men mij vriendelijk.

What the fuck do I know. 'k Heb er momenteel heel erg de klotepest in. Geen vertrouwen. Zelfs niet genoeg om mezelf wijs te maken dat het wel zal loslopen.

Zou ik daar iets aan hebben? Psycho-educatie voor volwassenen
Oh Bugger. Why would I?

Welcome back!

Terug op kantoor om 8u30.
Mijn bureau is bedolven onder rommel. Alles is bestoft en ronduit smerig.
Naar huis om 13u40. Damn. Veel te laat.

Wapenwet

If I had a gun there would be no more of me.

Daarom is er een wapenwet, zegt W.

Naast de grafiek, de virtuele representatie

Countryside

Ketchup, loud noise & prosthetics

Met de kids en vrienden met hun kids naar het SMAK deze namiddag. Want we zijn er niet geraakt, naar de opblaassculpturen deze zomer en het leek me vandaag wel een goeie dag voor een culturele uitstap. :D

Paul McCarthy - HEAD SHOP/SHOP HEAD heeft me niet echt bekoord. Maar zeggen dat ik ook maar enigszins van de plank was is overdreven. Ik zag wat er te zien was, en dat is: met veel ketchup, prosthetics, freaky montages en hard geluid, kan je vieze effecten bekomen. Maar kijk goed: er gebeurt absoluut niks. Maak abstractie van het geluid (en dat kan ik gewoon buitensluiten, dank u) en er blijft nog weinig over. It's all in the mind. Laten ik zeggen dat ik de silicone "dode" en het silicone varken schitterend vind omwille van het detail. Maar dan ga ik toch liever filmprops bekijken.

It's Britney, bitch

Gisteren "Blackout" cadeau gekregen, plus de volledige back catalogue van la Spears. Ik moet toegeven dat ik buiten de grootste meezinger niks van het œuvre van deze juffrouw ken. Alleen "Baby one more time", in de versie van Fountains of Wayne had ik op mijn ipod. En nu staat the complete Britney erop. Een beetje zeer erg raar voor mij. Want zelfs van P!nk, Gwen Stefani en Fergie - de drie meiden waar ik in bodypump lessen echt een zwak voor heb, heb ik geen noot in huis.
Hoe dat komt? Pfft. Ik koop geen cd's en ik doe geen downloads. Met W. de "levende Gentse popencyclopedie" in huis, is dat allemaal niet zo nodig. Ik luister mee. En blijf daardoor redelijk ver van het commerciële segment. Drag sporadisch wat naar mijn 10 gig die nog niet vol raakte. Madonna, Robbie Williams en Eminem werden al voor mij meegebracht. Gelijk dat de kids wel eens iets van K3 en Spring krijgen. Maar P!nk, Gwen, Fergie en Bit-Bit, da's kinda not done. Ik ben er gewoon niet mee bezig hé.

Maar zie: ik luister naar Britney! Waar gaat dat eindigen? ;-)))

The prince of darkness en de zijnen

Hadden fun en verzamelden snoep. Fijn zo!