Trimfiets

120', 51 km
En er was niks goeds op tv.

Ride4Life

Voor mijn 2 uur spinnen voor het goede doel werd ik uitstekend beloond, met fleskses Spa, blikske Aquarius, brikskes Alpro en bananen a gogo. Ik kon genieten van een gratis massage buiten in de zon, plus een warme douche achteraf. De Ride4Life was goed georganiseerd, dat moet ik ze meegeven. En tot gisterenavond was ik me geheel niet bewust van het feit dat HealthCity een soort mega-concern is dat door zijn agressieve overnamepolitiek zelfs de Passages bedreigt.

Buiten de spinning zelf, heb ik voornamelijk op mijn eentje rondgehangen, tot ik het verstand had om naar huis te keren. Allemaal zonder toestanden, maar eerder triest.

Maar kom, 2 uur spinnen en 6 km (Antwerpen centraal - waagnatie en terug) te voet, met een zware tas, op hakken (ouch, waarom wou ik zo nodig netjes uit de hoek komen?): het kan niet slecht zijn voor de conditie.

Weekend

We leven weer buiten en minder voor het scherm. Zien en horen buren, school- en rugby-ouders. Bollen van feestje naar feestje. Kletsen en drinken in de zon. Verwarrende weken, door de feestdagen en de - al dan niet - opgelegde vrije dagen tussenin. Morgen (oeps, vandaag) kinderfietsenmarkt, misschien paardrijden en dan Ride4life. En dan, en dan...

Het gaat niet zo best en dat weegt door. Crisis. Wegens inzichten. En geen oplossigen. Mijn ondersteuning (shrink, dokter, osteopaat, Mindfulness/meditatie, Pesso) zit in het slop. Momenteel zwerf ik. Ik zoek "comfortmomenten", momenten waarop de externe impulsen de interne overstemmen/verdoven/wegduwen en die zijn niet zo talrijk these days...
- krant/tijdschrift lezen met koffie erbij
- rondlummelen in winkels
- spinning
- tv: CSI, Grey's anatomy (er is nog weinig dat mijn aandacht vasthoudt)
- Fountains of Wayne op de ipod (repeat, repeat, repeat)

Maar kom. Nog (bijna) twee weken om van 0km naar 10km te trainen. Ik heb iets om me bezig te houden. Laat ik me daarop smijten. Op fysiek gezond zijn en stand houden.

Daarnet heb ik alvast een héél uur op de trimfiets gezwoegd. For what it's worth.

It's time to decide who you are

Season 3 ligt al weken op me te wachten, in een formaat dat ik thuis niet lezen kan.
Frak. Zal ik mezelf troosten met trailers en Episode Guides en spoilers?
I guess so.

Newsletter van de dag

Tussen alle newsletters die ik meestal gelijk wis, viel dit vandaag in de bus:

“Ik zou graag uw Start to Eat-eetplan volgen, maar ik heb een voltijdse baan en ook nog eens een man en twee kinderen. In de week en op zaterdag heb ik echt weinig tijd om te koken of om 's avonds dingen klaar te maken om mee te nemen naar mijn werk. En daarom zakt de moed me wat door de schoenen om eraan te beginnen...”

Real life sucks.

Gelukkig is er nu ook een Snelle versie van Start to Eat® voor drukke dagen. Hop hop! Daarheen!

Breakdown

Het is weer tijd voor reparaties en zo.

- de Senseo is al vervangen
- de afwasmachine is weer stuk (zucht, er staat een berg afwas)
- wc nummer twee staat met de spoelbak open; ik moet een nieuw toilet kopen
- de poetshulp is in tijdelijke onderbreking, tot er zich een vervangster aandient

Aanmoediging, gezelschap en een (haalbaar) doel

Dat zoek ik.

Normaal spin ik twee keer per week, op dinsdag OF donderdag 's avonds na 20u en op zaterdag om 11u.

Lopen (of buiten fietsen) kan tijdens de rugbytraining (Blaarmeersen, woensdag 18-19u30) of op donderdag over de middag, of op zondag, als dat gezinsgewijs past.

Op het werk gaat er een groepje geregeld op vrijdag over de middag aan de Blaarmeersen lopen (met GUSB als startpunt), maar ik vrees dat ik ze op dit moment niet echt kan bijhouden...

Mogelijke doelstellingen:

• Komende zaterdag, 5 mei, doe ik mee aan de Ride4Life


• Gent, 10 km (dit is mijn absolute maximum hoor)


• Kortrijk, 5 km


• Meedoen aan deze gratis groepstrainingen.

Wie doet mee? Of beter, wie sleurt mij mee?

The Picknick Pics

Van Ejiii, hier.

Life's a picknick

Het laatste woord ;-)

Hey gasten, maken julie geen foto's van de minibikkels??? Er staan er geen op de site hoor...
grtz
K

Hey meid,
Wij voelen ons niet verplicht om foto's te maken van leeftijdsgroepen
waar onze zonen niet in spelen, laat staan om die te publiceren op
onze EIGEN site. Het staat u vrij om die foto's ZELF te maken en
online te plaatsen bij uw favoriete internet hosting provider.

Overigens, benadert u andere rugby-ouders altijd op deze manier?
"Beste" komt net iets beleefder over dan "Hey gasten".
-L-

Beste,
Mijn excuses, de mail was geheel vriendelijk bedoeld. Mijn ervaringen met de trainers en andere rugby-ouders zijn tot nu toe uitstekend geweest. Ik vrees dat u een bijzonder stressvolle dag doormaakt. Sorry dat ik u onbedoeld op stang joeg.
Met vriendelijke groeten,
K


Beste,
Helemaal geen stressvolle dag -- ik sta gewoon op elementaire omgangsvormen en probeer deze ook mijn kinderen bij te brengen. Bij deze: geen probleem, het incident is voor mijn part gesloten.
Groeten,
-L-


Volgens mij is ROEPEN evenmin beleefd. Maar kom het incident is vakkundig gesloten. ;-)

My dreams seep through

Na jaren van onrust, kreeg ik vorig jaar een piepkleine dosis medicijnen voorgeschreven, en lo and behold, no more nightly panics. Nadeel is, dat ik een hele tijd niks meer van mijn dromen onthield. Maar die komen er weer door.

Heb een paar nachten geleden gedroomd dat ik de stadsloop liep.
Zou ik het erop wagen, puur op conditie, zonder al te veel looptraining???

The hunger in your heart and soul

Voorjaar. Mijn collega spinners worden zienderogen dunner. En ik? Pfft. Geen regelmaat. Warm weer. Alcohol en hapjes galore.
Sinds 1 januari heb ik van alles gepland en ben ik steeds weer gestrand. Vreten en reboundverschijnselen: tell me about it.

The hunger in your heart and soul
cannot be filled with food

Dus ga ik er nog maar eens voor. Doel: beperking van de inname van vetten en (vooral) suikers. Hoe? Met hulp, zo mogelijk. Want het schema heb ik. Maar het volgen, da's wat anders.

Mensen, help mij aub. Ik heb uw steun nodig.

Virginia is for lovers

They sell posters of girls washing cars
And unicorns and stars
And Guns N' Roses album covers
They've got most of the Barney DVDs
Coffe mugs and tees
That say Virginia is For Lovers
But it's not

De nieuwe Fountains of Wayne zat net in mijn hoofd toen het daar misliep. Geen prototypische Sunnydale dertien in een dozijn highschool deze keer, maar een campus. Het School Shootings Tour T-shirt bij mijn favoriete leverancier is "unavailable". Voor een update?

Keek enige dagen later door het raam en zag een evacuatieoefening, op onze de campus. En plots was de grap eraf. Had zelfs een enge droom.

Red bull & rilatine

Red Bull promo girls on campus! Met blikjes, die ze, zoals hun opgedragen was, openmaakten voor het overhandigen. Het toeval wou dat ik net een fles water leeg had en daardoor belandden 3 blikjes (van collega's) in de fles.
Yuck. Red Bull in een pet fles heeft heel wat weg van een urinestaal, met schuimkraag.
Experiment: ik besluit om na de lunch in plaats van straffe koffie Red Bull te drinken en om ermee te stoppen op het moment dat ik "iets" voel. Tenslotte heb ik ook 10 mg rilatine op.
Tussen 14u en 17u heb ik met kleine slokjes 75 ml Red Bull gedronken. Zonder ook maar één moment van agitatie. Ik was rustig en immens helder. En dat deed deugd. Tiens tiens.

Blaarmeersen in badpak

A first. En niet alleen voor dit jaar. Vandaag - aan de redderspost - echt op een badlaken in de zon gelegen. Goed ingesmeerd. En blijven liggen. Rustig zo. Het water was trouwens steenkoud.

Het resultaat van de 8 minuten lunges "voor de dames" is veeleer voelbaar dan zichtbaar. Ouch!

Maar kom, 't is een goed begin ;-)

Prestaties, frustraties en prioriteiten

Een week met stevig trainen afwisselen met een week niks, dat was het zowat de laatste maand. Het lijkt alsof mijn fysieke weerstand me verlaten heeft. Zelfs nu speelt de oorontsteking me nog parten. Ga ik dan - zoals vorig jaar - geen enkele sportieve prestatie neerzetten? Blijf ik dromen over lopen en fietsen en zwemmen? Frustraties, frustraties, frustraties: zo kom ik nergens. Zal ik mijn prioriteiten aanpassen? Eerst weer gezond worden voor ik erin vlieg? Veel keuze heb ik niet ...

Hooi

McSurly glimlacht en zegt: "Misschien neem je wel te veel hooi op je vork."
Néén, néén, je hebt het mis. Ik neem niet te veel hooi op mijn vork. Absoluut niet. Er dendert alleen een pikdorser door mijn brein.

Weer één van die kip-zonder-kop dagen vandaag. Ik kan niks doen, kan niet rusten en al zeker niet stilzitten. Doodop word ik ervan.

Penicilline

McSurly heeft me ziek verklaard. Antibiotica voorgeschreven. Blijkbaar loopt het niet zo'n vaart met mijn natural defences.

Mhhhh

Neus verstopt. Keelpijn. Oorontsteking.
Why?

My body says no

Pollenkoorts, snotkop en weer oorpijn.
Morgen terug werken ...

Slow motion

Raar. De laatste dagen lijkt het alsof ik in slow motion leef. Ik trek 's morgens op gang als een ouwe dieselmotor. En bij alles wat ik doe lijkt het alsof de tijd vliegt. Kijk, het is alweer een stuk in de nacht. En wat heb ik nu precies gedaan in het laatste anderhalf uur??? Niet veel, da's duidelijk.

Betula

Het gaat beter met mijn verkoudheid, dank u. Maar nu heb ik er een loopneus bij. Als ik eens goed nadenk ... sinds 1997 heb ik in het voorjaar geregeld last van een lopende neus en tranende ogen. Zeker als ik in de buurt van bomen vertoef. Blijkbaar zijn berkenpollen de oorzaak. 'k Heb er nog nooit wat aan gedaan, maar nu steekt het me echt tegen. Spinnen met een loopneus is niet lollig. Dikke huiloogjes ook niet. Bweh.

Rolls on, does not bounce

Stel je voor: een gymbal. De bal rolt nog probleemloos, maar kaatsen lukt niet meer: daarvoor moet ie aan de pomp.

Mensen: ik wil bouncen! Genoeg mentale energie en focus hebben.

Twaalf dagen recup is niet veel, merk ik.

Freckleface

Life can be sweet. Een heerlijk zonnetje. Buiten zwemmen in een verwarmd bad. Zoon en dochter krijgen een mooi kleurtje. Mama en papa, beiden lichtrosse melkwitte Kelten, staan weer vol sproetjes.

Jaja, ik let op. Weet ondertussen dat het beautyfarm jargon voor sproeten "pigmentvlekken" is. Ga de deur niet uit zonder dagcreme mét factor. Heb altijd een Sun Blocker Stift Factor 30 in mijn tas. Blijf echter jaloers op bruine mensen. Die geen lange mouwen aanmoeten als de zon echt heel hard schijnt.

Sibling rivalry

Neem een meisjes van 9 en een jongen van 6.
Zet ze samen zonder ouders. Observeer.
Ze zouden voor elkaar door het vuur gaan.
Zet ze samen mét ouders. En zie wat er dan gebeurt...
Zeer diepe zucht van beide ouders.

Weekendsafari

Het vakantiepark Beekse Bergen, ligt naast het Wilhelmina kanaal aan een meer genre Blaarmeersen, maar groter. Je kan er blokhutten en zo huren. 't Is niet ver van huis. En leuk, want je kan tijdens je verblijf gratis in een aantal parken binnen.
Zaterdag deden we de safari, met de wagen, de boot, de bus en voor de helft te voet. 's Avonds gingen we zwemmen in het parkbad en nadien genoten de kids van de "bonte avond" van de kinderanimatie. Zondag trokken we naar een mega tropisch zwemparadijs met super lange glijbanen en meer van dat fraais. Daarna huurden we een pedalo om op het meer te varen. En later verkenden we het strandje en de speeltuin. Maandag - het was weer heel zonnig - was het super kalm in het safaripark. We reden nog een rustig rond en wandelden door het stuk van het park dat we nog niet zagen.

Buiten gezwommen in de zon! Jachtluipaarden van heel dichtbij gezien! En er kwam een giraf aan ons autodak likken!

12 days

Twaalf dagen thuis. Het gevecht om mijn vrije tijd kan starten. Ik wil rusten, sporten en lummelen. Maar er zijn lijstjes. Met klusjes. En plannetjes. Zoals: de dozen vol administratieve rommel uitsorteren. De koer, het kot en de tuin opkuisen. Eindelijk dat verstelwerk doen (met de hand want de naaimachine is stuk). In de stad uitgebreid naar winkels gaan kijken. Lezen: kranten, tijdschriften, blogs, mails, boeken. Trainen op langdurige inspanningen, voor de stadsloop. Langsgaan bij de shrink, de tandarts (want een vulling kwijt), dermatoloog, osteopaat, kapper...
Dag 1, donderdag, was ik gewoon knocked out. Heb het grootste deel van de dag geslapen. Vrijdag was ik traagjes. 's Avonds vertrokken we voor een driedaagse met het hele gezin. En dinsdag en vandaag was ik thuis. Nog altijd even sloom. De trieste waarheid is dat ik omval. Leg me neer en ik slaap. Mijn moodtracker hou ik al lang niet meer bij. Ik heb geen moodswings. Daar heb ik de energie niet voor. ;-)

Waar zit de pauze knop?

Oma's videorecorder is stuk en ze is niet van plan om hem te vervangen. Dus deelt ze films uit. Op video.

Dochter kijkt verrukt naar een of andere romcom. Tot ze effe wil onderbreken. "Mama, waar is de pauze knop?", vraagt ze. En ik antwoord, uit de verte: "Die met de 2 streepjes". "Die is er niet ... ik zal em gewoon stilzetten."

En ik realiseer me pas de volgende ochtend dat een video geen pauzeknop heeft.
Het is een tape, kieken, iets sequentieels.

You selfish high-heeled pretentious brainless stupid cunt !

In het buitengaan van den escape checkte ik mijn mail en ving ik een conversatie op aan de balie. Niet dat ik alles kon horen, maar ik begreep in grove lijnen dat iemand aan een tankstation belaagd was en klappen had gekregen. Geen aangenaam verhaal dus. Een deelneemster aan het gesprek had er gelijk haar gedacht over: het was weer wat met die "makakken".

Huh? Ik stond verbouwereerd. Met die meid (blond, dun en very stylish) sta ik wekelijks onder de douche te kletsen. Niet dat ik ze ooit van enige intelligentie verdacht, maar zulk een plat racisme, je moet maar durven. Het slachtoffer zei onmiddellijk dat ze wel mocht oppassen met zulke uitspraken en publique. Wat me enigszins dubbelzinning overkwam.

Ik heb me niet gemoeid. Tenslotte stond ik in de verte te luisteren. Maar het hield me wel bezig op weg naar huis.

Hoe dom kan je zijn?

Mijn dochter is Berber.
Mijn vriendin Guinese.
Mijn buren Turks.

Racisme is ALTIJD achterlijk.

On Beauty

Het heeft me weken gekost, maar ik heb doorgezet. Want ik vond het een goed boek. Ben blij dat ik het uitlas, ondanks de concentratieperikelen en de overweldigende vermoeidheid.

Neen, ik wist niet waar dit boek over ging. De laatste jaren schuw ik recensies en boekbijlages, omdat ik er toch nauwelijks in slaag om fictie te lezen en die dingen me dan frustreren. Het was een cadeau, van zeer belezen een vriend die schitterende keuzes maakt. 'k Had enkel de flaptekst gelezen.

Waarom dit boek me zo lag? Euh. Wacht es. Eén: het is een academic novel. Ik heb een zwak voor de departementen van de L&W. Voor hun muffe bibliotheken en weirde docenten. Voor al wat Engels is. Twee: associaties, as usual. Ik googlede daarstraks "Forster" en "Austen"en kwam tot mijn verbazing bij Zadie Smith terecht. En kijk: hier zetten ze gewoon mijn favorieten Britten op een rijtje. "Jane Austen, E. M. Forster, and Virginia Woolf, and our contemporaries David Lodge and Zadie Smith". Het is dus geen toeval.

Voila, en nu op naar "Elementaire deeltjes". Da's de enige die we bij De Morgen bijnamen. (Ge kunt tegenwoordig geen gazet meer kopen of er zit wat bij. Ronduit ergerlijk, vind ik dat) En neen, ik weet begot niet waar het over gaat. Dat zal ik al lezend uitvinden. Ha!

Babyboom

Wat is dat toch de laatste tijd in Gent? Ok, ik las het al bij Lien en bij dimboo en in de krant. Maar het valt me meer en meer op. Ongeveer alle late twintigers en jonge dertigers die ik tegenkom zijn zwanger.

Incapacitated

Snotteren, hoesten, zweten en oorpijn. Te mottig om iets te doen. Slapen, rusten, lezen in bed. De kids zijn ook nog slapjes, ze hangen en lummelen wat. Tja, ik vrees dat dit de manier is om te genezen. Maar het steekt me tegen. Ik was zo veel van plan. En dat lukt allemaal niet.

Plus hoest

Ook dat nog: de hoest erbij. Zo een hoest waar je lijkt in te blijven.

Woensdag tijdens de rugby nog rond de vijver van de Blaarmeersen gejogd. De eerste looptraining, de nieuwe start. OK, 2,7 km is niet veel maar het ging moeiteloos, ondanks de verstopte neus. Ik was zowaar content van mezelf en besloot gelijk om de 10 km van Gent mee te lopen (als we tenminste geen feestje geven op Hemelvaart, want er zit er een in de pipeline). Van spinning is er niks in huis gekomen deze week. Gewoon goed doordoen, zoals vorige week, is blijkbaar niet geheel slim. Het lukt wel, maar ik genees niet. En dat moet eerst gebeuren. Snel.

Neen, ik ben niet naar het galabal in de Culture Club vannacht. Te snotterig en zo.

The ultimate sappy chick song

Héhé, associaties.
Dolly's Islands in the Stream
Bonnie Tyler's Total Eclipse of the Heart
Bandits!
Met Cate Blanchett, een van mijn favoriete actrices.
En Bruce. En Billy Bob. Hmmm. Billy Bob.
Moet em es opnieuw bekijken, die film ;-)))

Customize Tableless Portlets

Dat is wat ik nu aan het doen ben. Maar euh ... er liep net iets mis met het heropstarten van de server. Dus wacht ik. Sta ik eens recht. Zet ik de waterkoker aan voor een kop thee.

Aha. We zijn weer "up".

Wachtkamer

Daar zaten we dan, met ons drietjes, op maandagavond. En de lijst zat vol: je kon na ons geen plaatsje meer krijgen bij de dokter - of je kon blijven wachten tot 's avonds heel laat...

Dochter is ziek bij groottante. Met keel- en oorontsteking. Zoon snottert. Ik hoest en snuit en sleur me door de dag. Zolang je niks moet uitsteken is een zware verkoudheid draaglijk. Maar ik heb wel wat te doen zo ...

Dolly

Man, man, man. Het was van in 1978 geleden dat Dolly nog in deze contreien was. En ik moet zeggen: ze kan er wat van. Een echt showbeest.

Islands In The Stream is mijn all time favorite!

Heerlickheijd

Van Gent naar Zwolle voor Dolly Parton: moet kunnen. Maar dan wel in Dolly "leave no rhinestone unturned " stijl: dus mét overnachting in de Heerlickheijd van Ermelo, waar ik na een superbe ochtendlijke sauna- en zwembeurt en een kopieus ontbijt, nog effe fris-roze als een biggetje van een tijdschrift geniet.

Start to ...

De laatste dagen kijk ik onderweg van en naar het werk mijn ogen uit. Hordes lopers langs de Visserij. (Mensen, waarom lopen jullie in de stad met die smog?) Peletons fietsers op blinkende bikes, in vol ornaat.

En gisteren aan de Lidl een ware stormloop op de wielerspullen. Ik snapte al niet wat al die mannen (een paar in een pak, wat geheel vreemd aandeed) om 5 voor 9 voor de winkeldeur stonden te drummen, tot ze zich op de bakken vol fietscomputers, outfits, helmen, zadels en tassen stortten.

Oh ja, ik heb immens veel zin in buiten fietsen en buiten lopen en (buiten) zwemmen. In echt trainen. Voor een stadsloop of een koerske of zo. Of de Mont Ventoux. Maar wanneer ga ik dat doen?

That's the question!

Until my head explodes

Neen, het gaat niet goed met mij. Omdat de stress accumuleert en er momenteel zo goed als geen uitlaatkleppen zijn. Ik lijd aan en onder aandachtstekort.
Maar! Het gaat beter dan vroeger: ik ben gestopt met mezelf de schuld te geven. De adembenemende drukte in mijn hoofd is er gewoon, ik maak ze niet. En ik probeer veel minder om "grip" te krijgen op al die zaken die toch maar voorbijwaaien. Alleen slaag ik er niet in om hulp te vragen wanneer die nodig is. Jaja, ik hou mijn hoofd boven water. Dat doe ik al altijd. Maar spartelend, dat wel.

Snotkop

Al heel de week een snotkop. Gelijk de meeste kinderen, merk ik. Van wie zou ik die hebben? Van kusgrage zoon die al weken snottert, snuift, kucht, hoest en piept? Soms verga ik van medelijden als ik hem bezig zie en hoor. Het is zo'n beer van een kerel die nooit ziek genoeg is om thuis te blijven. Hij speelt buiten, zwemt, klimt, gaat rollerskaten en op rugbytraining alsof er niks aan de hand is.

Dramatiek

Zoon is van het expressieve soort. Dansen, zingen, rappen en van die coole moves maken. Ik kan er soms verwonderd naar zitten kijken. Van wie heeft hij dat?

Gisteren - in een ZEER boze bui - riep hij : "en gij, gij breekt mijn hart, gij fuck-you-bitch".

OK, het is niet wat je wilt horen van een 6-jarige. Maar de manier waarop! De dramatiek! Die gast moet toneelspelen, denk ik dan.

Fill in the blanks?

But that's all I recall
And when I woke up in the hall
I was alone and softly groaning
And I'd lost my keys and lost my phone

And I wondered what I did or said
That I might soon regret
It was the night I can't remember
With the girl I can't forget

Ga ik uitvinden waar mijn jas is? En hoe ik de hak van mijn dure Sergio Rossi's brak? Nu ik weer eten kan binnenhouden zie ik de absurditeit van de situatie in. Ik vrees alleen dat ik het nu wel verkorven zal hebben bij de sympathieke mede-sporters. Mensenlief, het is niet alsof ik regelmatig zo iets uitsteek hé!

Sunday!

Met zoon & dochter en vriendjes met hun ouders naar de opendeur van de diergeneeskunde. Want onze papa werkt daar! En ze kennen het daar! Cool!
De rondleiding begint zoals altijd bij de fertiliteitskliniek voor grote huisdieren. Ik weet wat er komt en zie de sommige bezoekers effe slikken bij de demonstratie van tools voor sperma-extractie en het de-keizersnee-bij-de-koe filmpje. Onze de basisschoolgangers vinden het allemaal even boeiend. Bloed en zo. En echte kalfjes en koeien en paarden. En super veel skeletten in het museum. Tegen dat we de hele faculteit rond zijn - en dat aan kindertempo, is het goed 3 uur later. Tijd om naar de Steiner-natuurmarkt te verkassen. Ook daar liepen we buurtbewoners en klasgenootjes op het lijf en wat het heerlijkst was, is dat de mama's toch effe met een koffietje buiten van de zon konden genieten.
Voila, het gebraad zit in de oven. Het gebroed komt straks naar binnen. Eten. Bad. Bed. En het weekend was plezant met dat lentezonnetje.

Eject

Een feestje! Oh wat had ik zin om uit te gaan. Om Djenab te zien en te kletsen. Om te dansen. Ik had er echt goesting in. Maar ik was overmoedig. Verkoos te negeren dat de combinatie medicijnen + alcohol erg onvoorspelbaar is. Sloeg vrolijk een paar glaasjes bubbly achteruit. En weet voor de rest niks meer. Blackout. Stom stom stom.

Hubby vroeg of ik al iemand belde om uit te vinden wat er gebeurd is. Maar daar wacht ik effe mee. Vandaag was ik van corvee met de kids. Ik hou me overeind, maar tot nog toe heb ik nog geen glas water binnengehouden.

Dorst. Drinken. Eject.

Rewind tot the early nineties

Toen ik nog voor deze firma werkte, waren mijn teamgenoten zeer vaak met public sector projecten bezig. Voor de rijkswacht, voor het onder tussen opgeheven ONL en ook voor justitie. 98% van de collega's van toen zijn ondertussen, net als ik, elders aan de slag. Ik kan me niet voorstellen, hoe het er nu is. Maar leuk zal het wel niet zijn, vrees ik.

Mismanaged anger and rage is the major cause of conflict in our personal and professional relationships.

At work, not zen

Ola pola, ik kom op het werk en ook hier zit het er bovenhands op. Heb al tegen 3 mensen geschreeuwd en het is nog geeneens middag! Way to go girl! Ik ben in topvorm. :-)-8

Ga me nog maar eens op mijn text sizing probleemkes in css smijten zie. Hihi, een zeer toepasselijke quote hier: if I was really zen I wouldn't write a stylesheet.

Anthony junior

Kind schop boekentas in de auto. "Eeej, bitch"
Moeder: "hela, zeg jij bitch tegen mij?"
Kind: "Maar nee, het was tegen mijn fucking boekentas!"

Zucht.

Go slayer go ! (Vampires beware)

Buffy's vampierenmes brengt verzamelaarster voor rechter

Caroline B. (39) uit Vlamertinge wou haar collectie rond Buffy the Vampire Slayer absoluut aanvullen met het 20 centimeter lange mes waarmee Buffy de vampieren te lijf gaat. Voor het mes met bijpassend voetstukje betaalde ze ongeveer 200 euro, maar ze heeft haar bestelling nooit gezien.
De douane nam het mes in beslag, en nu wordt de vrouw ook nog vervolgd voor de correctionele rechtbank van Ieper voor het invoeren van een verboden wapen.

meer ...

Vampiermes van Buffy is verboden wapen! De boete is niet mals.

Fat girls need love too

Dinsdagavond, Escape: 25' body coach, 60' spinning, douche-sauna-douche. En in het passeren eens op de weegschaal. Lap. Terug bij square one. Niet verwonderlijk, want de voorbije 14 dagen heb ik stress en energietekort met vreetbuien en snelle suikers bekampt.

Emo-eten: wat doe ik eraan? Feit is, dat ik er op mijn eentje niks van bak. Tja.

Lazy, stupid or crazy ?

Om mijn voorgaande entry wat kracht bij te zetten: de voorbije weken verschenen er een paar interessante artikels in Vacature. Op de redactieblog kan je reacties lezen...

• ADHD op het werk
• Hoe baanbrekend is een psychiatrisch verleden?

Anniversary

Neen, niet de Herald of Free Enterprise.

Eén jaar geleden nam ik een "spring break" in Sint Kamiel. En ik ben verdomde blij dat ik dat deed. Want nu wéét ik eindelijk dat het niet mijn schuld is, als ik weer al mijn energie opdoe aan "gewoon voortleven". Mensenlief, ik doe het meer dan gemiddeld goed. En deze blog gebruik ik veel te vaak om te klagen & zagen. Voila.

Slow

Very low on energy. Of beter: ik geraak geheel niet in gang de laatste dagen. Soms de hele dag niet. Soms pas na 18u. Soms al eens na de middag. Koffie helpt niet. Rilatine ook niet. Buiten lopen wel. Frisse lucht.

Maar ja, ge kunt mij moeilijk heel de dag op straat parkeren, hé. ;-)

Er zal wel een chemische reden voor zijn. Ik probeer om me er niet al te druk in te maken, maar dat valt niet mee. Het moet vooruit gaan, mijn leven, en dat doet het geheel niet. Ik val gewoon ter plekke omver. Ben moe, suf, sloom. En daardoor onuitstaanbaar.

Mocht ik slimmer zijn, ik zou er eerder over communiceren. Maar "het gaat niet" zeggen, gaat bij mij met een heleboel gruffiness gepaard. Ik wil niet slap zijn. It is so not me.

Ik ben een Starbuck, een Dernhelm, een Zoe, een Buffy. I kick ass. :-)

Maar nu even niet ;-)

Piss me off (a how to)

Agenda's, filofaxen, een pda, yahoo calendar, google calendar en stapels notaboekjes: al heel mijn leven voer ik een ongelijke strijd tegen de chaos in mijn hoofd. Lijstjes. Structuur. Houvast. Weten wat er me te doen staat. Waar en wanneer.

Je raadt het al: ik ben niet erg flexibel. Wanneer de planning niet in mijn handen ligt, doe ik niet moeilijk. Maar als het om afspraken gaat die ik maak, heb ik graag dat die gerespecteerd worden. Of dat ik tenminste verwittigd word wanneer iets anders dan voorzien eraan komt. Onnodige veranderingen in mijn dagstructuur leiden tot verwarring en (veel) stress.

Daarnet was het weer zo ver: geen spinning combo, maar een gewone les. Terwijl ik donderdag de gelegenheid tot combo achteloos aan mijn neus voorbij liet gaan. Kijk, daar wordt ik nu ambetant van. Verdomme.

It's a small world after all

Een goeie week tot nog toe, ondanks het dure fietswiel (met naafdynamo: 77,25 euro). Het is altijd fun om te merken hoe klein de wereld wel is als je mensen leert kennen. Werk, hobby, opleiding, leeftijd, gezin: en bingo! Plots begrijp je dat het niet echt toevallig is dat je iemand leuk vindt. Dat van die six degrees of separation klopt wel, denk ik.
Goh ja, we moeten eens een feestje geven, voor al onze vrienden en kennissen. De lente komt eraan, onze parkdeur gaat weer open ...

Fietswiel GEPIKT

Welke idioot heeft het voorwiel van mijn fiets gepikt? Op klaarlichte dag, gisterennamiddag tussen 14u30 en 17u, op St.Annaplein. Mijn fiets stond met 2 sloten vastgemaakt aan de paal van de parkeerbonnekesmachien, aan de kant van de Brabantdam, voor de hoorapparatenwinkel. Juist omdat ik hem daar vanuit het raam bij C. kon zien staan.

Bij de biobakker hebben ze niks gezien. De mensen die daar aan tafel zitten kijken er nochtans rechtstreeks op uit. ZAT U DAAR TOEVALLIG? ZAG U IETS?

Ja, we hebben aangifte gedaan bij de politie. Omdat dit echt alles slaat. Komaan zeg. Zal ik wel - altijd milieubewust - de auto op stal laten. Ik ben woest. Want het is onnozel, een fietswiel pikken omdat de fiets zelf erg goed vastgemaakt is.

kisS

Skinning is my part of the deal. Dag in dag uit ben ik met look & feel bezig. Van de portaalsite en van andere sites in ons domein. Voor de UGent huisstijl voor het web, kom je hoe dan ook bij mij terecht.

OK, fijn. In comes SAPportal. Of ik dat ook kan skinnen? Bah ja...

The Theme Editor is an easy-to-use user interface with which you can edit a fixed number of theme properties (such as the background color). The corresponding stylesheets are generated automatically and do not need to be edited directly. *

Och. Gewoon waarden invullen in kottekes. Right. Easy peasy.

...

OMG! Wat een gepruts en gefoefel! Grijs haar krijg ik er van!

Mensen: er zijn webrichtlijnen voor iets. Ook al heeft België geen wetten klaar, wij streven naar een heldere, toegankelijke user interface. Echt waar!

Bij deze wil ik een onkostennota indienen voor haarverf. Want als ik hieraan voortwerk gaat mijn look & feel naar de knoppen.

Morgen weer gezond!

Hé, had ik vorige week niet een hele week ontsuikerd? Inderdaad. Maar 'k ben niet echt een volhouder hé.

Chafed

Naar zee! Uitwaaien. Naar Sealife! Ik plande het wel, en het leek een leuk idee, maar het is me allemaal te veel, de drukte. Het broer-zus gedoe in de auto. Ook al zie ik ze doodgraag, ik verdraag het niet. Ik ben een schaafwonde waar continu zand in wordt gewreven. Krijg het benauwd. Wil weg. Weg van alles en iedereen.
Goed dat W. me voorstelde om Sealife te skippen. Heb 2 uur lang onafgebroken doelloos rondgelopen. Alleen.
Dochter is naar een vriendin logeren. En ik ging gewillig mee naar de MacDo. Junkfood brengt rust. En rust is wat ik nodig heb. Want ik ben heel helder, vol goeie invallen, maar ook rauw geïrriteerd van het minste.

Het gaat over hoor ...

BOAT? Kayak!

Zondagnamiddag op Flexpo: grooooote boten, mama! De beurs loopt naar zijn einde en de sfeer is ontspannen. Hubby (ex-zeescout) en zoon gaan als kenners aan boord van een aantal prachtstukken. Ze zien het allemaal wel zitten. Helemaal plezant wordt het als blijkt dat ze in de Waterfun hal niet lastig doen over de leeftijd. Zoon is wel geen 10, maar mag van alles uitproberen: beach badminton (er lag nogal wat strand!), roeien op een Concept II, waterskiën op een band en wakeboarden op een trampoline. Fun! En toen papa zag dat er met de kayak waar hij naar kwam kijken in een groot zwembad geprobeerd kon worden, schoven beiden aan voor een peddelbeurt met de Hobie Mirage Outfitter. Groot enthoesiasme. We hebben plaats voor een kayak! We wonen zo dicht bij de aanlegsteigers en als alle water open zal zijn ... Plus: zo'n kayak valt nog te betalen... (ik dacht eerlijk gezegd al eens aan een 'klassiek' tweedehands exemplaar, maar de mannen zien het groter) Ik geniet ervan, ze zijn beiden waterratten. Terwijl ik als de dood ben voor boten. Maar kom, ieder zijn ding. Dochter op een paard, zoon op het rugbyveld, mama op de fiets en papa in zijn peddelkayak?

Spring break

Ups & vooral downs de laatste weken. Niks welomschreven. Wat stress en wat gedoe, meer is er voor mij niet nodig. Maar kom, de krokusvakantie is begonnen.

Dochter is een weekend naar mijn Franstalig petekind. En ik had een energie opstoot: de spinning was a piece of cake, ik kon een halve kilo extra gewicht nemen en thuis ben ik aan het tuinieren geslagen. Potten uitkeren. Harken. Naar de Hubo om potgrond.

Om 18u met W. en zoon naar Komkommertijd. Lekker vegetarisch. En dan een lange "speel"wandeling door het stadscentrum.

Gisteren heb ik de tweede Gentblogt verjaardag geskipt. Oh ja, ik denk wel na over het feit dat ik "sociale contacten" moet onderhouden, maar in de praktijk slaag ik er niet in. Ik mis de Mindfulness en de DGT, maar nu ik weer meer werk is er gewoon geen tijd voor. Tja.

Vanavond, op onze wandeling mensen op een terras gezien. Zijn ze eigenlijk verdwenen dit jaar? Ik vrees van niet. Quite an inconvenient truth.

Hunkeren

Kijk nu, in de 09 las ik Luc z'n column en ik vond dat ie gelijk had, over dat hunkeren. Hoe meer je naar iets hunkert, hoe minder kans je hebt dat het bewaarheid wordt. Het lijkt wel de belangrijkste constante in mijn leven.

(VEEL) rust & (VEEL) aandacht: geef ze mij aub.

Anderzijds leerde ik recent: "het is zoals het is". We willen te veel en halen ons daardoor vreselijk veel stress op de nek.

Ja, er zijn zo van die dagen dat ik er liever niet bij ben.

De laatste uren van Herculaneum

"Als achttienjarige bezocht ik Pompeji en ik was meer dan geroerd. Hier lag een ander universum - een wereld van ver weg - opgegraven en opengelegd. Ik was heel even een Romeins meisje. Schreef erover in mijn dagboek toen."
Kat, Gent 2007

;-)

Broer, zus, schoonzus en ik maakten een uitstapje naar de tentoonstelling in Nijmegen. Veel van het illustratieve materiaal kwam uit de BBC film Pompeii: The last Day. Die er ook volcontinu werd gedraaid. Ik had em al gezien en dat hielp wel. Yip, het was de moeite.

McSurly?

Sinds kort is de donderdag mijn dag vrij. Nu ja, veeleer de boodschap, klus- en regeldag. Vandaag stond er ook een bezoekje aan de huisarts op het programma. En tot mijn verbazing kwam de Gentse McDreamy in een T-shirt met het woord SURLY op aanzetten. Kinda funny, vond ik. Want surly, dat is em echt niet.

Google to the rescue!

Ahaaaa! "Surly" is ook een fietsmerk. Vandaar *.

surly \SUR-lee\, adjective:
1. Ill-humored; churlish in manner or mood; sullen and gruff.
2. Menacing or threatening in appearance, as of weather conditions; ominous.

Concertloze avond

Héhé, hubby is thuis. Fijn. Het concertseizoen is anders gelijk goed op gang. Willy Nelson in A'dam, Isobel Campbell, 2 keer (!) Magic Numbers en Garland Jeffreys. En ja, ik vind de Magic Numbers ook super. Heb ze nu al héél veel gehoord en ja, het is precies mijn goesting.
Wat me ook boeit is de cd die hier naast me ligt. Niet omdat ik Benjy Ferree al ooit gehoord heb, maar omwille van de hoes. Weirde schilderij. Robin Hood? Het blijkt den Benjy zelf te zijn. Intriguing.

Whale tail

Ja merci. Je moet al in een ICT omgeving zitten om een opmerking als "zeg, wat een whale tail vandaag" naar uw kop te krijgen. Nerds, geeks & dorks rule. En hey, ik kan er best om lachen. ;-)

Lost in SkinSpace!

Frak. Zit al de hele tijd in rondjes te draaien. Omdat er een verschil is tussen onze authoring en display environment, moeten de inhoudsleveranciers over een preview functie beschikken. Om te zien hoe hun inbreng er op de "live" site zal uitzien. Switchen tussen authoring en display environment lukt fijn. Maar ik vind nergens een goeie uitleg om die preview-zoals-ik-hem-wil aan de praat te krijgen. Frak.

Deze hangt op de keukendeur in den S9

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij als geborenen in de 50-er/60-er jaren, nog leven? Volgens de theorieën anno 2004 zouden we toch al lang dood moeten zijn?

Wij zaten in auto's zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.
Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.
Bovenaan een trap was geen hekje; wie te ver ging kukelde naar beneden.
Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.
Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.
Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.
Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en je probeerde je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je. Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.
Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.
Brood stond stijf van conserveringsmiddelen, na twee weken was een Bums nog net zo vers als in de winkel.
Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.
Een kauwgom legde je 's avonds op het nachtkastje en stak je 's morgens weer in je mond.
Op school hadden ze maar één maat bank en met zo'n heerlijk gevaarlijke klep eraan. Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein.
Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.
We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd waar we waren en we hadden geen GSM mee!
Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjes verzamelplek.
Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.
Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.
We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.
Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisie's, computer of internet. Wij hadden vrienden!
De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen, en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast). Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.
We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon 'ongelukken' en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.
Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan een lieveheersbeestje op je jas knoopte.
Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.
We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; w ie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.
Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden.
De meester had altijd gelijk.
We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag.
Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!
Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!
Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie. Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen. Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.
Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid. We hebben moeten leren er mee om te gaan. Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen.
(bron onbekend)

OK, now me

Waar is mijn http://www.veertiger.be/?

(ga naar bed mens, morgen moet ge werken)

Fixkes

Yip. Het is Antwaarps. Maar ik hou ervan. Luister!

Sport en zo

Soms moet ne mens gewoon twee stevige spinninglessen na elkaar doen. Omdat het lijf dan zoveel energie nodig heeft, dat de geest er rustig(er) van wordt.

Een les Double Dutch en een les combo vandaag. De muziek luid. Onze drillinstructor roept erboven. En wij, wij fietsen. Hard. Met incrementele weerstand. Rechtop. Zittend. Freeze. Handen één. Handen twee. Handen drie. Handen vier. Zweet loopt in onze ogen en drupt op de grond.

Het tweede uur is altijd makkelijker dan het eerste. De spinning high geeft je het gevoel dat je kan blijven doorgaan.

Op het nieuwe lessenrooster zag ik meer spinning uren. Wat goed is, maar ook lastig. Ik ben een gewoontedier. Hou niet van verandering. Andere lesgevers, andere gewoontes. En daar ben ik niet voor. Stom hé. Maar kom, alles went ...

Christian Troy

Zap zap zap gisterenavond. En de avond ervoor ook. Het begin van alle films gemist, waardoor ik stukskes bekijk. Handig, die toggle toets! Punt is, dat ik na maanden van meerdere CSI's per week, steeds vaker op geziene afleveringen bots. En soms weet ik zelfs nog hoe ze liepen!

Gisteren, laat, botste ik op Nip/Tuck, waar ik graag es naar kijk. Geen zin om het te volgen: de plot turns zijn mij iets te onwaarschijnlijk. Maar kom, ik keek dus naar Christian Troy (zo heette de aflevering ook) en oh oh oh ik heb een zwak voor de charming, handsome and promiscuous plastic surgeon. Net 40 en nogal obsessief met zijn schoon lijf bezig is.

Ik hou wel van wat oppervlakkigheid. Correctie: ik hou erg veel van wat oppervlakkigheid.

Tell me what you don't like about yourself.... ;-))

Die lompe tandenfee toch!

Vorige week keek ik bij het tandenpoetsen naar zoons gebit. Om op te merken dat er al een nieuw tandje klaarzat. En dat die voortand toch wel héél los stond. Zoon - van geen kleintje vervaard - haalde gelijk de losse tand uit zijn mond. En spoelde vrolijk het bloed weg. FIER! De eerst melktand kwijt! Ik vond nog een klein doosje en de tand ging erin. Op een watje. Het doosje ging onder zijn hoofdkussen. Want de tandenfee zou een cent komen brengen, wist hij.
Enige uren later, nadat de tandenfee de klus had geklaard, kwam zoon half slapend en humeurig naar beneden. "Mama, ik hoorde voetstampen op de trap". Toen we terug in zijn kamer kwamen en de cent in het doosje vonden, wist hij het plots met zekerheid. "De tandenfee heeft mij wakker gemaakt. Want ze maakte véél lawaai."

AVEDA: holistisch en ayurvedisch

"Aha, een verwendag!", zei dochterlief.

En wat voor één. De Aveda Lifestyle Salon in de Schuttershofstraat in Antwerpen is top!

Blijkbaar liepen de Evita arrangementen vlot. Want er was veel volk. Maar ondanks de drukte, werden we bijna 4 uur lang met de beste zorgen omringd.

Ja, ik ben er voor, voor de holistische aanpak. Absoluut. Ik geloof in osteopatie, omdat het helpt. En ik heb ooit in een ver verleden wat introlessen ayurveda genoten. Vata, pitta en kapha: tell me about them ;-)

Na het invullen van een vragenlijstje bleken W. en ik een onevenwicht op het pitta vlak te vertonen. Dat vervolgens vakkundig werd weggemasseerd. Mocht ik véél geld hebben, dan nam ik Deborah, de masseuse, direct in dienst.

Mocht er een geur aan deze site kunnen plakken, dan koos ik die van de Shampure shampoo.

Hello Klippan

Van Ebay. En nu nog een hoes. Of een paar hoezen. Want ecru is niet direct geschikt met kids.
Wie heeft er een Klippan hoes op overschot? Wie gaat er nog voor woensdag naar IKEA? Het schijnt dat ze er nu liggen hebben voor 3 euro.

Accent

What American accent do you have? Your Result: The Northeast   Judging by how you talk you are probably from north Jersey, New York City, Connecticut or Rhode Island. Chances are, if you are from New York City (and not those other places) people would probably be able to tell if they actually heard you speak.
The Inland North
Philadelphia
The South
The Midland
Boston
North Central
The West
What American accent do you have? Quiz Created on GoToQuiz

Bye Bye Backamo

Met pijn in het hart heb ik vandaag afscheid genomen van mijn favoriete meubelstuk: de grote Ikea Backamo sofa. Waarom? Omdat de kids er doorgesprongen zijn. En we ondanks de poging tot reparatie er de laatste tijd af en toe doorzakten. En vorige week belde mijn broertje om te vragen of we geen tweedehandssalon wilden, want zijn buurman was aan het herinrichten. We hebben toegezegd. En een sjiek alcantara salon binnengehaald dat duidelijk geen kinderen heeft gezien.

De kids zijn nu groot genoeg. Gedaan met hoezen wassen na ijscreem en pipi incidenten. Ik zal mijn Backamo sofa missen.

Mochten er liefhebbers zijn: we hebben nog 1 volledig set hoezen (in ecru met vaag grijsgroen bloemetje) en 1 set voor de 6 rugkussens in kaki demin. Regelmatig gewassen, maar in goede staat. :-)

Bibberen?

foto bron onbekend

Dochter wou zondag naar de speeltuin op de Blaarmeersen. Pas toen we op de Watersportbaan kwamen viel mijn frank: al dat volk was er voor de bibberduik. Terwijl we parkeerden hoorden we het gejoel van de eerst groep. En daar zaten een aantal bekenden bij, zagen we later. Van het te water gaan van de tweede groep waren we wel getuige. Al bijeen was het een mooie zonnige middag met veel volk en veel plezier.

Vooruit

De "NIET FUNCTIONEREN IS GEEN SCHANDE" affiche heb ik onlangs van de deur gehaald. En kijk: de Vooruit heeft er al een nieuwe voorzien voor mij. Hihi.

Handig

foto: Pietel
Iedere keer ik er voorbij rijd, bedenk ik me dat ik eens een fototoestel moet meenemen. Bij deze: merci gentblogt. U maakt het leven makkelijker.

Wellness at home

Gisteren in "denaldi" tal van fleskes Biocura ingeslagen. En zo'n scrub/massage setje. Vandaag met mijn nieuwjaarsbon 50 euro aan Weleda spul aangeschaft.
W. en dochter zijn naar de Gorki theatertour première. Zoonlief en ik kozen voor het "wellness" moment. Een bad met lavendelgeur, dan een kwartiertje yoga en een rugmassage. Zoon zou dagelijks uren in bad zitten (mét 2 action mannen, hun dolfijn en de piraten eend). En yoga - meedoen met de DVD - vind ie leuk.
Nu hij slaapt, ga ik lekker aan de tweede DVD van seizoen 2 beginnen. Met een kanneke gemberthee bij. Voila.

Mission accomplished

Wishlist van hubby, voor de solden:

• een paar schoenen (zwarte, Geox) CHECK
• een broek (jeans) CHECK
• een nieuwe "beleidsmedewerkerstrui" (ter vervanging van een versleten rode O'Neill full zip hoodie)
  

Kijk es, dit is een leuk jasje - 'k ga 't effe aandoen
En zo kwam het dat de beleidsmedewerker een wollen geruite blazer met van die leren lapkes op de ellebogend aanschafte.
Oh - dat past wel goed op de diergeneeskunde ('t is helemaal James Herriott)
CHECK!

Friday night (loud, on repeat)

...
Look me up and down
I don't make a sound
There's a lesson that I want you to learn
And that's if you're gonna play with fire, then you're gonna get burned.

Don't try to test me 'cause you'll get a reaction
Another drink and I'm ready for action
I don't know who you think you are
But makin' people scared won't get you very far
...

Ja, ik ben erg into Lilly Allen these days ....

Muzikale taboes

Voor iemand die enkel in de auto naar de radio luistert (en meestal chauffeer ik 1 dag per week) , is de spinning combo hét moment om me uit te leven. Om ongehinderd Gwen Stefani en The Black Eyed Peas goed te vinden. Want die zie ik hoogstens efkes bij toeval op MTV/Jim/TMF wanneer ik zap. En neen, ze behoren niet tot het standaard aanbod thuis :-)

Spinnen is ook leerzaam, want ik ga geregeld googlen naar wat ik hoorde (vaak op basis van lyrics die blijven plakken). Vandaag kregen we weer 2 covers voorgeschoteld:

• It Must Be Love van Madness, vermoedelijk door Jasper Steverlinck
• Your Song van Elton John door iemand met dezelfde schlur als Dolly Parton

Your Song is absoluut corny. Maar wel een meezinger. Een waar ik plaatsvervangende schaamte bij ervaar. Help. Bijna zo erg als Phil Collins. Brrrrr. Of Borsato. Eeeek!!!! Deze week betrapte ik mezelf een paar keer op het aanheffen van "Vandaag is rooood".

Komt het nog wel goed met mij??? Wat denkt u?

Dames: trek iets flatterends aan

Waarschuwing
Bij dit weer inkopen in de auto laden op een parking houdt enige risico's in.
Zeker als u een wijde rok draagt.

The linkmaster

Als ik me goed voel, springen mijn gedachten van de hak op de tak. Miss associatie (that's me!) hyperlinkt zicht door het leven van alledag. Mijn grootste droom: in een bibliotheek werken. Nu ja, the innernet is close enough.
Ooit wou ik geschiedenis studeren, omdat ik dat zo verschrikkelijk leuk vond. En omdat ik enorm veel niet-relevante feiten kan opslaan (maar ook op slag kan vergeten waar ik heen aan het rijden ben als ik in de auto stap). Het werd Germaanse. Voor de taalkunde. Omdat ik anglofiel ben. En verzot ben op serendipity.

De collega's

(foto's E. Peeren)
Neen, ik was er niet bij om te feesten met Kerst en Nieuw. Maar dat wil niet zeggen dat ik mijn collega's geen warm hart toedraag ;-)

Busy

Meer dan anderhalf uur onderweg in Gent. Rondgereden: van het werk naar ijsbaan Kristallijn (waar de kids niet meer waren), naar de Jojo, naar de Lidl om wat sandwiches en drankjes voor het sporten, naar de Meersstraat voor de Rope Skipping, naar de Blaarmeersen voor de rugby. Ik wou daar wat ter ontspanning lopen, maar zoonlief had kapotte veters in zijn spikes en toen heb ik hem maar de mijne geschonken. En zonder veters kan ik echt niet lopen. Toen ik naar mijn iPod wou luisteren, bleek dat ook de nieuwste koptelefoon in huis maar aan één oor meer werkt. Shit. Dan maar wat stapmeditatie geprobeerd. Wat redelijk ging. Ik kon focussen op mijn stappen. Want halverwege de rondrij opdracht had ik rilatine genomen, omdat ik dacht aan de "tip" van mijn dokter. En ik moet zeggen dat het een slimme tip was. Autorijden met 3 babbelende kids erbij wordt me snel te veel. Het mag flauw lijken om daar medicijnen voor te nemen, maar dat is het niet. Mijn hele avond ziet er anders uit als ik niet over de rooie ga. En gij nu...

Gekooksel

Warm eten, dat zie ik weinig tijdens de werkweek. En nu ik weer meer uren presteer, ambeteert het me terug mateloos. In de States vind je overal Diet food delivered right to your door. Waarom niet hier?
Ik streef naar 5 maaltijden per dag, met ontbijt en avondmaal (brood in ons geval) thuis. De kids eten op school en in de Jojo, waar ze zeker voorzien worden van afdoende water en fruit, en waar het (grootkeuken)menu uitgebalanceerd zou moeten zijn. W. eet op het werk.
En ik? Ik hou niet van "boterhammen met wat bij". Dus doe ik 's morgens rap rap cornflakes (snelle suikers, gij kieken!). Yoghurt en fruit neem ik mee voor 2 tussendoortjes. s' Middags een sandwich (bweeeurk) met 1/2 l soep, boven mijn klavier. En 's avonds wéér brood. Duf. Duf. Duf.
En hoe komt dat? Omdat ik lui ben zeker? Of de tijd niet neem? Of de energie niet heb om erachter te lopen. Of liever werk dan eet. Pfft. Het zou zo simpel kunnen ...

Comorbiditeit

Onrust. Al van gisteren eigenlijk. Wiebelig. Springerig. Wakker.

Niet gezond genoeg om stevig te sporten, dus thuis, voor de lichtbak. Stephen Fry op Canvas. Wow: iemand die ronduit vertelt over zijn psychische aandoening. En duidelijk maakt dat er nog veel mee rondlopen. Chapeau. Wat me erg opviel is dat hij héél laat - op zijn 38 ste - en pas na een zware crisis te weten kwam wat er precies met hem aan de hand was, terwijl hij al van jongsaf aan met hulpverleners allerhande geconfronteerd werd. En al die tijd wist hij best dat er "iets" niet klopte. Shit zeg.

Super happy hypomane momenten waren (en zijn) mijn deel, waardoor ooit werd geopperd dat ik als "bipolair II" geklasseerd mocht worden. Maar volgens mij en het DSM-klassificatiesysteem, de bijbel van de medisch-biologische psychiatrie, loopt het niet zo'n vaart. ADHD is een gedragsstoornis en wordt gestuurd vanuit de "aanleg". Je wordt er mee geboren. En je leeft ermee. Als ik de getuigenissen uit de documentaire zie, realiseer ik me dat ik van geluk mag spreken. Het valt allemaal nog mee. En de comorbiditeit, die pak ik erbij zeker?

Keelpijn

Bah. Niet echt ziek, maar ook niet fit genoeg om te spinnen. Ik kruip maar es vroeg in bed.

Loot

De Sint, een jarige, Kerst en Nieuw in verschillende familiesessies: vier weken lang houdt voor de kinderen het cadeautjes krijgen nauwelijks op. Mama en papa krijgen natuurlijk ook wat - nadat ze zelf een pak cadeautjes hebben gekocht ;-)
Oh ik geef ECHT graag, maar ik vind kiezen voor anderen vreselijk moeilijk. Ik moet er echt lang op voorhand aan beginnen, met lijstjes en zo. En voor sommige mensen - juist die waar ik het dichtst bijsta - lukt het me nooit om tijdig een cadeau te voorzien.
Maar kom, de geschenken zijn gedeeld en tadaaa: solden. Nu is het mijn beurt! De kids hebben niks nodig Dochter heeft tegenwoordig een garderobe om u tegen te zeggen en het speelgoed in huis stapelt zich op. Ja, ik maak het hele jaar door een lijstjes. En met de solden probeer ik dan een evenwicht te vinden tussen wat-nodig-moet (de nieuwe lattebodems bijvoorbeeld) en de foliekes.
De buit tot nog toe bevalt me:

• uit Ikea een stapel solden en spullen uit de overschotbakken: veel serviesgoed plus glazen, 2 wc borstels, een etensbak voor Zazou, een tapijtje voor in de badkamer, 3 kussens, een lampekap, een leeslampje en nog één en ander...
• een paar schoenen (lage bruine Mary Janes)
• en nette zwarte broek van Joke Houbrechts
• een horloge van Everlast
• een - toegegeven - debiel gsm hangertje met roze strass waar ik niet aan kon weerstaan

Het valt best mee hoor, ik ben nog geen pakken geld kwijt. En ik heb nu toch geen tijd om te shoppen. Als ik al vrij neem, is het for family matters.

Influenza

Yip, man down. Zoon mottig.
Leve de vrouwen!

I am a Singstar

Voila, eindelijk de lyrics opgezocht ... en nu oefenen.

• Absolutely not
• I am not my hair

Met Papa Don't Preach haal ik al een mooie score.

IKEJAAAA!!!

Ik werk terug voltijds, en gebruik voorlopig mijn verlofdagen om aan een 80% te komen. Deze week liggen rugby, rope skipping, muziek- en bijlessen stil. Er is dus tijd voor een uitstap.

Oh heaven. Als alles goed gaat (met de zieken en zo) rijd ik vrijdag naar IKEA! Joepie!!!!

Maybe this year will be better than the last

OK, ik ben een Counting Crows fan. En "Maybe this year will be better than the last" (uit A Long December) is een frase die me aanspreekt. Maar dat ik als nieuwjaarswens al meerdere keren te horen kreeg "dat 2007 hopelijk beter wordt dan 2006", vind ik bevreemdend.

Batlock snapte blijkbaar dat het niet zo was. Begreep goed dat ik in 2006 zeer lang aanslepende dingen aangepakt heb en bezig geweest ben met het vinden van oplossingen. Kijk zie, ik ben er blij om. En zal nog blijer zijn met BSG season 2 morgen.

Wat minder is dat W. echte griep heeft. En ook zoonlief ligt in bed te slapen. Moe? Koorts? We zijn alvast niet gaan schaatsen of zwemmen vanmiddag.

Slim of snel?

Dr Phil's Voel je goed in je lijf heb ik al een paar keer doorgenomen. Goed boek. En nu ben ik Sonia Kimpen's Een leven lang slank zonder dieet aan het lezen. Beiden zijn gedragsgericht: je leert met je eetgedrag omgaan, in plaats van te diëten. Want diëten, dat heb ik eerlijk gezegd nog nooit langer dan 24 uur volgehouden. Impulscontrole, zie je. Niet echt mijn ding. ;-))) ADHD autoriteit Sandra Kooij legt het treffend uit: "De vreetbuien dienen vaak om onlustgevoelens en onrust te bestrijden of om de concentratie tijdelijk te verbeteren." Jaja, ik ken dat.

Mindfull met eten omgaan, dat lijkt me ook iets om te bekijken.

MAAR ... ANDERZIJDS... Zou ik doodgraag naar Physiomins willen. Waar ze je vertroetelen en laten crashen. Kilo's met een keer. Proteïnestuff. Het werkt. Snel. Bij vriendin C. is er al maanden 16 kilo af en ze gaat weer in de aanvalsfase.
En ik? Ik twijfel...

Nieuw! Jaar!

Vier keer gaan schaatsen, één keer gezwommen, met de kids of course. Alleen bij het klimmen in Bleau heb ik niet meegedaan. Mijn week vakantie zit erop. Morgen (euh vandaag al, zie ik) begint het werk met een receptie in de Aula.
Goeie voornemens? Euhm.
Mijn nieuwe (mindfulness en DGT-)vaardigheden goed benutten. Het leven voor de mensen rondom mij - en voor mezelf - draaglijker maken. En 15 kilo afvallen. Echt. Het moet. There's no way back. Aan al wie mij steunen wil ... ik heb jullie nodig!

Have a great one

kus kus kus!