Rugby moms

Het schooljaar is in gang: bij- en muzieklessen, dans en paardrijden vullen de vrije gaatjes. En op woensdag is er weer rugby. Met veel nieuwe probeerders. Hopelijk blijven ze voor de rest van het jaar. Het is gezelliger en handiger als we met meerdere "rugby moms" zijn.
Ik vul mijn dagen met administratieve klussen en lezen. Niet dat ik er ooit uit zal raken, uit de stapels, maar elk afgewerkt taakje is er toch één minder op de ellenlange lijst van dingen-waar-ik-niet-door-raak. Het lezen gaat meestal over ADHD. En ik maak me nogal boos, want uit alle serieuze lectuur blijkt dat ik echt meer "ondersteuning" kan gebruiken dan de occasionele doktersvisite. Punt is, dat ik nu net niet zo'n kei ben in het organiseren van hulp. DAAROM ging ik precies op zoek naar hulp. Zes maand geleden. Pfft.

Press play ...

Ochtendlijke scène: mama stopt de was in de wasmachine, doet het deurtje dicht en vult het zeepbakje met waspoeder. Zoon staat erop te kijken en vraagt: "Mag ik op play drukken?"

Slapen

Nog één keer slapen en de schoolvakantie zit erop. Het leven komt terug op gang. Ik zal weer mensen zien. September is een sociaal drukke maand. Veel cultuur. Veel feesten. Veel mensen. Ergens kijk ik ernaar uit. Maar dan ook weer niet. Pfft. Slapen. Dat moet ik doen.

Peuten

Het is zo ver: binnen een aantal weken "moet" ik terug aan het werk. In het licht van de voorbije maand heb ik daar zo mijn twijfels over. Want ik sla mezelf ternauwernood door de dag. Kan een hele hoop hulp en coaching gebruiken, als je 't mij vraagt. Maar kom, het moest ervan komen. En voor het zo ver is heb ik nog een afspraak met een nieuwe peut. Een Pesso-peut. De site doet me alvast gruwelen. Tjonge, tjonge, wat een moeilijkdoenerij.

Werk eraan! Nu!

Om de dip waar ik me sinds begin augustus in bevind enigszins te verhelpen, ben ik gisteren eindelijk naar de bib gestapt, om therapeutisch/informatief leesvoer.
Wat voel ik eigenlijk? en Emotioneel in balans bracht ik mee om de laatste DGT module wat uit te diepen. ADHD bij volwassenen en ADHD bij vrouwen zijn dan weer puur ter informatie.

Eigenlijk heel verwonderlijk dat ik - met het internet als mijn voornaamste levensruimte - tot voor kort ver weg bleef van sites en boeken over ADHD. Misschien leer ik nu pas aanvaarden dat "het" er is. En wat belangrijker is: leer ik nieuwe strategieën om het er in de toekomst iets beter van af te brengen. Want het is balen. I can tell.

Pride!

Hoera! Dochter (8) heeft deze morgen met vrucht de praktische proef voor het BLOSO wandelbrevet of A-brevet afgelegd. Vrij vlotjes eigenlijk. Maar toch stonden we - samen met alle andere ouders - te zweten en zenuwachtig te wezen bij de piste.

Wat dat nu precies voorstelt? Wel, om met een paard op de openbare weg te rijden moet je een A-brevet hebben EN 11 jaar oud zijn.

Een externe jury - van BLOSO - komt het examen afnemen. Er dient een rijproef en een springproef (!) afgelegd te worden in groep. En daarbij beoordeelt de examinator het contact met het paard, doorzitten, maken van overgangen, de verlichte zit, cavaletti in stap en draf, de eerste sprong, verzorging van het paard en het onderhoud van het harnachement.

Er is ook een schriftelijk examen over de theorie (kennis van paarden, kennis van het gebruik van de rijbaan, kennis van de hulpgeving, kennis van het verkeersreglement) maar daar mocht ze niet aan meedoen. Niet dat het niet gelukt zou zijn. Maar ze is te jong. Dus moet ze wachten.

update: foto's


Eerlijk gezegd kijkt ze al uit naar de praktische proef voor het B-brevet, die ze al twee keer zag afnemen en die - volgens wat ik zie - binnenkort ook binnen haar kunde zal vallen. Maar ze moet wachten, tot ze 11 is. Je mag ook niet autorijden op je veertiende hé.

Wij zijn fiere ouders. En 'haar' pony heet Pride.

Speaking of wishlists

Mood Alert and Make Me Happy Message Pads: hoe simpel kan het leven zijn?

Shoes are the cure for lots of things

Als het wat minder gaat, ga ik naar schoenen kijken. Niet dat ik er nodig heb. Er staan toch wel een 15-tal paar in de kast (schat ik, het kunnen er ook meer zijn :-) ) Kleren mogen gerust uit de H&M en de Mango komen. Maar schoenen: die moeten picco bello zijn. En liefst ook afgeprijsd. Want ik heb een dure smaak. Alberto Fermani (swoon), Sergio Rossi, Patrick Cox, Fornarina: daar heb ik al "footwear" van. Maar ik blijf dromen. En aan de rekken bij Bethsabee twijfelen. Is honderd euro veel voor een soldeke??

Bloated

Voel me de laatste dagen een beetje zo:

Total Recall

Ha, de laatste dagen besef ik terug goed waarom ik thuis ben. Distractibility & restlessness. Zap. Zap. Zap. September komt in zicht en de weekplanning voor ons vieren - ervan uitgaand dat ik terug aan het werk ben - verlamt me nu al. Ik maak lijstjes en werk er per dag - als het goed gaat - één punt van af. Zoals: de kleerkast van zoonlief uitsorteren. Schoenen kopen met dochter. Boodschappen doen (maar niet genoeg voor de hele week). Opruimen, koken, strijken: onoverkomelijke klussen. Het huis is een bende. En ik loop verdwaald in mijn leven. Surf op het net, maar weet niet waarheen. Zit uren op ebay naar rommel te staren. Blader honderd keer door hetzelfde tijdschrift en duid met een stift de leuke dingen aan. Weet niet wat doen. (Kan nergens aan beginnen.) Verveel me. (Kan me geen half uur aan een stuk bezighouden) Voel me erg geïsoleerd. Life sucks this way. Alles is zo fragmentarisch.
Zap. Zap. Zap. 's Avonds ouwe films op tv, die ik - tegelijk - volg. Total Recall. The Bone Collector. Enemy of the state. Eigenlijk kijk ik alleen nog de CSI's uit. En het valt me op dat ik tegenwoordig op reruns bots. Zoals die van vandaag. En hey: ik wist nog precies hoe het afliep!

Moon over Jackson

Het was al lang gepland dat ik met W mee zou gaan naar Jackson Browne op Lokerse Feesten. Maar ik had nooit gedacht dat hij voor mij ook een backstage armbandje zou kunnen regelen. En dat ik Jackson dus van héél dichtbij zou kunnen zien. Nog dichter dan de keren dat ik op de eerste rij van de Elisabethzaal zat, recht tegenover de man.
Tja: ik hou erg van zijn muziek. En het is ne schone jongen. Een pietje precies on stage: ook deze keer stonden er 13 gitaren klaar en zag zijn haar er zeer verzorgd uit. Ik vermoed dat de man ijdel is. En dat de baard een manier is om de tekenen des tijds te verdoezelen. Maar kom, ik was er ook om te luisteren, hé. En om met een permanent marker en twee cd-boekjes (Running on Empty en mijn favoriet I'm Alive) in aanslag, klaar te staan toen hij van het podium kwam.

"Mr Browne? ..."

En toen signeerde hij, zeer relaxed, beide hoesjes! (OMG, he's cute)

W stond enige meter verder en kon - door zijn Tom Petty T-shirt - Jackson tot een gesprekje verleiden. Plus het "gepersonaliseerd" signeren van nog 2 cd's.

Voor de rest: tijdens het eindeloze gefiedel van de Waterboys heb ik op het terrein rondgestruind. Naar mensen gekeken, Cola plaktattoo's verzameld en polaroid fotookes laten maken bij BASE. En backstage met Rob , de goformusic fotograaf van dienst en de verslaggever voor de Gentenaar gekletst.

What's been missing

Twee weken geen regelmatige, intensieve workout en ik zit op het randje van mijn verdraagzaamheid. Kom nu met niets af mensen: ik heb mijn best gedaan. De vakantie gevierd. Plonsen, spelen, koken, eten, drinken, lezen en luieren. Geen zware inspanningen.

Gevolg: Mijn conditie pijlsnel bergaf en mijn irritabiliteit schiet de hoogte in.

Gelieve kalm en stil te blijven in mijn nabijheid. Zoniet: zoek dekking.

Zucht

Het zou beter kunnen gaan. Te veel hooi op mijn vork gekregen sinds we weer thuis zijn. Maar kom, het is niet allemaal kommer en kwel: ik botste net op de DaVinci method (!!).

The ADHD gene affects the brain's relationship with dopamine. This difference causes one to crave stimulation just to feel alive. When you crave stimulation you are more likely to seek thrills, take risks, discover new ways to do things, be bolder, and have more charisma.

;-)

Trouble

Trouble op het werk - waar ik geheel niet ben maar waar mijn afwezigheid wel als argument wordt gebruikt.
Heel de nacht enge dromen. Ben al een paar nagels armer. En ook heel wat van de moed die ik opbouwde om terug aan het werk te gaan.
Zucht.

Trug

Het was warm op de Veluwe. Zéér warm! Maar door de bomen en de zwembaden hebben we niet echt afgezien.We hebben zeer veel gezwommen (allé, geplonsd), een huifkartocht en een 25 km lange fietstocht gemaakt. De kids hebben op een pony rondjes gereden en dochter heeft een rit gemaakt met een groep ruiters (ze was in de wolken). Alleen zoon zijn verjaardag - in dolfinarium Harderwijk - was nogal heet en zoon had het lastig. Thuisgekomen bleek hij een dubbele oorontsteking te hebben, maar zoals altijd is dat met een nutteloos doktersbezoek en een zestal suppo's over de voorbije dagen, weer geheel van de baan. De dokter zei me nog: "da is nen beer, hé." Voila, een paar foto's!

Allé uppe

Gentse Feesten en mijn dagen zijn voor het eerst in jaren terug vier-vijf uur opgeschoven. Opstaan tussen 10 en 12, niks uitsteken tot 15 - 16u en dan op stap. Met de kids. En dat gaat goed, want het ISTF zit hier ongeveer aan onze deur, dus kunnen we makkelijk voorstellingen meepikken. En zijn we ondertussen Bataclan habitués. De Sterkste Man! Slakken races! Het Lunapark! Zelf Armando en Benito werden aan het kritische oog van onze kids onderworpen. Papa was achteraf wat ongerust over de mogelijke effecten, maar zoon was geheel nuchter over het geziene. "Een meneer zonder armen en een klein meneertje. Maar die mevrouw met de baard was niet echt." Voila, en nu nog denken dat ge er kleuters kunt opleggen in een freakshow!

Yummy nieuw festivalletje!

Ben je ook een fan van El Negocito op de Brabantdam? Dan moet je zeker langs op hun A Ultima Hora festival, op de koer van de schoolgebouwen op de Bisdomkaai (schuin over "groot" St-Bavo op de Reep en vlakbij de Beestenmarkt) Hier is de muziek live, het eten erg lekker en de prijzen OK. En er zit er echte alcohol in de cocktails, die in een glas geserveerd worden. Een verademing na het ijswater in plastic op Polé Polé.

Allen daarheen! Zeg het voort!

Het lijkt erop dat de feesten "onze" kant op schuiven. Van de Bisdomkaai over Boomtown en Au Bain (in de Van Eyck), naar het Spaanskasteelplein, St Baafsdorp en Bataclan. My Baudelo days are over. Tiens.

Nen ezel vergoa an zijn puuten

Het houdt niet op dit jaar: als ik bij dit weer twee kilometer stap heb ik schroeiplekken en blaren op mijn voeten. En het is niet zo dat ik de laatste weken ook maar één keer fancy shoes aan had. Neen, na de Birkenstock sandalen en de Havaianas, ben ik nu ook in het bezit van een paar Crocs. (Dank u W!) en ik wissel deze paren geregeld af, in de hoop de Feesten rechtopstaand door te komen. OK, ik zou ook sneakers met steunzolen en kousen kunnen dragen, maar dat is me te warm. En geen zicht onder een rok of bermuda. Misschien moet ik eens naar de podoloog. Want zo kan het niet meer. Of zal ik MBTs aanschaffen? Hmmm.

Veertig

Dinsdagavond zat ik in zak en as. Eenzaam en onbegrepen. Het viel me dubbel en dik op dat we dit jaar zeer weinig bekenden tegenkomen en dat zo goed als niemand met me praat. En die hitte, ik kan er niet zo best tegen. De voorspellingen waren niet mis.

Woensdag wordt het wellicht de warmste dag van het jaar. De temperaturen zullen in het hele land tot vlot boven de 30 graden ...

Maar kom, het is gevierd. Op de Gentse Feesten, met W. Niks al te wild. Maar wel fun.

Bij het passeren aan een thermometerbord, merkte dochter op dat het veertig graden was omdat mama veertig werd. Yip, het was HEET. De regen 's nachts was meer dan welkom.

Feesten

Een beetje te heet naar mijn zin, en onze feeststemming lijdt eronder. Gisteren zijn we - met uitgeruste kids - pas om 20u vertrokken op onze dagelijkse tocht door de feesten. Naar Polé Polé, naar de Kammerstraat, naar het Baudelopark en dan naar Bataclan. Die om middernacht sloot. Een douche later lagen we allemaal in bed. Tot 10 uur vanochtend. Toch fijn dat ze groter worden en uitslapen!

Overdag is het echt te heet om op stap te gaan. We schuiven de dag dus wat op. Momenteel zijn de kids met papa naar "Cars" in Decascoop (allé, Kinepolis). Daar schijnt het overdag nog te doen te zijn. (Er is wel geen airconditioning en de verluchting maakt te veel lawaai om aan te zetten tijdens de film, wisten ze daar te melden.)

Morgen ben ik jarig. En zoals te verwachten was, heb ik niks gepland. OK, de kids gaan bij opa overnachten, maar voor de rest: I have no idea. Het is te warm om te denken. En op sociaal gebied, ben ik nog steeds een ramp. Mensen uitnodigen voor een drink? Telefoneren? SMSen? Euh ... Laat maar. Het lukt me niet ;-)

Jump!

Yep. We waren er, in het kielzog van W. die sprong. Zoveel volk. Zoveel blog- en andere bekenden. Mijn foto's-uit-de-verte komen er straks aan. Op Gentblogt staan er ook heel wat.
Het was plezant. En fijn dat we met ons vieren nu fietstochtjes kunnen maken. Zoonlief heeft chance met de feesten: hij kan - nu er weinig verkeer is - met ons mee op straat fietsen. Om te oefenen voor september. In afwachting van zijn verjaardagscadeau.

Boerderijkamp

That's why ...

Er liepen de laatste dagen een paar mails binnen van mensen die zich afvroegen of alles goed met me was. Wel euh, het ging meer dan goed. De kinds waren een week op boerderijkamp en Wim had vrij. We zijn veel samen op stap geweest, overal een beetje. Dus waren niet thuis bij de computer. Dus werd er niet geblogd of gemaild. Toch niet door mij.

Ondertussen zijn de kids weer thuis en hebben we gezamelijk de feesten - waar ze naar aftelden - ingezet. Effe naar de stoet geweest en dan wat rondgehangen in het Baudelopark waar ook de halve school te vinden was. Een kalm begin. Het kamp zat nog wat in de kleren ;-)

Ik kan niet beloven dat er de komende veel geblogd zal worden. Met de "Big 4-0" in het vooruitzicht neem ik de dagen zoals ze komen. We zien wel.

Fun will be had for sure ;-))) Deze middag springt mijn wederhelft alvast in de Coupure.

Verscheurd

In de kinderkliniek van het UZ hing deze poster op de deur. Zeer confronterend. Ok, ik slik tegenwoordig braaf mijn rilatine. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet meer weet hoe het hiervoor was. En dat ik niet geregeld vloek op al die jaren waarin ik beestig veel energie stak in het omgaan met de storm in mijn kop. Triest, vind ik het. Er is geen ander woord voor.

Onbehandeld en niet begeleid is ADHD een verscheurende aandoening, voor kinderen én volwassenen.

Proficiat Jessie

Daarnet een telefoontje van mijn broertje Pieter om te zeggen dat zijn vriendin geslaagd is in haar tweede jaar filologie (de vroegere tweede kan). Hoera. Maanden vakantie voor Jessie. Zou ze naar een after proclamatiefuif gaan?

In gedachten sta ik in het verleden; in de Kortrijksepoortstraat vroeg in de morgen blootvoets, met een stuk in mijn voeten en mijn hoge framboosroze pumps in de hand. Life can be sweet als ge er door zijt in eerste zit ...

Nochnoy Dozor

Ofte Night Watch: een leuke film.

LOL: Yegor zit naar "Buffy vs. Dracula" te kijken. Hihi. En ook het TL lichtzwaard is erg grappig. :-):-):-)

Cooking

Drie gezinsleden meteen +25 BMI: we gaan er wat aan doen.

Beter eten impliceert ook vaker zelf koken. Dat had B blijkbaar ook begrepen, toen hij me gisteren zijn pas aangeschafte kookboek toonde.

Kookboeken: ik heb er genoeg. Maar of ik "goed" kan koken, da's iets anders. Ik heb het in ieder geval niet thuis geleerd. (Mijn moeder bakte steevast de plastic velletjes tussen de hamburgers mee in de pan!)

Kunde, concentratie en tijd: alle 3 nodig om een goeie maaltijd te serveren. De kunde komt uit boekskes. De concentratie, tja, da's niet mijn beste ding. En tijd, daar heb ik nooit genoeg van. Daarom kook ik niet graag: meestal heb ik honger als ik eraan begin en dan duurt het te lang. En het resultaat is zo weer verdwenen: Loudon's "Dinner finished in 10 minutes flat" is een gekend gegeven.

Tafelen zonder knoeien, schrokken of ruzie maken. Het gebeurt soms. Maar het blijft een opgave, met kids ;-)

Too hot

Verschuil me in huis met het rolluik naar beneden. Moe. Zo moe.

Fortunate

Het is stil online

Geen mails, weinig feeds: iedereen zat vast buiten vandaag.

Gisteren te laat gaan slapen en deze ochtend tijdens de spinning combo was ik slaperig (!). En thuis zag ik af. Omdat zoonlief buiten liep durfde ik niet in bed gaan liggen, dus bleef ik op de koer, in de hitte, ongemakkelijk rondhangen tot hij binnenkwam voor een pauze. Siesta was the only thing on my mind. Voor mij hoeft het echt niet zo warm.

Mo gow zeg!

Ik sta op de foto op een andere site: in het midden ziet ge mijn rug, en hier neem ik de hoofdprijs in ontvangst. Lacheu!!!

Op de weide

Hubby zit op Werchter. En ik volg zijn verslaggeving online: A Brand, The Kooks, Clap Your Hands Say Yeah en Sean Paul tot nog toe. En straks: Pete en Roger, oftewel: The Who. Die hij voor het eerst gaat zien. En waar hij al weken (wat zeg ik: maanden) naar uitkijkt.
En morgen John Fogerty in het Sportpaleis. En zondag weer Werchter. En maandag Dylan in Lille.
It's a rockin' life!

Pets!

Oeps. De knoop van mijn broek is eraf gesprongen. Hey, wacht es: ik heb nu 2 stretchjeansen waarvan de rits knapte, 2 broeken met knoopgulp die ik herstelde, en nu weer twee waar ik de knoop of het haakje weer mag aanzetten. Buikvet: het zit in mijn genen en het is ongezond. En ik HAAT het.

"Een buikje is kwalijker voor het hart dan overgewicht dat over het hele lichaam verspreid zit." Jaja. Zucht. Het is niet dat ik niet sport hé.

Morgen begin de vakantie officieel. Ga ik me aan mijn goede voornemens houden en er nu echt eens iets aan doen, aan mijn de pan uit swingend gewicht?

Wie steunt er mij?

(nee, dat ben ik niet, op de foto)

Brain sex

via i.

Your Brain is 47% Female, 53% Male

Your brain is a healthy mix of male and female You are both sensitive and savvy Rational and reasonable, you tend to keep level headed But you also tend to wear your heart on your sleeve

What Gender Is Your Brain?

Boiing!!!

Voor ik met mijn hoofd op het klavier klets en niet meer rechtkom: heeft u er een idee van hoe ver het stappen is van het station van Knokke naar het Zwin?

Wel, dat deden we vandaag, heen en terug. Ik op flipflops. Met het derde leerjaar. En in het Zwin was er een geleide natuurwandeling! My god, ik ben op. Schroeiplekken. Een grote insectebeet. Gruwelijke blaren (bovenop de genezende blaren). Pijn!!! Had ik dat op voorhand geweten, ik had loopschoenen aangedaan. Voor de rest heb ik goed gesmeerd en ben ik niet verbrand. En da's al veel op zich. Ik denk dat ik nu nog een frietje eet en dan crash. Want morgen op de laatste schooldag is er een "Het Beste van Jezelf" show waar ik heen mag. Yay! :-))

Oudercontact

Subiet. Moet me nog snel douchen, en dan erheen. Naar de leraar van dochterlief. Nu ja, het zal wel goed zijn denk ik. En morgen ga ik mee op klasuitstap naar het Zwin. En vrijdag is het vrij podium tot de middag. En dan: grote vakantie. Ik kan het gevoel uit de lagere school zo weer bovenhalen: het begin van een zee aan tijd waar geen einde aan lijkt te komen.

Pollen (again)

Daarom dus was er geen spinning vorige donderdag. "Pol" heeft last van pollen. Het schijnt erg te zijn dit jaar. Ja, het zal wel geen lol zijn als je dag en nacht last hebt.

The Lion, the Witch and the Wardrobe

Gisteren bracht B. Elf Fantasy voor me mee en ondertussen keek ik de vers aangeschafte Narnia DVD uit. Iedereen die mijn passie voor special effects en wardrobes kent, weet dat ik gelijk naar Narnia stuff ben gaan zoeken. Leve Weta Workshop! En yippie: al één Narnia costume site gevonden! En nog één via alleycatscratch. Leve Cat Devereaux! Ik krijg nooit genoeg van wat zij daar verzamelt. En leve de Internet Media Costume Resource!

Misschien moet ik toch maar eens beter leren handwerken. Bah ja. Tegen F.A.C.T.S., neen?

Life sucks

Neem het aan van mij.

Levenslessen

Note to self:

Als ge genoeg slaapt, geregeld en gezond eet en drinkt en uw rilatine op het juist moment inneemt, dan komt ge dat niet tegen, van die rotdagen als vandaag.

Sloten koffie, toasts met confituur en pottekes yoghurt mét suiker zorgen voor een onbestemd onbehagen. 't Is maar dat ge het weet.

Gezien

The Grudge met Sarah Michelle Gellar. Nogal Blair Witch Project-achtig, vind ik. Dreiging en zo. Niet mijn soort van horror. Ik heb het graag wat grafischer. Zoals in CSI NY gisteren. Zeg nu zelf, een flits van de restanten van een man die door een tijger is opgevreten op de "slab". Eew! Dat blijft effe op het netvlies plakken. Ja, ik ben meer te vinden voor Jaws en zo.

Gatver (2)

"New Age Step" WTF is dat nu weer? Aha: het is traag steppen, op rustige muziek. De eerste tien minuten zijn wel leuk. Geen van dat "step op luide beats, tot je erbij neervalt" gedoe waar Fabrice in uitblinkt. Fijn, ik voel het in mijn benen: deze spieren train ik duidelijk onvoldoende. Maar dan gaat de juf van dienst over tot een choreografie: we moeten over de step springen en draaien en ik wil wel en ik snap wel wat ze beoogt maar mijn coördinatie reikt niet zo ver. Ik step dus ietwat ontstemd verder en probeer door te doen ondanks mijn geklungel. Maar het gelijkt er niet op. Ik kan dat niet. Waarom mag ik niet gewoon een uur rechtoe rechtaan op en neer stappen? Da's vast ook wel efficiënt voor de kuiten en de bips.
Gelukkig duikt Friedle op met de boodschap dat ze muziek nodig heeft voor het spinnen. Zo rap als kijken laat ik mijn step in de steek en ga ik mijn spds aantrekken. En ik pak gelijk een van de testfietsen. De fiets zit lekker - een zacht breed zadel - en trapt ook goed, maar het stuur wiebelt en de hele zaak maakt lawaai. Zo erg dat ik op een zeker moment geen weerstand meer bij durf te draaien. Tja, als één nieuwe fiets al zo hard kreunt, wil ik me liever geen zaal vol intensief gebruikte bikes voorstellen. En er is ook iets raars aan: om weerstand bij te draaien, moet je in de "foute" richting draaien. Very confusing!
Na een goed half uur stevig doorfietsen, besluit ik om naar de trilplaat te gaan voor de krachttraining. Zweten!
Daarna een frisse douche en 2 saunagangen en ik kan er weer tegen. Wow. Deze week heb ik al hard gefietst. Misschien moet ik weer wat afwisselen, met andere lessen en met buiten lopen. Tegen de eentonigheid. Maar anderzijds: ik spin zo graag ;-). Voor mij mag er elke dag een combo zijn. En nu maar hopen dat Paul niet ziek blijft.

Gatver (1)

Wat krijgen we nu? Geen spinning want Paul is ZIEK. Tja. Dan maar eens zien wat die New Age Step voorstelt.

28 days

Na Meet Joe Black dé film die ik in de laatste jaren toch steeds opnieuw bekijk als ie op de buis komt.
* Viggo!
* Loudon Wainwright!
* Steve Buscemi!
* Alan Tudyk!
Verslaafden ondereen...

Big fun. Net als Revenge gisteren. Ow, de Kevin Costner in zijn jonge jaren! Deze keer niet op de achterbank maar in de driver's seat. ;-)

De laatste loodjes

Einde van het schooljaar: de agenda loopt vol met oudercontacten, sleepovers, feestjes, optredens en braderijen. We ruimen op voor de vakantie. De oude fietsen zijn gewassen en we kijken uit naar een nieuwe, liefst één met vlammen.
Het terras is ebaygewijs voorzien van teak stoelen en opa heeft de tuin grondig aangepakt, zodat we weer wat zonlicht zien.
De kids zijn - typisch voor dit moment van het jaar - doodop maar tegelijk erg actief. 's Avonds spelen ze (roller!)basket op de koer. Zoon droomt van hockeypucks en van surfen. Nog 10 dagen en het is vakantie.

Dagkliniek

Zoonlief z'n oren zijn "genezen". Trommelvliezen voorzien van diabolo's en poliepen uit de neus gehaald. Onder volledige verdoving. Dat aspect was nogal eng voor mij en W. Heb bijna de hele dag in de kliniek gezeten. Zoon was kalm en flink. Zag het als een "belevenis". Met wat pijn, maar ook véél ijsjes. En twee nieuwe waterpistolen en de DVD van Shark Tale. Zoon maalt niet om pijn. En wij zijn blij dat alles goed verliep.

Avoid avoidance

We zijn nog niet op die bladzijde waar er staat: "vermijd vermijding". Maar ik dacht er deze middag aan, toen ik een bende collega's ontwaardde. Niet dat ik panikeerde, maar ik kon er evenmin mee om. Ben sinds begin maart niet meer op het werk geweest en heb alle contacten - dus ook dit, zorgvuldig vermeden.

Voor de rest een schitterend weekend. Deze ochtend zowaar 1 km schoolslag gezwommen (als ik mijn baantjes goed geteld heb). Met A.P.E. gloves. Goed voor de armspieren doch niet bevorderlijk voor een correcte zwemtechniek. Volgende keer zonder dus.

Buy them Tomahawks!

We zijn het al gewoon op zaterdagochtend: een goeie spinning combo om de dag te starten. Derde keer dat ik de Tomahawk bereed. Fantastische bike! Aarzel niet Walter: dit is em, de nieuwe spinning bike. Want de ouwe zijn aan vervanging toe, en dit is het model dat alle testers zien zitten. Een fiets die zoveel beter instelbaar is! Die "voelt" als een gewone fiets - met een ketting. Als ik nu op een van de ouwe bikes rijd, merk ik pas hoe "raar" ik zit.

Voor de rest ben ik in de buurt aan het komen van wat ik vroeger tilde. Ik heb geen idee hoeveel de bar weegt, maar er zit tegenwoordig 3,5 kilo op, nu OOK voor de biceps oefeningen. I've come a long way. Hop naar de 4 kilo. En wie denk dat ik nu bodybuildersproporties heb, moet ik teleurstellen. Daarvoor train ik lang niet vaak genoeg. Mijn volume bestaat niet uit spieren. Tja, we zijn weer bij puntje 2, niet.

These days I'm a winner

Gisteren op uitnodiging naar een "Wellness Event" in het SMAK. Helemaal alleen. Had geen 20 cent bij (!) en was te laat / te lui om nog langs de bancontact te gaan. Maar ik profiteerde van 1 glas champagne bij het binnenkomen, een hot stone massage, een glas champagne van een vriendelijke zaalwacht die me met een leeg glas zag staan, een manicure beurt en de hoofdprijs van de tombola: een grijze design pouf van Quinze en Milan! Vervolgens nog een verwenpakket (staaltjes van producjses en een blikje Tao) in het naar huis keren. De pouf moest ik vandaag ophalen want ik was met de fiets. Ze zullen mij nog weerzien, bij bodybasics. :-))))
I'm a winner, no?

Levensbeheersing

Vorige woensdag was dit het onder werp van de DGT training. Kopiëren en op de frigo plakken mensen: het volgende geldt voor iedereen!

Levensbeheersing is het verminderen van emotionele kwetsbaarheid. Hoe beter je lichamelijke verzorging, hoe minder emotioneel kwetsbaar je bent.

1) Het is belangrijk dat je lichamelijke kwalen behandelt.
2) Zorg voor een evenwichtig eetpatroon.
3) Vermijd stemmingsveranderende middelen zoals alcohol en drugs.
4) Zorg voor een evenwichtig slaappatroon.
5) Doe aan beweging.
6) Bouw beheersing op (als je alleen dingen doet die je al makkelijk kunt, vergroot dat je beheersing niet)

Voor zover ik zie heb ik vooral - en zware - problemen met puntje 2. Bij al de rest kan ik slechts bevestigend knikken.

Car boot sale

Ben nu ik thuis ben met succes spullen aan het opruimen. Brol moet weg, en wat kan dienen wordt tweedehands aangeboden. Ben al een leren jekker, een pak kinderkleding en een lessenaar armer. Omdat ik mensen aansprak. Maar ik slaag er niet in om er werk van de maken om alles te fotograferen, te wegen en op ebay te zetten. Terwijl er nog prachtstukken op een nieuwe eigenaar wachten ;-)

Als deze design ipod in ear headphones die na een eerste test in de kast bleven liggen. Ik maak de oortjes schoon en de prijs is overeen te komen.

En misschien zet ik es wat foto's op Flickr. Reuse, reduce, recycle reject: mijn motto verdient wat meer praktijk!

(Almost) cut my hair

Het is af. Zijn haar. Want hij wou het. En hij heeft het geregeld met Martine.
Vorige vrijdag kwam hij thuis met de boodschap dat zijn haar af moest. Want "ze" hadden gelachen en gezegd dat hij een meisje was. De "Tom Petty" look waar hij al maanden naar streefde, moest eraan geloven. Want zijn haar kon al in zijn mond (de maatstaf voor "lang" haar), maar hij wilde niet meer uitgelachen worden. Tja.
Zondag probeerde ik hem te paaien. Liet zijn veel te lange frou frou recht afknippen. Zodat hij weer zag. Want er gel insmeren en het opzij kammen bleek niet haalbaar voor mijn vijfjarige. Maar het was niet genoeg. En hij was al bij Martine - een parkbuurvrouw die ooit voor kapster leerde - geweest om af te spreken.
En plots stond ie daar, dinsdagavond: hij was gaan spelen in het park en kwam terug met een korte coupe en een handvol wit haar. W. was licht in shock: we hadden inderdaad niks geregeld. Maar hij wel hoor, met zijn zus. En hij was content.
En mama? Die stopte de witte haren in een potje. En zag dat het goed was. Hij ziet er knap uit. Wat meer asblond nu, zonder de witte plukken.

Ja, mijn kinderen zitten op een methodeschool en nemen zelf initiatief. ;-)

Blankenberge

Heb ik energie te veel? Euh... neen.
Feit is dat ik me, ondanks de angstige twijfels maandagnacht, op dinsdag toch flink genoeg voelde om de "dag aan zee" aan te vatten. De spullen lagen van tevoren klaar, het lunchpakket werd met vereende krachten gesmeerd en toen de jarige Diede belde, waren we paraat. Met onze bende (twee mama's en vier kids) stapten we naar het Dampoortstation. Op naar Blankenberge. Omdat dat gewoon makkelijk is: het station ligt dichtbij de dijk.
En het werd een meevaller. Ok, het was bewolkt voor 14u, en er lagen veel kwallen. Maar daar trokken ze zich niet te veel van aan. Zoonlief heeft meer dan een uur in de branding gespeeld. In zijn zwembroek. Terwijl de andere 3 een trui of jas boven hun (opgerolde) broek aanhadden.
Zoon wil tegenwoordig "surfer" worden. Hij heeft er de looks voor, met zijn wit haar en mooi bruinend vel. En hij heeft het nooit koud. Op den duur werd ik toch ongerust want voor ons was het toch erg frisjes. Maar neen: geen klappertanden, noch blauwe lippen. Ik zie hem later een expeditie Robinson winnen. Survival. Dat is wel zijn ding.
De zon kwam er later door. Ze hebben met de gocarts gereden, de Pier afgewandeld en een ijsje gegeten. Met uitzondering van dochter, die wou een worstebroodje. En op de heel erg volle trein naar huis speelden ze kaartspelletjes.

En thuis had W. de all time favorite "drie lagen" klaargemaakt. Allemaal samen aan tafel op onze koer. De spinning 's avonds heb ik geskipt. Ik sliep al.

Feestjes en afterdrinks

Het pinksterweekend was fijn en zeker actief, toch naar mijn huidige normen. Het begon met een stevige spinning combo, en vervolgens was ik even kinderloos: zoon bij vriendjes, dochter op een feestje. En hubby? Tja, die zat op Pinkpop, natuurlijk. Heb wat boodschapkes gedaan en met een mede-moeder in het Baudelo park op een bankje bij de speeltuin zitten kletsen. Daarna de kids opgehaald in de goeie volgorde, om op de "afterdrink" op een zonnig terras aan de Achtervisserij te blijven plakken.

Zondag in de - evenzeer zonnige - namiddag een eerste verjaardag met feest en BBQ.

Maandag thuis, in "ons" park - met ons allen. Oef.

Google Analytics

Yes! De mail kwam een paar dagen geleden eindelijk aan. 1 juni leek me een goeie startdatum, ik heb de zaak dus opgestart. En nu nog al die boel eens lezen...

Films

1. The Matrix Reloaded
De eerst Matrix film heb ik een tweede keer bekeken omdat ik er me niks van herinnerde. Ik gaf hem het voordeel van de twijfel. Want het idee is goed hé. Dat we allen ingeplugd zijn in de matrix. Ik ben nogal zot van Gibsons Neuromancer. Dat het leven zoals we het meemaken virtueel geconstrueerd zou zijn. Nice! Plato en zijn grot, anyone? Maakte me niet druk over de zogezegde non-acting van Keanu. Keanu is gewoon ne schone jongen, ok. Maar het tweede deel - de Reloaded dus - is er compleet over. Nonsens, mensen! Mythologische namen en christelijke symboliek sloegen rond mijn oren. Het is een knip en plakfilm met een scenario van niks. Ik kijk uit naar de derde. Tot em op tv komt, bedoel ik. Erger kan het niet worden. Of toch?

2. Signs
Eikes. Slecht! Waarom krijg ik bij het aanschouwen van Mel Gibson het gevoel dat alle morele dilemma's al opgelost zijn voor de film halverwege is? God saves all! Surely. Ik had toch wat beters verwacht van M. Night Shyamalan.

3. Shaun of the Dead (op DVD)
Wel, dit is een fijne film. Grappig! Zombies zijn altijd fun.

Ziekteverlof

Gisteren nog een hele maand bijgekregen. Ik snap het. Maar moet ik het ook uitleggen aan de rest van de wereld? Zoiets van: neen, neen, dit is geen vakantie voor mij. Ook al spendeer ik het overgrote deel van mijn tijd als huisvrouw en moeder-aan-de-haard. Dit thuis zijn is nodig.

De verkoudheden, keelontstekingen, grieptoestanden en rugperikelen die ik op één jaar in de Gentse blogs aantref vullen me met medeleven. Mensen, zorg voor uzelf, wil ik dan zeggen. Laat het niet zo ver komen! Want kijk: ik ben nooit "ziek". Allé, toch niet fysiek ziek. Het valt niet mee om dit uit te leggen.

ADHD, tiens. Een depressie, oeioei. Dialectische gedragstherapie. Ola, een psychiatrisch geval!!!

Kan het zijn dat er mensen bang voor mij zijn nu? Ik vrees ervoor.

"I am a victim of bad ideas"

Slogan, aan raam op de Lousbergskaai. Clarification anyone??

Zoezie de poezie

Zazou is een leuke rosse pluizebol van een kater. Hij zit weer op mijn schoot te spinnen dat het geen naam heeft. Kwa rust valt ie erg mee, maar hij is dan ook nog piepklein. Eten, slapen en wat verkennen: dat is het zowat. En af en toe eens ergens afkletsen, door achterwaarts de salonafel te verlaten bijvoorbeeld. Dom! Maar niet bang: hij schrikt van harde geluiden maar blijft te plekke en gaat een paar seconden later dichterbij kijken. Wat pleit voor hem. Angstige katten zijn in dit gezin niet op hun plaats, vrees ik. Hij huilt ook niet 's nachts als ik de keukendeur dicht doe en is niet rancuneus als er met kinderlijk enthousiasme ietwat te wild met hem wordt gestoeid. Neen, Zazou is cool!

Hey there people...

I'm Bobby Brown ...

Zappa vandaag, en er werd luidkeels gezongen bij het opstaan, tot ongenoegen van dochterlief. Bij mij zitten de lyrics van Sheik Yerbouti - de enige Zappa plaat die ik ooit kocht - er nog stevig in. Vorige week stond ik nog Flakes te zingen, nadat ik een flard hoorde op de radio.
Niet dat ik meega vanavond. Ik was er wel bij in Gent in 1988. Toen Frank nog leefde. En het was groots, maar ook stomvervelend. Want zo'n diehard Zappa fan ben ik nu ook weer niet. Al die ellenlange solo's. Geeuw. Jantje, mijn kotgenoot in de Takkebosstraat, liet zijn eten om Zappa platen - toen nog op vinyl - te kopen. Dag en nacht weerklonk Zappa in de kamer onder mij. Zou Jantje er vanavond bij zijn?

I wonder wonder wonder wonder ...

Sporty spice

Bijdraaien!
En nog!
En nog!
En nog!
(enzovoort)

Vorige dinsdag ben ik es wat dieper gegaan in de spinning: ik heb wat meer "bijgedraaid". De souplesse, dat gaat al lang goed, en klimmen gaat eigenlijk best, zolang het niet tegen "dubbel" tempo is. Want dan raak ik uitgeput. Mijn hartslag stijgt en ik ga door mijn mond inademen. Zelfs zonder Polar weet ik redelijk goed wanneer ik de 170 bpm benader. En dan vertraag ik, want ik sport "verstandig". Ik ga niet in het rood.

Verder in de les lukte er meer dan verwacht: dat is zo. Een goed teken. Woensdag had ik kuitpijn. En mijn knietjes hadden afgezien. Maar het zal me betere benen opleveren.

Zaterdag spinning combo. Wat gaat er moeilijk? Mijn tempo behouden. Wanneer precies?
- uit het zadel met een zwaardere weerstand, tegen dubbel tempo
- uit het zadel freezen tegen een stevig tempo
Mijn recuperatie duurt te lang naar mijn goesting. En eigenlijk doe ik voor de rest geen krachtoefeningen voor mijn benen. Ik voel mijn benen: eerst de quadriceps, dan de kuiten. 24 uur nadien voel ik ze nog, maar op een "goede" manier: gespannen, niet pijnlijk.

Zondag een halfuur zwemmen. Met het lange weekend was er opmerkelijk minder volk en ik kon zowaar 34 baantjes afleggen, ononderbroken en zonder al te veel botsen! OK, mijn schoolslag is nog niet veel zaaks en ik moet de stap naar "vuil" water zetten. Maar met dit weer zie ik me niet naar de Blaarmeersen te trekken.

In het teken van mijn pogingen tot mindfulness, sleur ik volgende boeken uit de bib met me mee:
- Pilates + Yoga van Jill Everett
- Body Control Pilates van Lynne Robinson & Gordon Thomson

Bij die tweede heb ik in de Blokker een DVD gevonden, en ik heb al een eerste Pilates sessie achter de rug. Best leuk. Net als yoga, vergt dit concentratie. Focus. Iets wat ik waar ik vroeger in de yoga lessen niet echt in slaagde. Tegenwoordig lukt het beter en dat vind ik fijn. Ik let beter op mijn ademhaling. Hou mijn rug "neutraal". Jammer dat de power yoga en pilates in den Escape op onmogelijke uren zijn. Thuis oefenen is niet mijn gewoonte, maar ik doe mijn best om naast mijn stretching routines iets nieuws in te voeren. Grondoefeningen: I love them.

Voor de rest kijk ik met een beetje afgunst naar Lien, die het toch maar weer klaarspeelde, die 20 km van Brussel. Had ik mezelf vorig jaar niet beloofd om dit jaar deel te nemen? Ja. Was ik ook niet van plan om me voor te bereiden op de sprinttriathlon? Euh ja.

Tja, het leven had wat anders in petto voor mij :-)

Common knowledge in Gent

Er deze middag stond nogal veel volk in de rij aan de Panos in 't Zuid dus liep ik effe ter verstrooiing de H&M binnen. Om aan een kassa geconfronteerd te worden met een bekend gezicht. "Je t'adore" was mijn eerste gedacht. Iets onbestemds doch songfestival related. Niet dat ik het mens voor de rest kon thuisbrengen. Voor hetzelfde geld leek ze alleen op iemand die ik al op tv zag.
Uren later - aan tafel - vertelde ik bovenstaand verhaal. En ik werd op gelach onthaald.
- Hoe? Gij wist dat niet "La Sakhra" in die H&M werkt!
- Euh? La Sakhra???
- Allé, dat weet iedereen in Gent toch.... ;-)

Kijk, dat gebeurt niet veel, dat ik zulke boeiende zaken van Wim moet vernemen. Hij wist zelfs nog precies wie het hem gemeld had. Shit zeg, ik ben niet meer mee wat de populaire cultuur betreft. Het zijn toeren!

Huiswerk

Voor "Al doende" (de DGT training) heb ik wekelijks een huiswerkopdracht. Niet altijd makkelijk, maar ik doe mijn best. Want het is allemaal interessant. En zinvol. Werkbaar zelfs. Ook in het dagelijkse leven pas ik toe wat ik leer. Meer nog: ik ging al naar de bib en zocht extra boeken, die ik nu vlijtig lees.

Zoals "Ontspannen kun je leren" van John R. Harvey, dat ik net uit heb. Ik heb vroeger al het één en ander over dit onderwerp gelezen en dit is gewoon het beste wat er te vinden is. De inhoud sluit ook erg goed aan bij wat in "Al Doende" wordt geboden. Denk dat ik het ga kopen, het staat alvast op mijn wishlist. Voor de rest lees ik over Zen-meditatie, Pilates en Yoga. Later meer daarover...

Wat me nogal tegensteekt zijn de dagboekkaarten, die ik zou moeten invullen. Cijfers in kottekes zetten om aan te duiden hoe het leven verliep: da's hoegenaamd niks voor mij! Mensen: ik schrijf! Boekskes en schriftjes en blogs ten over. Er vloeit heel wat (virtuele) inkt.

Subiet ga ik op mijn fiets springen: hop hop naar J., mijn "begeleider". Die jammerlijk gefixeerd is op dagboekkaarten. Zal ik hem tot betere gedachten brengen? Of teleurgesteld naar huis keren, zoals de vorige keer?

We zien wel. ;-)

Robbie (2)

Iets na 22u botste ik op de Robbie Williams clips Top 10. Om er te blijven plakken.

Ja, ik val voor de "shockerende" clips. Rock DJ en Come undone zijn mijn favorieten. Ik hou van de grapjes. De "more Robbie" button. Splatter & gore. Robbie in zijn ondergoed. De "Elvis, grant me serenity" tattoo.

Serenity.
Again.
Damn.

Serenity

Stomme BMW commercials. Hoe kan je nu "Serenity" met een auto associëren?
Gelukkig is er Michel, die me heel blij maakt. Met foto en al. Nice!

Emmyloutje

Tiens tiens. Emmylou op het late nieuws. Met de Knopfler.

Kijk, daar is mijne Wim nu heen. Want het "concertseizoen" is goed op gang. Recentelijk zag hij Bonnie Raitt, Paul Anka, Garland Jeffreys, Howie Gelb, Carlos Santana en Bruce in Parijs.
En volgende week Zappa plays Zappa, Eric Clapton en Dan Penn & Spooner Oldham.
The Stones gaven verstek. Zo gaat dat als bejaarden in bomen klimmen.

Jump!

Vandaag Jumping te Kapellen. Nu ja, we kregen gratis tickets en wilden de paardrijdende dochters een plezier doen...
Vier moeders en 7 kinderen die en af en toe flink zaagden. Om eten, om drankjes, om paardenspullen, om een ritje op kermismolen en een beurt aan het viskraam. Verwende nesten. Maar kom, we hebben flink buiten gelopen, ondanks de nattigheid.

Het stylish bedoelde gebeuren was nogal uitgeregend en het schoon volk liet het grotendeels afweten. Bij regen zijn er voornamelijk jockeys en stalknechten. En is jumping gewoon jumping. Niet iets om met een grote hoed, een magnum champagne en een schaaltje aardbeien te bekijken.

But I'm white trash no?

Wel of geen stijl? Hihi. Ik heb sinds kort een tattoo. Waar sommigen van schrikken. Of enigszins ongemakkelijk over doen.
En weet ge wat? Ik heb nog een tattoo GEWONNEN! Via de Bilbo. Doordat ik de oren van mijn schat heb afgezaagd om mee te doen aan de Pearl Jam actie.

Bodydesign, here I come!

Eerlijk gezegd ga ik er nog eens goed over nadenken, maar ik ben wel héél blij. Dank u schat!

Babor vs Dermalogica

Een promo actie bij Body Basics. Verzorging plus make-up. Van deze keer van Babor. Alison van de make-up is een lief meisje. Maar ik was niet echt op mijn gemak toen ze me met een penseel met fond de teint plamuurde. Gelukkig hield de hele zaak stand. Hoewel ik het gevoel had er als een "ouwe taart" bij te lopen (wegens te veel make-up), leverde het resultaat een verhoogde credibility op. Op de jumping werd ik met de nodige égards behandeld.

Wat heb ik geleerd vandaag?
- dat ik Dermalogica aangenamer vind
- dat ik misschien beter fulltime zou toetreden tot de "proper opgekuiste moeders"

Pussy

Voila, onze Zazou. Schattig hé!

CSI:Anywhere

Ik geef toe: na een paar avonden het "bakje" rond zappen, begon het me te dagen dat ik beter de tv programma's raadpleeg. Eén film per avond checken, zit er momenteel niet in. Want de avonden - tussen 21 en 23u zeker - zitten stampvol reality en zever. Dus wat doe ik nu? Ik pak de krant of de Humo en kruis aan.

Eerst de CSI's, want daar kijk ik graag naar. Niet dat het me veel kan schelen om welke reeks het nu gaat en of ik ze wel allemaal gezien heb, maar naast Lost en Grey's Anatomy is dit dé lopende serie die me boeit. Omdat ik het leuk vind om mee te denken. Omdat het niet altijd van die Witse-achtige voor de hand liggende whodunnits zijn. Omdat Warrick schone ogen heeft. Omdat ik de tweede helft van de Tarantino-finale domweg gemist heb. Omdat ik in een deuk lag van Whedon's opmerking:"approximately 67 percent of all television will be CSI-based, including CSI: Des Moines; CSI: Vancouver made to look like Chicago; CSI: New York But A Different Part Than Gary Sinise Is In; and NCSI: SVU WKRP, which covers every possible gruesome crime with a groovin’ ’70s beat ...".

Dan de films. En dan ga ik over tot zappen.

De stapel te bekijken DVDs is overweldigend. Er zit te veel bij dat ik es "moet" zien. Waardoor er niks van in huis komt. Terrasweer, dat is wat ik nodig heb.

Zondag rustdag

Oef. Uitslapen en rondlummelen. Ik ben zooooo moe.

Gisterenochtend geen paardrijden door het regenweer, wel uitzonderlijk zwemles op zaterdag. Zwemmen tot ik zweet. Dat was mijn motto. Want er was geen tijd voor de spinning, wegens "friet met stoverij" op het schoolfeest.

Schoolfeesten vragen om zon en veel volk. Om ouders die op het speelkoer-terras wijn slurpen terwijl de kids dollen. No such thing gisteren. Maar kom, het is achter de rug.

Deze week één keer een uurtje gefietst op de trimfiets. Eén keer gaan "trillen" en één spinning combo (met een kwartier extra wegens vroeg en plaats over in de vorige les). Plus een half uur baantjes zwemmen. Verplaatsingen te voet en met de fiets tel ik niet mee als "sport". Maar dat zijn er ook genoeg. Fysiek gaat het dus redelijk.

De volgende week staat er al weer een en ander in de agenda. Ik was het verlengde weekend met Hemelvaart compleet vergeten. Heb dit jaar geen uitnodigingen voor een tuinfeestje verstuurd. We zien wel.

Zazou

Een goeie 8 uur geleden is ons gezin uitgebreid met een rosse kater van 6 weken. Zazou, genaamd naar zijn voorganger die begin '98 - op de Visserij nog - verdween. Dochter is in de wolken. Ze kan het nauwelijks geloven dat ik toegegeven heb: als de meerderheid een huisdier wou, zou ik er me bij neerleggen. Which I did.
Het is een superschattig diertje en ik hoop van ganser harte dat de rustgevende invloed van een kat ook eens op mij afstraalt.

These days

"Werk je al?" vroeg P. op de schoolkoer.
Neen, nog niet.

Er zijn zo van die dagen - gelukkig neemt het af - dat ik geen energie heb voor wat dan ook. Vandaag had ik geen hap "makkelijk" eten in huis. Koelkast, diepvriezer en voorraadkast zo goed als leeg. Heb veel koffie gedronken. Tot ik mezelf bijeengeraapt heb om de kids van school af te halen. Ze waren braaf in de contact GB. Gelukkig maar.

Well I've been out walking
I don't do that much talking these days
These days-
These days I seem to think a lot
About the things that I forgot to do
For you
And all the times I had the chance to

...

I'll keep on moving
Things are bound to be improving these days
These days-
These days I sit on corner stones
And count the time in quarter tones to ten, my friend
Don't confront me with my failures
I had not forgotten them

St Elsewhere

Een nogal shaky avond op de DGT training. De module "emotieregulatie" is ongemeen boeiend.

Goh ja, het gaat wat beter met mij.

Ik werk eraan.

Een echte Gentse

Voor zij die het nog niet wisten: op de Van harte Gent-test had ik alle vragen juist. En gij nu!
Bruno Matthijs heeft me ook zo'n vlag beloofd. Of wat badgkes.
Ik wacht ....

Geurtjesdag

Me happy! Kijk:

OK, ik heb het niet subtiel aangepakt. Maar het was wel een feit dat ik al meer dan een jaar geen parfum meer had.

Al fresco

Lap, een prachtig tuintendensen katern in De Morgen. Euh: hoe stylish is mijn tuin nu weer?

Onze binnenkoer wordt beetje bij beetje een "contemporeel mediterraan" terras. We eten momenteel weer heel vaak buiten. De okerkleur is een succes, het zicht vanuit de keuken is er een stuk "zonniger" op geworden. Dank u opa, voor de opkuis- en verfacties! Nu nog meer terrasplanten in potten en op termijn het plastic meubilair door teak vervangen. Héhé, we hebben geen peuters meer die op de koer fietsen.

Onze 60 vierkante meter tuin volgt dit jaar de "scruffy cottage" stijl. Ik heb na de winter niks opgekuist met dit als resultaat. Op een paar weken tijd is het gebladerte komen aanzetten en alles woekert een beetje. De vaste planten in de - op de foto's niet eens zichtbare borders - slaan aan. Ik heb voor het eerst bloeiende "tsjoesemienen". Er mag nog wat meer variatie in komen. Zolang het maar paarse en roze bloemen zijn. En het gras moet korter. Maar het is fijn zo. Let op de halfopen staldeur (in crème), de visserstent (in kaki) en het picknickdeken (klassiek geruit): goed gekozen accessoires maken deze tuin tot een aanlokkelijk geheel. ;-)))

Dure producsjes

Over het algemeen ben ik een zeer prijsbewuste consument. Cheapskate, so to say. Een Aldi, Lidl, Zeeman en Wibra ganger. Liefhebber van kringloopkinderkleding. Een wat verzorgingsproducten betreft behoor ik tot het grootwarenhuis segment. De Kruidvat en zo...
Maar ik moet toegeven dat de staaltjes die ik meekreeg bij Body Basics zeer goed spul zijn. Dermalogica: geheel bio! Mijn huid is ineens een stuk properder en minder gevoelig. Allé, ik heb mijn wists aangevuld met dure producsjes. En 'k heb er ook "de Gino" bijgezet. (Heb een half uur op het web naar zijn site gezocht. Maar ja, die gast is zo populair dat hij niet hoeft te adverteren, vrees ik.)
Want iedereen die ik ken gaat naar Gino.Voor de goeie coupe. Voor de Aveda behandeling. Onlangs leerde ik een ex-medewerkster van hem kennen die vol lof was over zijn kunde.
Misschien moet ik ook eens naar een dure coiffeur. Met dure bio producsjes. Bah ja.

Dr. Phil

Whoops. Zijn we toch wel bij Dr. Phil beland! Ha! Een kerel die 60 uur werkt en 15 uur sport in de week en zijn verloofde die vindt dat hij weinig tijd voor haar heeft. En dan een vent die zelden doucht en poetst en bijgevolg zo stinkt dat zijn vrouw hem altijd eerst ruikt voor ze hem ziet. Mighty interesting! Hoewel, Dr. Phil valt nog wel te pruimen. In tegenstelling tot zijn collega's in "shockeer uw medemens" shows.
Waar is de tijd dat ik in dat vreselijke Campanile motel in Venlo 's nachts naar Ricky Lake keek? Dat was pas disgusting. Oh boy.

Continuity errors rule!

Daarnet midden in de wonderschone film Evolution gezapt. Hey: Mulder heeft een andere redhead love interest! David en Julianne: how nice.
De film is bijzonder idioot met klunzige special effects (hoe is dit in godsnaam mogelijk, na alle Jurassic Parks?) en continuity errors die ECHT OPVALLEN.
Zo heeft de dievegge in het kleedhokje de trui die ze net aandeed in het volgende shot plots niet meer aan. En de prehistorische vogel heeft op een zeker moment in zijn vlucht geen vrouwmens in zijn klauwen. En er zijn er nog heel wat meer....
Tja. Er is weinig goeds op tv these days, ik zeg het u.

Beauty Parlor Fun

Niet te geloven: kreeg ik toch een complete gelaatsverzorging met make-up plus glaasje champagne cadeau van een vriendin. Me happy!! Merci Djenab!

Die like a samurai

Kill Bill blijft goed, ook na de zoveelste keer.
Deze hangt toch al een heel lange tijd aan mijn sleutelbos. :-)

En ik heb een zwak voor Onitsuka Tiger sneakers.

Handwerk

Leuk sjaaltje in Hema, 16 euro en een kluts.
Hey, dat kan ik ook ;-)

Op

Pfft. Moe maar ik kan niet slapen. Heb deze week toch al veel hooi op mijn vork genomen. En de "to do" lijst die voor me ligt is vrij overweldigend. OK, het zijn maar huishoudelijke klussen. Maar zelfs dat. Geen fut. Op.

Effe naar mijn Fred & Jerry blog gekeken, maar de inspiratie is zoek. Pfft.

Ga toch effe naar buiten nu het warm is. Boodschapkes doen.

Meikever

Daarnet in de Beukenlaan, op weg naar het fietsenrek, zag ik in het halfduister een beest op de grond. Nog voor ik me bukte, had ik het door: een meikever! Het beest - toch wel 3 cm lang - kroop zonder aarzelen op mijn vinger. Kriebelend grote kever.

Hoe lang is het geleden dat ik een meikever zag? Van in mijn kindertijd?

Avondlijk spinnen

De late les. Dat was op zijn minst 2 maand geleden.
Propvol. De habitués en de studenten. Uitwisselaars. Uit Spanje. Paul "churchelde" mijn buurman wat toe en die bleek het als Spaans te onderkennen.
Weer twee nieuwkes. En veel gegiechel bij de ouwkes :-)
Het deed deugd. Spinning is fun.

Slapen

Vraag me niet hoe ik het doe, maar tegenwoordig slaag ik erin om dutjes te doen. Zomaar, na de middag of gewoon overdag. Weird!
Het zal zijn omdat ik moe ben zeker?

Mallorn

Hoewel ik als kind turnen, ballet, muziekles en scouts op het programma staan had - het ene al met meer tegenzin dan het andere - lag de nadruk thuis op het intellectuele. "Geen lichaam, alles voor 't verstand" zingt Raymond, en dat zegt het zowat. Boeken lezen en fantasie werelden bouwen in lego: dat deed ik het liefst. En in het Gentbos rondhangen. Op mijn eentje.

Bij mijn moeder op school werkte er een jobstudente, Gis, die indertijd een echte "hippie" was. Ze studeerde moraal en haar vriend Frank deed Oosterse of filosofie of zoiets. Ma had een zwak voor haar en vertelde constant over het "vrije" leven in de studentencommune. En af en toe gingen we met het hele gezin bij Gis op bezoek.

Toen ik 13 was gingen we er eten en Frank praatte met mij aan tafel. Voor mij was het een revelatie: een volwassene die me au sérieux nam, dat had ik nog nooit meegemaakt. Hij had het over "In de ban van de ring" en raadde me aan om dat boek te lezen. Wat ik dan ook deed. En ik was er ongelooflijk van weg. Kreeg een "Een Tolkien Bestiarium" cadeau en verzonk in de illustraties. Wow. Die elfen. Zo mooi! Lothlorien was mijn bos. My hideaway.

Tegen de tijd dat ik 18 was had ik "In de ban van de ring" 5 keer uit. En de Hobbit, en de Silmarillion. Ik wou Engels studeren. Liefst ook Oud-Engels. Taalkunde. Tolkien achterna. Vandaar de Germaanse. Met het Oud-Engels. Met Beowulf.

Met Peter Jackson kwam er een in detail uitgewerkt beeld van de wereld waar ik het meest van hou. Middle Earth kreeg vorm. De Mallorn bladeren uit Lothlorien waren echt. De hobbits dragen de speld op hun kapmantel.

En nu heb ik zo'n blad op mijn lijf. En zit dus een lang verhaal achter ...

New York, 2095

Van bizarre science-fiction gesproken ...

Immortals is een visueel mooie film. Maar het is niet zo dat ik snel doorhad hoe alles ineen zat. OK, ik heb Enki Bilals Nikopol-trilogie meerdere keren gelezen, maar niet omwille van het verhaal. Wel omwille van de prentjes. Oh, wat hou ik van zijn tekenstijl. Ik herinner me nog dat de Nederlandstalige uitgave een krantenbijlage van De Morgen bevatte. Voor de rest ben ik helemaal geen stripliefhebber. Maar 'k ben al heel mijn leven verzot op goed uitgewerkte toekomstvisies.

Effe de chronologie erbij:
Blade Runner: Los Angeles, 2019
La Foire aux immortels: Paris, 2023
Minority Report: Washington DC, 2054
Immortals: New York, 2095
Gattaca: ???
The Fifth Element: 2263
Firefly/Serenity: 2517

Retro-futurism en cyberpunk: ik moet er eens induiken.

Gonna get me engraved

Mission accomplished. IK HEB EEN TATTOO! Zoals op het prentje (maar dan met rood vel eronder en een laagje vaseline erop) Pics on Flickr will follow. Soon!

Facultatieve vrije dag

Geen school. Jammer dat de zon niet van de partij is. Maar kom, het regent niet.

Het leven thuis is hervat, de tuindeur staat terug wijd open. Het gaat wel, maar ik ben toch verbazend low on energy. Af en toe een huishoudelijke klus. Probeer me door de nieuwe Morgen te worstelen. Lees verder in Until I find you, een typische Irving met zijn gekende thema's. Heb er de besprekingen nog niet op nagelezen, maar voor mij is ie beter dan The Fourth Hand en tipt ie aan geen kanten aan mijn absolute favoriet A prayer for Owen Meany. Ik hou van Irving's boeken. Ze doen me af en toe eens luidop lachen. Which is good.
Voor de rest ben ik weinig online,'k heb Google Reader in geen dagen opgestart en zit dus met een flinke blog leesachterstand. Maar kom, gisteren kreeg ik zonder boe noch bah een extra maand thuis geschreven. Tijd zat dus om alles weer op rails te krijgen. Het komt goed, dat weet ik. Ben gewoon niet van plan om nog ooit zo diep te gaan. Goed hé ;-)

Fittest

8 jaar geleden zette ik mijn eerste stap naar wat beweging - schoorvoetend naar den Escape, vol goede moed maar vooral met de prijs in gedachten. Als ik er zo veel geld in steek, moet ik er wel mee doorgaan, was de redenering. En ik zwoegde me door de lessen van Isabelle. Fietste en stepte en deed mijn reeksjes op de toestellen. Begon in '99 met spinnen. En daar ben ik nog altijd een fan van. Paul King, Luc, Borchert, Filip: waar is de tijd? Ik mis de maandagavondstretching van Fabrice.

Vorig schooljaar heb ik bij RC Gent gelopen. Maar sinds oktober ben ik weer op post voor de spinning - als het kan twee keer per week.

En hoe staat het ermee, met de kracht, de lenigheid en het uithoudingsvermogen?

Kracht: fijn, dank u. Heb de laatste weken geregeld toestellen gedaan en het gaat goed. De spinning combo is vaak zwaar, maar het lukt me steeds beter. Meer nog: I love them weights ... en ik heb spieren.

Lenigheid: no prob. Stretching en wat poweryoga gaan me af. Niet dat die spagaat nog lukt, maar over het algemeen ben ik lenig.

Uithoudingsvermogen: enorm verbeterd op die acht jaar, hoewel het nu, wegens weinig loop en fietstrainingen in de laatste weken niet zo schitterend gaat. Allé, ik kan niet zonder meer de 10 km van Gent meelopen op dit moment. Maar kom, dat komt wel terug.

Naast de Escape probeer ik ook te zwemmen maar dat ligt moeilijk. De techniek - die geheel ontbrak - staat op punt, dank zij Natasha's advies. Maar in de Van Eyck is het na 9u30 op zondagochtend druk druk druk. Baantjes zwemmen: je moet er haast voor bij een zwemclub aansluiten, vrees ik. Zeer frustrerend.

Minpunt is dat mijn gewicht ongeveer 10 kilo hoger ligt dan 8 jaar geleden. Niet fraai. :-(

Bye bye Camiliby

Geen 28 days maar 6 werkweken. Ook geen Viggo Mortensen for that matter ;-) Maar kom. Ik ben terug thuis. Uitgerust. Gediagnosticeerd. Op weg naar beter. Met medicatie. En een DGT training op woensdagavond.

Fier

Zoon kan op 2 wielen rijden! De grote doorbraak kwam vandaag. Toerkes en toerkes lang rond ons park. Heel hard in de rechte lijn, moeizamer in de bochten. Met vallen en opstaan. Blijkbaar heeft hij er zich vorige week in de opvang - met de hulp van zus - op toegelegd. En was hij erin geslaagd. "Ik rij op twee wielen", meldde hij vanochtend. Ik maakte me dus zorgen om niks. Zus was een jaar eerder met fietsen. Maar ja, zus ...
Zoon kan ook bijna zwemmen. Springt in de diepe in en ploetert al enige lengtes met een paar blokje om de gordel en (soms) een plankje. Zonder hulpmiddelen zwemt ie vlot, maar enkel onder water. "Het is een beetje nen duikboot", zei de zwemleraar vanochtend.

Pete en Roger

Zoonlief is de wereld van de "rock-n-roll" aan het verkennen. Na Queen en Tom Petty, breidt hij zijn horizonten uit. Samen met papa naar concert DVDs kijken. Luchtgitaar spelen. Meezingen.

Ik stopte hem in bed vanavond en hij had het over "zijn vrienden" Pete en Roger.
- Pete en Roger?
- ja: Pete speelt gitaar en Roger zingt
- ha: the Who!
- ja mama (zucht als: die weet ook niks)

"Porno is toch niet angstwekkend?"

8-jarige dochter zit bij me aan tafel en vertelt over haar dag. "Porno is toch niet angstwekkend?", zegt ze, en ik kijk weer vreemd op. Lap. Elke keer opnieuw trap ik erin. "Porno" is de naam van de HOND van een vriendin. Super grappig om die op straat te roepen, kan ik me voorstellen. Maar ik schrik er iedere keer van, als dochter het over Porno heeft.

Lente spinning

Weinig volk in de spinning combo.'t Is lente: de hondjes en de spinning teachers zijn getrimd en de wielertoeristen kiezen resoluut voor de open lucht. Met de paasvakantie is ook het schoon volk weg op skivakantie of al naar de zon - dat zullen we binnenkort wel horen. Had geen kinderen mee en kon dus effe nagenieten van de sauna en een praatje.

Films de laatste dagen

Serenity, by Joss Whedon.
Serenity is fun, maar de Firefly series is warmer. Serenity heeft het over River Tam en Mal. Ik vind het leuk dat de achtergrond duidelijk wordt, maar ik hou van Wash en van Shepherd en ik mis ze hier. (Zag onlangs trouwens een stuk van First Knight op tv en daar heeft Tudyk een fijne rol in.) Ben ook wat teleurgesteld over de rol van Inara. Maar in de deleted scenes zit er een mooi stukje dat haar kleine aandeel goedmaakt. Kinda like Kaylee, omwille van de spontaneiteit, maar de dokter is een creep. Too smooth for me. Mal is sexy. En dat accent van hem. Yummy. Ga me zeker tegen FACTS een Zoe outfit aanmeten.
I aim to misbehave. :-)

Secretary
Geen al te frisse film in de huidige context. Maar kom, 't moet kunnen. Maggie Gyllenhaal en James Spader. Wowie.

Pollen

Verblijf hier in een schoon park. Veel bomen en zo. En ja, lap, ik heb het zitten: mijn neus loopt en mijn ogen tranen. Pollen. Ik kan er niet tegen.

Marco bleirt

Net een surprise visit van the family gehad. Was erg blij ze te zien. Mijn 6 weken hier zitten er bijna op: met pasen mag ik huiswaarts. Kwa timing zit dat goed. Heb het gevoel dat er deze week doorbraken zijn gemaakt. Therapeutically speaking that is.
Ondertussen, op tv, bleirt Marco Borsato op volle kracht. Blijkbaar zijn depressieve en ontredderde mensen bijzonder verslingerd op zijn emotievolle lyriek. De DVD van zijn Live in het Sportpaleis scheert hier hoge toppen. Denk dat ik straks maar es wat film ga kijken. Bad Santa ligt klaar. Billy Bob Thornton. Hmm.